Οι χρυσοί κανόνες της μαγειρικής: Η αναβάθμιση της έτοιμης σάλτσας ντομάτας

Η Αγάπη μάς δείχνει τα κόλπα για να κάνουμε μια έτοιμη σάλτσα ντομάτας άξια για χειροκρότημα. Ευχαριστούμε!

Οι χρυσοί κανόνες της μαγειρικής: Η αναβάθμιση της έτοιμης σάλτσας ντομάτας

Ανάμεσα στα διάφορα τρόφιμα μακράς διάρκειας που έχω στα ντουλάπια μου, μαζί με τα κάθε είδους ζυμαρικά, δεν λείπουν σχεδόν ποτέ ένα-δυο βαζάκια με έτοιμες σάλτσες ντομάτας, κυρίως από το φθινόπωρο και μετά. Με έχουν σώσει πολλάκις αυτά τα βαζάκια, όταν το κεφάλι μου δεν έχει κατεβάσει καμιά ιδέα για το βραδινό, όταν έχω ξεχάσει να ξεπαγώσω τη σάλτσα που είχα φτιάξει το καλοκαίρι με τις νόστιμες ντομάτες της εποχής, όταν λείπω από το σπίτι όλη μέρα. Όταν βαριέμαι βρε αδερφέ. Κι όχι, δεν ντρέπομαι καθόλου να το ομολογήσω κι ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Με εννοείτε, φαντάζομαι.

 

Τα τελευταία χρόνια η γκάμα των έτοιμων σαλτσών από διάφορες εταιρίες είναι μεγάλη, με ποιότητα το λιγότερο αποδεκτή. Παρόλα αυτά, επειδή μιλάμε για έτοιμες σάλτσες που στην πλειονότητά τους κάτι τους λείπει, έχω μερικά κόλπα για να τις αναβαθμίσω και να τις κάνω λαχταριστές. Στην εύλογη απορία σας που είμαι σίγουρη πως έχετε αυτή τη στιγμή, δηλαδή ποιο είναι το νόημα της έτοιμης σάλτσας αν δεν μπορώ να την καταναλώσω ως έχει, απαντώ πως, αν μη τι άλλο, χρειάζεται ζέσταμα. Η πρόχειρη και γρήγορη λύση δεν σημαίνει ότι θα αδειάσω το βαζάκι στα μακαρόνια κι αυτό ήταν. Μην το παρακάνουμε κιόλας! Δεύτερον, κι αφού θα τη ζεστάνουμε που θα τη ζεστάνουμε, δεδομένου, συν τοις άλλοις, πως τα ζυμαρικά για να βράσουν θα πάρουν ένα δεκάλεπτο το λιγότερο, μέσα σε αυτό το διάστημα η έτοιμη σάλτσα έχει χρόνο για να μεταμορφωθεί σε κάτι που όχι μόνο θα σώσει τα προσχήματα αλλά που μπορεί να είναι και αξιομνημόνευτο. Θέλετε να δείτε πώς;

  • Μια σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο και ένα-δυο βότανα, φρέσκα ή αποξηραμένα, είναι υπεραρκετά και το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε. Σε ένα τηγάνι βάζουμε λίγο ελαιόλαδο και σοτάρουμε το σκόρδο για 1΄-2΄ σε μέτρια φωτιά. Αδειάζουμε τη σάλτσα, ανακατεύουμε για ένα πεντάλεπτο περίπου, προσθέτουμε τα βρασμένα ζυμαρικά μαζί και λίγο από το αμυλούχο νερό τους και εκτός φωτιάς προσθέτουμε τα φρέσκα βότανα ψιλοκομμένα (εάν χρησιμοποιήσουμε αποξηραμένα τα βάζουμε από την αρχή και προσέχουμε πολύ την ποσότητα για να μην πικρίσει η σάλτσα).

  • Παραπάνω κρεμμύδι συνήθως δεν βάζω αλλά τίποτε δεν σας εμποδίζει να το κάνετε. Μισό ψιλοκομμένο κρεμμύδι είναι αρκετό για ένα βαζάκι. Θα το σοτάρετε στο ελαιόλαδο πριν από το σκόρδο μέχρι να μαλακώσει.

