Η χαρά που σου ανήκει

Τις επιδοματικές πολιτικές της κυβέρνησης διαφημίσουν οι πινακίδες εντός των συρμών του Μετρό. Ευτυχισμένες πρωτοκοσμικές φάτσες με μια εσάνς από αφίσες σούπερ μάρκετ μας εξηγούν χαρούμενοι τι επίδομα πήραν και πόσο τους βοήθησε και μας προσκαλούν να σκανάρουμε τον κωδικό για να ακούσουμε την ιστορία τους.

Από την εποχή που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήριζε τα επιδόματα «μηχανισμό εξάρτησης των πολιτών από το κράτος» και «απόδειξη αποτυχημένης κοινωνικής πολιτικής» μοιάζει να έχουν περάσει αιώνες. Το πολιτικό «σήμερα» της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι η αυτοδυναμία στις επικείμενες εκλογές είναι όνειρο θερινής νυκτός και το καράβι δέχεται επικίνδυνη επίθεση από τον Αντώνη Σαμαρά και το ασκέρι της ακροδεξιάς ρητορικής.

Όχι μόνο δώσε επιδόματα λοιπόν, αλλά διαφήμισέ τα κιόλας ως τέτοια. Ποιος το θυμάται άλλωστε τι λέγαμε; Με τα επιδόματα όμως δεν μπορεί μια κοινωνία να κάνει κανενός είδους προγραμματισμό ούτε οι άνθρωποί της να κάνουν σχέδια. Όμως η κυβέρνηση μπορεί. Μπορεί να σχεδιάσει πόσο θα της κοστίσουν οι προεκλογικές παροχές, πόσοι θα ωφεληθούν και τι ποσοστό από αυτούς είναι πιθανό να την ψηφίσουν εξ αυτού. Μπορεί να υπολογίσει πότε θα πάρει πίσω το τάδε ή το δείνα επίδομα, και πότε είναι επικοινωνιακά η καλύτερη στιγμή για να το προωθήσει στο πόπολο.

Επιδόματα: η λύση για τον μοντέρνο πολιτικό που δεν θέλει να δεσμευθεί σε κανέναν και για τίποτα.

Είναι καλύτερα από το τίποτα; Ναι, είναι. Προσωπικά θα εκτιμούσα μια αντίστοιχη εξήγηση στην αρχή της τετραετίας που θα εξηγούσε τι ρόλο παίζουν στρατηγικά τα επιδόματα στην ενίσχυση της κοινωνίας. Κάτι σαν «αποφασίσαμε να δώσουμε ένα, δύο, τρία επιδόματα για δύο χρόνια και μετά αυτό, εκείνο και το άλλο θα τα κάνουμε μόνιμα εάν και εφόσον τα νούμερα μας δείξουν αυτό που πιστεύουμε ότι θα δείξουν και (μπλα μπλα)».   

Αντ’ αυτού, όμως, βιώνουμε την απόλυτη κανονικοποίηση της ψηφιακής ελεημοσύνης. Οι δικοί μας Μαυρογιαλούροι δεν τάζουν πια γεφύρια, ούτε μοιράζει τάληρα στα καφενεία, αλλά  τυπώνουν γυαλιστερά QR codes στα βαγόνια του Μετρό. Τι κι αν η ακρίβεια καλπάζει και εσύ δεν έχεις φράγκο φίλε ψηφοφόρε; Δες την ευτυχία κάποιων που πήραν επίδομα και ευχήσου να έρθει και η δική σου η σειρά. Ναι, εκεί στριμωγμένος στο πρωινό βαγόνι στον δρόμο για  τη δουλειά. Μη διστάσεις να νιώσεις ωραία- αυτή η χαρά σου ανήκει!