ΑΠΟΨΕΙΣ

Με συγκίνηση (όχι από όλους) η ελληνική κοινή γνώμη υποδέχτηκε την ανάδυση των φωτογραφιών των μελλοθανάτων της Καισαριανής. 

Δεν άρεσε σε κάποιους η μαύρη Ωραία Ελένη γιατί, λέει, ακυρώνει την "ιστορία" μας. Μάλιστα. 

Ειμαι βέβαιος ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αισθάνεται πολύ άσχημα που τραμπούκισε δημοσιογράφο που ρώτησε κατά την ενημέρωση των συντακτών.

Αν η "ασφάλεια" τιμάται περισσότερο από το να μην αφήνουμε κόσμο να πεθαίνει στη θάλασσα, ποιον πολιτισμό νομιζουμε ότι προστατεύουμε;  

Έχει σημασία για το συλλογικό πένθος ότι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ που πέθαναν στο τροχαίο δεν αντιπροσώπευαν κάτι "υψηλό"; Μάλλον όχι. 

Τύχη; Συγκυρία; Μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ πώς η τροπολογία για την συνεπιμέλεια ήρθε τη στιγμή που η κ. Κεφαλογιάννη την χρειάστηκε.   

Η παρακολούθηση μιας εκπομπής μπας και είμαστε μάρτυρες στον Live θάνατο ενός ανθρώπου είναι καθοδικό σκαλοπάτι στην (μη) ηθική του δημόσιου θεάματος. 

Ηταν γενναία η συμμετοχή στη συναυλία για τα Τέμπη και αυτονόητη η δήλωση του Φοίβου ότι δεν συμφωνεί με ό,τι κάνει η Καρυστιανού στην υπόλοιπη ζωή της.