  • Ταιριάζει πολύ και το κρασί, τόσο το λευκό όσο και το κόκκινο. Για ένα βαζάκι θα βάλετε ένα μικρό σφηνάκι πριν από τη σάλτσα, θα το αφήσετε να εξατμισθεί και θα συνεχίσετε.

  • Πριν από αυτό, όμως, οι μερακλήδες θα λιώσουμε στο ελαιόλαδο 2 φιλέτα αντζούγιας τα οποία θα προσθέσουν κάμποσους βαθμούς νοστιμιάς, χωρίς κανείς να μπορέσει να τις ανιχνεύσει. Αυτό το θαύμα κάνει η αντζούγια και γι’ αυτό την έχω σε μεγάλη υπόληψη. Είναι από τα υλικά που έχω πάντα σε πρώτη ζήτηση. Τους έχω αφιερώσει και ειδικό κεφάλαιο το οποίο σας ξαναθυμίζω (πατήστε εδώ).  
  • Αν έχουμε πελτέ ντομάτας βάζουμε 1 κ.σ. και τον σοτάρουμε μαζί με το σκόρδο κι αν θέλουμε να δώσουμε ακόμη περισσότερη ντοματένια γεύση βάζουμε και 2-3 ψιλοκομμένες λιαστές ντομάτες.
  • Αν μας αρέσουν τα πικάντικα, προσθέτουμε λίγο μπούκοβο μαζί με το σκόρδο.

  • Μια παραπάνω δόση νοστιμιάς δίνουν η κάπαρη ή/και οι ελιές. Δοκιμάστε, εάν έχετε, και μια ξιδάτη πιπεριά Φλωρίνης κομμένη σε κύβους.
  • Αν έχουμε φυλάξει φλοίδες παρμεζάνας, προσθέτουμε μία στη σάλτσα και την αφαιρούμε στο τέλος: το umami θα ανέβει κατακόρυφα.
  • Στο τέλος, ένα μικρό κομμάτι αγελαδινό βούτυρο θα γυαλίσει τη σάλτσα και θα προσθέσει το υπέροχο άρωμά του.
  • Αν το ζητούμενο είναι να αυγατίσει το φαγητό ή να προστεθεί πρωτεΐνη, υπάρχουν δυο δρόμοι: τα αλλαντικά π.χ. μπέικον, παντσέτα, προσούτο, σαλάμι, λουκάνικα, ζαμπόν ή τα ψαρικά, όπως ο τόνος, οι σαρδέλες, οι γαρίδες. Τα προσθέτουμε μετά από το σοτάρισμα του σκόρδου ή/και του κρεμμυδιού. Εδώ το κρασί, κόκκινο για τα αλλαντικά, λευκό για τα ψαρικά, είναι παραπάνω από χρήσιμο.

  • Για κάποιους, μάλλον για τους περισσότερους, το τριμμένο κίτρινο, συνήθως, τυρί είναι αυτονόητο αλλά, όπως το συνηθίζω, έχω αντίλογο περί αυτού. Κατ’ αρχάς, προσοχή στην ποσότητα και οπωσδήποτε στην ποιότητα γιατί το άρωμα της σάλτσας που χτίσαμε βήμα βήμα κινδυνεύει να εξαφανισθεί και τελικά το φαγητό να μας μπουχτίσει από τις πρώτες μπουκιές. Δεύτερον, δεν πάει με όλα, δεν είναι δα και κόκα κόλα! Κι έπειτα, δοκιμάστε και κάτι άλλο, όπως ένα κρεμώδες λευκό τυρί σαν την burrata ή μια φρέσκια μυζήθρα (ανθότυρο) σε μία σάλτσα ντομάτας με βασιλικό. Αυτά τα τυριά θα ταιριάξουν, επίσης, πολύ περισσότερο από τα κίτρινα εάν στη σάλτσα έχουμε βάλει ελιές ή κάπαρη.
  • Τέλος, δυο-τρεις γύροι στον μύλο του πιπεριού και μάλιστα στη χοντρή σκάλα την ώρα του σερβιρίσματος, θα δώσουν τη χαριστική βολή και κανένας δεν θα καταλάβει πως όλα ξεκίνησαν από ένα βαζάκι με έτοιμη σάλτσα. Καλή όρεξη!

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v