Ο Tarzan έκανε εντυπωσιακή είσοδο στην καθημερινότητα των θαμώνων του αθηναϊκού κέντρου ακολουθώντας κατά γράμμα τις παραδοσιακές αρχές των σουβλακομαστόρων της περιοχής.
γράφει:
Η λατρεία μας για το σουβλάκι είναι γνωστή, δεδομένη και πλέον διαδεδομένη μετά από τα δεκάδες κείμενα τα οποία έχουμε υπογράψει κατά καιρούς με σκοπό να συνδράμουμε κι εμείς με τη σειρά μας στο κυνήγι του καλύτερου τυλιχτού και των πιο νόστιμων καλαμακίων της αθηναϊκής πιάτσας.
Για αυτό τον λόγο έχουμε πάντα αυτιά και μάτια ανοιχτά αλλά και ρουθούνια σε εγρήγορση προκειμένου να δοκιμάσουμε την πραμάτεια κάθε νέου σουβλακοπαίχτη σε μια αγορά που είχε κάπως κορεστεί είναι η αλήθεια μα πλέον ανασυντάσσεται και ξανά προς τη δόξα των ξακουστών προγόνων της τραβά.
Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Για πολλά χρόνια τα σουβλατζίδικα είχαν πέσει στη λούμπα των έξυπνων λογοπαιγνίων στο όνομα κι ενός καταλόγου που προσπαθούσε να χωρέσει 15 επιλογές σε τυλιχτά, μπέργκερ και μπόλικες προκάτ κατεψυγμένες πατάτες, μαζί με άλλα τόσα λαστιχένια σχεδόν καλαμάκια.
Αμ δεν πάει έτσι, όπως θα έλεγε κάποιος έμπειρος σουβλατζής που έμαθε την τέχνη του πλάι σε μάστορες του είδους οι οποίοι τα έφτιαχναν όλα χειροποίητα για να χωρέσουν σε έναν κατάλογο μισής σελίδας και βγάλε. Μπιφτέκι ή κεμπάπ και καλαμάκια δηλαδή, ή γύρος ανάλογα τα γούστα και την ειδίκευση βεβαίως, βεβαίως.
Ευτυχώς εδώ και λίγο καιρό νέοι σουβλακοπώλες έχουν κάνει δυναμική είσοδο στη γαστρονομική σκηνή της πρωτεύουσας τιμώντας απαρέγκλιτα τις βασικές αρχές του καλού σουβλακίου. Από την Κάψα, στη Λόρδα κι από την Νικαράγουα στο Κομπλέ βλέπουμε ένα κίνημα επιστροφής του παλιακού σουβλακίου που κρατά τις τιμές σε φυσιολογικά επίπεδα κάνοντας όλη τη δουλειά με το χέρι που προσφέρει άλλη νοστιμιά όπως και να το κάνουμε.
Στα ανωτέρω εγχειρήματα ήρθε να προστεθεί κι ο Tarzan που έπιασε πόστο στην καρδιά της Κολοκοτρώνη με έναν μικρό κατάλογο που έχει μόνο κεμπαπάκια, καλαμάκι χοιρινό και κοτόπουλο.
Εδώ παίζουν μπάλα είτε σε τεμάχια (1,90€ το καθένα) είτε σε τυλιχτό (2,90€ το καθένα) είτε σε μερίδα (7€ η καθεμιά). Οι τηγανιτές πατάτες ευτυχώς λάμπουν δια της απουσίας τους κι εμείς δεν γινόταν να αρνηθούμε το κάλεσμα της σουβλακολάγνας καρδούλας μας και να μην δοκιμάσουμε πάραυτα όλα τα καλούδια του καταλόγου.
Ξεκινήσαμε με ένα τυλιχτό με κεμπαπάκια, το οποίο μας είχαν διαφημίσει με τα καλύτερα λόγια δεινοί σουβλακομύστες. Η πίτα ήταν ελαφρώς λαδωμένη κι έξτρα λιχούδικη με δύο κεμπαπάκια να στρογγυλοκάθονται εντός της και να μας χαρίζουν μια αξέχαστη γευστική εμπειρία.
Μπαχαρωμένα όπως πρέπει κι αφήνοντας μια πικάντικη στα όρια του καυτερού επίγευση για τσαχπινογαργαλιάρηδες ουρανίσκους μας κέρδισαν από την πρώτη κιόλας μπουκιά. Συνοδεύσαμε με ντοματούλα, κρεμμυδάκι, μαϊντανό, λίγο γιαουρτάκι και μια χειροποίητη μαϊντανοσαλάτα σκέτο γλύκισμα που ήρθε και ισορρόπησε τις γεύσεις μας.
Το καλαμάκι κοτόπουλο ήταν μπούτι κι έξτρα λαχταριστό, κι ας φαινόταν μικρό στο μάτι ήταν μεγάλο στη γεύση σε μια λεμονάτη μαριναρισμένη εκδοχή του. Το χοιρινό καλαμάκι ήταν λίγο στεγνό μα η νοστιμιά του υπερκέραζε το γεγονός ότι μας έλειψε ένα ζουμερό λιπάκι να κάνει τη λιχούδικη διαφορά.
Φεύγοντας το Tarzan μας άφησε πολύ καλή εντύπωση καθώς μπήκε με τα μπούνια στη λίστα με τα καλύτερα νέα παραδοσιακά σουβλατζίδικα χάρη στα χειροποίητα σουβλάκια του και πάνω από όλα τα ζουμερά κι αφράτα κεμπαπάκια του. Value for money κι οι τιμές σε μια περίοδο που τα τυλιχτά παίζουν σταθερά στα +4€ το τεμάχιο.
