Ο Βασίλης Γκόνης παλεύει για το (συνταγματικό) δίκαιο

Δέκα χρόνια φυλακή επειδή δεν μαρτυράς τον διπλανό σου. Αυτό είναι το… σχολικό τίμημα που επιβάλει εκδικητικά η ελληνική πολιτεία στον Βασίλη Γκόνη ο οποίος είχε προ διετίας  συλληφθεί με τις διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου.

Ο «49χρονος φιλόλογος», όπως είχε γίνει γνωστός τις ημέρες της σύλληψής του, είχε κινηματογραφηθεί από την κάμερα του ATM μιας τράπεζας να πληρώνει μια φορά το ενοίκιο ενός διαμερίσματος στο οποίο βρέθηκαν όπλα προοριζόμενα μάλλον για τρομοκρατική χρήση.

Αποτυπώματα του Γκόνη δεν βρέθηκαν πουθενά, κανείς δεν τον είδε ή δεν τον συσχέτισε με κάποιον άλλο τρόπο με το διαμέρισμα, δεν υπήρξε τίποτα άλλο εναντίον του. Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο αυτός ο άνθρωπος να αξίζει να τιμωρηθεί με βάση το ελληνικό δίκαιο. Και όμως προχθές το Εφετείο καταδίκασε σε δεύτερο βαθμό τον Βασίλη Γκόνη καθώς εκείνος αρνείται να κατονομάσει το όνομα του φίλου για λογαριασμό του οποίου πλήρωσε ο ίδιος -εκείνη τη μια φορά- το ενοίκιο του ύποπτου διαμερίσματος.

Εδώ υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα όμως για το κράτος δικαίου. Δεν δικαιούσαι να τιμωρείς κάποιον επειδή δεν συμμερίζεται τις δικές σου αξιολογήσεις για το τι πρέπει να κάνει. «Αν ο δράστης ήταν βιαστής δεν θα τον αποκάλυπτε;» ρώτησε ο εισαγγελέας την αδελφή του θύματος. Μπορεί όντως ο Γκόνης να μην αρνιόταν να αποκαλύψει έναν βιαστή. Όμως αυτό δεν είναι νομικό επιχείρημα- είναι ισχυρισμός μεσημεριανάδικου.

Το πρόβλημα σε όλο αυτό είναι ότι,  ασχέτως του τι θέλει ο Εισαγγελέας ή η πολιτεία, στην πραγματικότητα λείπουν οι αποδείξεις με τις οποίες θα άξιζε να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος. Και καταδίκη χωρίς την ύπαρξη αποδείξεων σημαίνει ότι δεν υπάρχει δίκαιη δίκη. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του κάθε κατηγορούμενου να αθωώνεται όταν δεν υπάρχει βεβαιότητα για την ενοχή του («εν αμφιβολία υπέρ του κατηγορουμένου») στην περίπτωση του Βασίλη Γκόνη έχει πάει περίπατο.

Αυτά με το νομικό κομμάτι της υπόθεσης. Ας δούμε το ηθικό. Γιατί δεν μας λέει ο Γκόνης ποιο ήταν το άτομο που εξυπηρέτησε; Γιατί δεν πείθεται από το δικαστήριο ότι ο κόσμος θα γίνει καλύτερος αν αυτός ο άνθρωπος βρεθεί και συλληφθεί; Γιατί, σύμφωνα με τις πεποιθήσεις του κατηγορούμενου κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Προσωπικά καταλαβαίνω τη σπουδή του κράτους για την σύλληψη του ενοικιαστή της γιάφκας. Καταλαβαίνω όμως και τις πεποιθήσεις ενός ανθρώπου που έχει έναν αυστηρό κώδικα ηθικής και δεν θέλει να τον παραβιάσει «για να μην πάει φυλακή».

Ενώ λοιπόν ο Βασίλης Γκόνης τιμωρείται για κάτι που δεν έκανε, εμείς οι υπόλοιποι έχουμε καθήκον να τον υπερασπιστούμε. Όχι για χάρη του ίδιου, αλλά για χάρη της δημοκρατίας και του δικαίου που δεν γίνεται να πειθαναγκάζεται από το αστυνομικό κράτος