Ντάμι: Το αθηναϊκό σουβλάκι ζει ξανά μεγάλες μέρες

Aς ξεκινήσουμε με τις απαραίτητες συστάσεις. Οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από τον Ροζ Πάνθηρα στο Παγκράτι και τη Χονολουλού στη Νέα Σμύρνη αποφάσισαν να φτιάξουν έναν χώρο που θα τιμά το αθηναϊκό σουβλάκι όπως αυτό μας συστήθηκε πριν πολλά, πολλά χρόνια με τη χαρακτηριστική κόκκινη σαλτσούλα να ντύνει οπτικά και γευστικά τα τυλιχτά της νιότης μας.

Βρήκαν λοιπόν ένα ιδανικό σποτ στην πλατεία Αμβρόσιου Πλυτά στη Γούβα που διάγει πλούσιο γαστρονομικό βίο μετά και την έλευση του Πλυτά στην περιοχή.

Συνεχίζοντας με τα της ονοματοδοσίας αξίζει να αναφέρουμε ότι το ντάμι είναι ένα πρόχειρο πέτρινο κτίσμα στα χωράφια, καλύβα ή στάβλος (προέρχεται από την τουρκική λέξη dam). Χρησιμοποιείται συχνά σε περιοχές όπως η Λέσβος και η Καρδίτσα για την προσωρινή διαμονή αγροτών ή την αποθήκευση εργαλείων.

Ένα βράδυ Τετάρτης του Οκτώβρη φτάσαμε στο Ντάμι και πήραμε θέση στα μπλε μεταλλικά τραπεζάκια της πλατείας που στρώνονται με λευκά χάρτινα τραπεζομάντιλα. Τυπωμένα με το συμπαθές αγριοκάτσικο του logo του σουβλατζίδικου σε pattern τραβούν την προσοχή μας η οποία είχε στραφεί αρχικά στην οθόνη/κατάλογο η οποία σου επιτρέπει να παραγγείλεις κάποιο από τα καλούδια του μενού.

Εμείς συνεχίσαμε σε old-school ρυθμούς για αυτό και δώσαμε την παραγγελία μας μετά την ανάγνωση του εκτυπωμένου καταλόγου. Ξεκινήσαμε με τα λευκά μανιτάρια στη σχάρα (6€) που ήταν εξαιρετικά ψημένα, συνοδευμένα με μια εξαίσια μουσταρδολέμονη σάλτσα πριν περάσουμε στην κρεατοκατάνυξη.

Πρώτη ήρθε μια μερίδα με γιαουρτλού κεμπάπ (11€) με τέσσερα χειροποίητα κεμπάπια λουσμένα με την γιαουρτοκόκκινη πηχτή σαλτσούλα. Φτιαγμένα στη βέργα με το χέρι όπως παλιά και με τη δέουσα αναλογία αρνίσιου και μοσχαρίσιου κρέατος χωρίς πολλά μπαχάρια ήταν πεντανόστιμα και ελαφριά, σκέτος αφρός.

Σειρά είχαν τα τυλιχτά που είχαν μόνο ντομάτα, λευκό κρεμμύδι, μαϊντανό και κόκκινη σαλτσούλα, την οποία αν ήθελες τσίμπαγες με καυτερά πιπέρια/ταμπάσκο. Πρώτα δοκιμάσαμε το καλαμάκι χοιρινό σε πίτα (3,5€) που ήταν μπαμπάτσικο σε μέγεθος και με σωστή αναλογία ντομάτας, κρεμμυδιού και κόκκινης σάλτσας.

Σοφή επιλογή το κόκκινο κρεμμύδι, καθώς δεν έχει την έντονη αψάδα του τυπικού κρεμμυδιού, αντιθέτως αφήνει μια γλύκα κοντά γευστικά σε αυτή ενός καραμελωμένου εδέσματος. Γλυκιά ήταν κι η επίγευση της κόκκινης σάλτσας χάρη στα συνοδευτικά καρυκεύματά της, που ισορροπούσε με τη στιβαρή γεύση του χοιρινού.

Ίδια η αίσθηση και του τυλιχτού με κεμπάπ (3,5€), αφού μας είχε προϊδεάσει και η γιαουρτλού μερίδα για τη γευστική του ποιότητα. Ένα από τα καλούδια του Ντάμι που αγαπήθηκε υπέρ το δέον στα social media ήτααν οι σούβλες του, από τις οποίες κι επιλέξαμε το χοιρινό κοντοσούβλι (11,90€).

Ήρθε λοιπόν σε μια τούμπανη μερίδα με ένα βουνό από τηγανιτές πατατούλες και έξτρα καλοψημένες πιτούλες. Το δε κρέας έλιωνε με το λίγο λιπάκι του να το βοηθά ως προς τη ζουμερότητα του και το μαεστρικό σιγοψήσιμό του (4 ώρες) να μην το έχει στραγγίσει από τους γευστικούς χυμούς του ως συνηθίζεται δυστυχώς.

Για το τέλος κρατήσαμε τη σαντουιτσάρα (8€) του καταλόγου που ήρθε κομμένη στα δύο (μεγαλύτερη από τουλάχιστον δύο τυλιχτά μαζί) με gouda, ντομάτα, κρεμμύδι, πατάτες τηγανιτές και μια θεϊκή sauce Café de Paris να συνοδεύει τον γύρο κοτόπουλο που επιλέξαμε ως κρέας. Χοντροκομμένα κομμάτια φιλεταρισμένου κοτόπουλου με λίγα μπαχάρια να βοηθούν στη γευστική ισορροπία με την τσαχπίνικη sauce Café de Paris.

Το έχουμε δηλώσει και σε προηγούμενα άρθρα πως χαιρετίζουμε την επιστροφή των σουβλατζίδικων στις ρίζες του αθηναϊκού σουβλακίου με την γευστική απλότητα και υπεροχή του να ξεχωρίζει από μακριά. Το Ντάμι έρχεται να προστεθεί σε αυτό το νέο κύμα που κάνει σωστή δουλίτσα με πυξίδα την παράδοση και το σπουδαίο παρελθόν.

Του δίνουμε έξτρα credit και για τις value for money τιμές του σε τυλιχτά και σάντουιτς σε μια εποχή που η τιμή του σουβλακίου σημειώνει πληθωρισμικά ρεκόρ όμοια με αυτά της τιμής της βενζίνης δυστυχώς.