Όχι, μπράβο μας

Στις 12.30 το μεσημέρι της Τρίτης, 15 Σεπτεμβρίου σε ορισμένα σχολεία της Ελλάδας κάποιοι μαθητές, παρακινημένοι και συντονισμένοι από το ανάλογο trend στο Tik Tok, χειροκρότησαν. Γιατί χειροκρότησαν; Γαιτί εκείνη την ώρα ήταν προγραμματισμένο να αποφυλακιστεί ο χρυσαυγίτης Ηλίας Κασιδιάρης ο οποίος  εξέτισε την ποινή του για τη σύσταση δολοφονικής συμμορίας.   

Ο εγκληματίας είναι πλέον ελεύθερος και μολονότι προανήγγειλε επιστροφή στην πολιτική, φαίνεται ότι προς το παρόν κινείται προσεκτικά, κατόπιν προφανώς εντολής των δικηγόρων του που καταλαβαίνουν ότι πολύς κόσμος πλέον περιμένει το επόμενο ατόπημά του για να τον δει να επιστρέφει στη φυλακή. Όμως αυτό που είναι αναπάντεχο είναι αυτό με τα πιτσιρίκια. Αναπάντεχο δηλαδή τουλάχιστον για εμένα που δεν μου είναι εύκολο να αποδεχθώ ότι αυτή η συμμορία εξακολουθεί να κάνει γκελ στον κόσμο.

Κόσμο εννοείς τα πιτσιρίκια, θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος. Μου έλεγε μια φίλη καθηγήτρια σε γυμνάσιο και λύκειο ότι στις ηλικίες αυτές η κληρονομιά της Χρυσής Αυγής και οι παρόμοιες ιδέες σαρώνουν. Δεν είναι παράλογο αφού τα απαίδευτα μυαλά (ανηλίκων τε και ενηλίκων) τις μεταβολίζουν πιο εύκολα από ιδέες όπως «αλληλεγγύη» και «κατανόηση».

Γιατί ο φασισμός ήταν πάντα το απόλυτο πνευματικό fast food. Προσφέρει έτοιμες, εύπεπτες «λύσεις» μίσους σε βιντεάκια των δεκαπέντε δευτερολέπτων, πακεταρισμένες με την αισθητική μιας δήθεν «αντισυστημικής» μαγκιάς. Για ένα δεκαπεντάχρονο που ψάχνει απεγνωσμένα κάπου να ανήκει και κάποιον να προκαλέσει ο Κασιδιάρης μοιάζει με μια χαρά τύπος που «απλώς πήγε κόντρα στους κανόνες».

Το χειροκρότημα, στις σχολικές τάξεις είναι ο εκκωφαντικός ήχος της δικής μας, συλλογικής αποτυχίας. Τα χρόνια αυτά όλοι λίγο πολύ πιστέψαμε το τέρας νικήθηκε οριστικά – λες και θα μπορούσε αυτό να συμβεί χωρίς να εκλείψουν οι αιτίες που το δημιούργησαν. Ένα συμπαγές και υπολογίσιμο ποσοστό της ακροδεξιάς είναι σταθερά εκεί και περιμένει ως «μαγιά» να γίνει και πάλι της μόδας. Οι εκπρόσωποί του έκαναν υπομονή και περιμένουν να χτυπήσει όχι η καμπάνα του Χέμινγουέη, αλλά το κουδούνι για διάλειμμα.

Τώρα ξεκινάει ένας τρίτος γύρος, στον οποίο όσοι δεν συμφωνούμε με τους κασιδιάρηδες αυτού του κόσμου πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Να μιλήσουμε στα παιδιά και με εκείνους που είναι έτοιμοι να δεχθούν τα κηρύγματα μίσους που θα αρχίσουν σε λίγο να πέφτουν βροχή.