Το ορίτζιναλ αυγό του φιδιού Οι Γερμανοί αλλάζουν τον τρόπο που ψηφίσουν και αυτό δεν θυμίζει κάτι καλό.
Το χειρότερο ΕΣΥ φέρνει ιδιωτικοποίηση της... απελπισίας Όλο αυτά με τους επαγγελματίες κομπογιαννίτες γίνεται επειδή το θύμα ήταν διασημότητα. Οι υπόλοιποι;
Όχι, μπράβο μας Νομίζαμε πως ξεμπερδέψαμε επειδή δεν τους βλέπαμε. Πώς θα γινόταν αυτό αφού οι αιτίες δεν εξαφανίστηκαν ποτέ;
Η ταπεινή λάμψη της λαϊκότητας Η λαϊκότητα και η αυθεντικότητα δεν μπαίνουν στο ζύγι και αυτό το έδειξε ο Μαζώ πολύ πριν φύγει.
Ο Μ. δεν είναι το θέμα Αλλού πρέπει να στραφεί το συναίσθημα όσων διάβασαν το κείμενο της κακοποιημένης γυναίκας και όχι στο λιντσάρισμα ενός πιθανού θύτη.
Μα δεν τελειώσαμε, Μεγαλέξανδρε Έξαλλοι σου λέει που τολμά ο Ρέμος να στήσει συναυλία δίπλα στο μπρούτζινο άγαλμα του Μεγαλέξανδρου που στήσαμε στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Ήταν κάποτε κάτι ωραίες παραλίες Μια ανασκοπική -και κριντζ- καταβύθιση σε κάτι εμπειρίες διακοπών που χάθηκαν στους τουρισμού την αντοχή.
Η κρυφή γοητεία της ακροδεξιάς ατζέντας Ο Α. Σαμαράς ενοχλήθηκε που στις επιλογές για το φύλο μιας πλατφόρμας υπάρχει και το "άλλο". Το δίχως άλλο θα είναι μια σκοτεινή προεκλογική περίοδος.
Ένας Αμβρόσιος για... μετάλλιο Η Ιερά Σύνοδος έψαξε πολύ για το ποιον να τιμήσει και τελικά διάλεξε το πρώην μητρπολίτη Καλαβρύτων Αμβρόσιο. Εύγε.
Η πολιτική ορθότητα του καλοκαιρινού μου τραπεζιού Είναι σε αποδρομή η πολιτική ορθότητα, όπως μου ψιθύρισαν καλοκαιρινοί φίλοι εξ Ιταλίας;