ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Πόσο διασκεδαστική μπορεί να είναι μία κωμωδία που έχει να κάνει με έναν πραγματικό πόλεμο, ακόμα κι αν αυτός προσεγγίζεται από την "light" πλευρά του; Η απάντηση βρίσκεται μόνο στις απολαυστικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών Κλούνεϊ και Μπρίτζες.

Σας λέει κάτι το Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ; Θυμάστε τον Μπεν Άφλεκ πίσω από την κάμερα; Δέκα σκηνοθέτες που λατρέψαμε, αλλά μετά εξαφανίστηκαν αφήνοντάς μας να θέλουμε κι άλλο. Τα σχέδια επανεμφάνισής τους.

Εικοσιτρείς έλληνες κινηματογραφιστές, ανάμεσα τους οι Κ. Γαβράς και Γ. Λάνθιμος, απογοητευμένοι από την ελληνική κινηματογραφική πραγματικότητα και πολιτική, αποφασίζουν να μποϋκοτάρουν το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και οργανώνουν μία εβδομάδα προβολών των ταινιών τους στην Αθήνα.

Ένα πανέμορφο, διατηρητέο κτίριο. Τρεις κινηματογραφικές αίθουσες. Ένα τεράστιο κινηματογραφικό αρχείο. Το in2life επισκέπτεται το καινούριο κτίριο της Ταινιοθήκης και μιλά με τον Αντιπρόεδρό της για το έργο, τους στόχους και την εξωστρέφεια που μπορεί, επιτέλους, να αποκτήσει.

Χωρίς να εκβιάζει την προσοχή ή να μας υποβάλλει σε επιφανειακά κηρύγματα, ο Μίκαελ Χάνεκε φτιάχνει μια άρτια τεχνικά κι εξαιρετικά καλοπαιγμένη ταινία, η ουσία της οποίας κρύβεται στην... επίγευσή της.

O Άγγλος Guy Ritchie έχει αναλάβει την σκηνοθεσία της νέας ταινίας του διάσημου ντετέκτιβ, η οποία θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες την Πέμπτη 14 Ιανουαρίου από την Village και, αν κρίνουμε από το τρέιλερ, σίγουρα θα προκαλέσει συζητήσεις.

Με αφιερώματα στον κυπριακό κινηματογράφο, τη νουβέλ βαγκ και το μεγάλο οικονομικό κραχ, επίτιμο καλεσμένο τον Φράνσις Φορντ Κόπολα και ολοκαίνουριες αίθουσες, το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου ανοίγει αύριο την αυλαία του.

Μετά την βράβευση από το Φεστιβάλ Κανών, η τελευταία ταινία του Γιώργου Λάνθιμου έρχεται στις ελληνικές αίθουσες για να μας θυμίσει πως ίσως τελικά να μην είμαστε τόσο ελεύθεροι όσο το σύστημα που μας περιβάλει επιτρέπει.

Εστιάζοντας στον πρωταγωνιστή του και αφήνοντας το μεγάλο γεγονός στο background, ο Ανγκ Λι φτιάχνει μια ταινία που μπορεί να μην είναι πολύ αστεία ούτε ιδιαίτερα διεισδυτική, αλλά βλέπεται κι ακούγεται ευχάριστα.

Καλοφωτογραφημένη κι αισθητικά άρτια, η νέα ταινία του Αλμοδόβαρ φλυαρεί για το τίποτα, και θυμίζει από την αρχή ως το τέλος σαπουνόπερα, με κατασκευασμένο δράμα και επίπεδους χαρακτήρες.