ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Μια ταινία άναρχη, με ήρωες καρικατούρες, που δε σέβεται το είδος της και τις προσδοκίες που δημιουργεί, αλλά παραμένει διασκεδαστική χάρη στον αυθορμητισμό, την πρωτότυπη ανατροπή και την αυθυπονόμευσή της.

Με πολλές ενδιαφέρουσες πρεμιέρες, αφιερώματα σε τρεις ιδιαίτερους δημιουργούς, τμήμα cult, ντοκιμαντέρ και μεταμεσονύκτιες ταινίες τρόμου από την Αμερική και τη Σκανδιναβία, το 15ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας ανοίγει πανηγυρικά την αυλαία του την Πέμπτη.

Με τον Χρυσό Λέοντα στον ισραηλινό Σαμουέλ Μαόζ για το "Lebanon", τον Αργυρό Λέοντα καλύτερης σκηνοθεσίας στην Σιρίν Νεσάτ και τα βραβεία ερμηνείας στους Κόλιν Φερθ και Ξένια Ράπαπορτ έπεσε φέτος η αυλαία του 66ου Φεστιβάλ Βενετίας.

Τρανταχτά σκηνοθετικά ονόματα, πολυαναμενόμενα (και μη) blockbusters, sequel και animation αλλά και ελληνικές παραγωγές σκιαγραφούν το κινηματογραφικό τοπίο της νέας σεζόν, το οποίο -σε αντίθεση με τους καιρούς- δείχνει πιο πλούσιο από ποτέ.

Ο αυστριακός σκηνοθέτης Γκετζ Σπίλμαν φέρνει στην μεγάλη οθόνη ένα αυθεντικό, ατόφιο θρίλερ χαρακτήρων που μας εντυπωσίασε με την σκηνοθετική του προσέγγιση και τις εξαιρετικές ερμηνείες όλων των ηθοποιών.

Η φιλότιμη προσπάθεια του σκηνοθέτη του Atonement να μετουσιώσει μια αληθινή ιστορία σε κάτι παραπάνω από ένα ακόμα οικογενειακό δράμα πετυχαίνει το σκοπό της ως ένα βαθμό, χάρη στις εξαιρετικές ερμηνείες και το απρόβλεπτο σενάριο.

Με ένα εκτενές αφιέρωμα στον σπουδαίο Ακίρα Κουροσάβα εγκαινιάζεται το φετινό κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας που για τις επόμενες δέκα μέρες θα παρουσιάσει τις νέες ταινίες που θα διεκδικήσουν για 66η φορά τον Χρυσό Λέοντα.

Όλο το πρωτότυπο οπτικοακουστικό υλικό και μάλιστα στην υψηλότερη ανάλυση των νέων ταινιών της Walt Disney Pictures θα μπορούν πλέον και οι Έλληνες χρήστες να παρακολουθούν μέσω της οθόνης του υπολογιστή τους από το κανάλι του YouTube.

Αποκλειστικά ως νοηματική γέφυρα για την επόμενη λειτουργεί η έκτη ταινία του Harry Potter, όντας εντυπωσιακή από την άποψη των εφέ, επαρκής όσον αφορά στις ερμηνείες αλλά και αρκετά μακροσκελής, αφήνοντας νυσταγμένα ερωτηματικά για το τέλος της σειράς.

Επιστρατεύοντας όλα τα αγαπημένα του κόλπα (σινεφίλ αναφορές, γλαφυρές καρικατούρες, καλοστημένα πλάνα, καρτουνίστικη βία, φαφλατάδικους διαλόγους) ο Ταραντίνο φτιάχνει ένα pulp fiction έπος με φόντο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, που δύσκολα κρατά το ενδιαφέρον για δυόμισι ώρες ελάχιστης δράσης.