Ένα γλυκό και σβέλτα!

Εδώ και πολύ καιρό έψαχνα να βρω κάτι να κάνω με το σιρόπι σφενδάμου που μου είχε φέρει ο καλός μου από ένα ταξίδι στον Καναδά, και μάλιστα κατόπιν δικού μου αιτήματος, μιας και ήθελα να δω κατά πόσον ένα πιο «ψαγμένο» υλικό από την πηγή θα ήταν διαφορετικό από τα σιρόπια που βρίσκουμε στην ελληνική αγορά. Η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο ήταν έξτρα αρωματικό και μια ιδέα λιγότερο γλυκό από όσα είχα δοκιμάσει μέχρι τότε. Καθότι pancakes δεν τρώμε, κι όπως, επίσης, οι συνταγές που έβρισκα στο διαδίκτυο μου φαινόντουσαν πολύ λιγωτικές και, τρίτον, επειδή δεν με ελκύει καθόλου η ιδέα να φτιάξω dressing για σαλάτα με αυτό το λίαν γλυκό υλικό όπως συνηθίζουν οι Αμερικάνοι και οι Καναδοί, σκέφτηκα τα αχλάδια που όταν ψήνονται φτιάχνουν υπέροχα φθινοπωρινά επιδόρπια, όπως τα μήλα και τα κυδώνια.

Μια και δυο, λοιπόν, σκάρωσα το γλυκό που σας δείχνω σήμερα. Είναι πανεύκολο, γρήγορο και απολύτως κατάλληλο ακόμη και για επιδόρπιο σε κάλεσμα δείπνου. Χώρια που το σπίτι  μοσχοβολάει φθινοπωρινή θαλπωρή. Εν ολίγοις, τα έχει όλα και συμφέρει!

Να πω και δυο λόγια για το σιρόπι σφενδάμου, γιατί η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα απολύτως φυσικό υλικό χωρίς ίχνος πρόσθετων. Έχει και αρκετά πλεονεκτήματα, όπως σχετικά χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και κάποια μέταλλα και ιχνοστοιχεία όπως μαγνήσιο, ασβέστιο και κάλιο. Καθώς, όμως, δεν έχω καμία πρόθεση να σας βάλω σε έξοδα για ένα υλικό που στους περισσότερους δεν θα έχει άλλη χρησιμότητα, αντικαταστήστε το με μέλι. Ένα σχόλιο και για τη ζάχαρη καρύδας που εσχάτως έχω αγαπήσει: μου αρέσει πάρα πολύ για το υπέροχο καραμελένιο της άρωμα και τη χρησιμοποιώ αρκετά συχνά. Έχει και αυτή κάποια πλεονεκτήματα, κυρίως έναντι της λευκής. Προφανώς και μπορείτε να την αντικαταστήσετε με όποια ζάχαρη σας βρίσκεται πρόχειρη, αν και στη θέση σας θα προτιμούσα την καστανή.

ΨΗΤΑ ΑΧΛΑΔΙΑ ΜΕ ΣΙΡΟΠΙ ΣΦΕΝΔΑΜΟΥ

Για 6 άτομα

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180ο C στη λειτουργία του αέρα. Πλένουμε 3 αχλάδια, τα κόβουμε στη μέση χωρίς να τα ξεφλουδίσουμε και με ένα μικρό κουτάλι ή παριζιέν/parisienne (το ειδικό εργαλείο με το οποίο σχηματίζουμε μικρές «σφαίρες» από διάφορα φρούτα και λαχανικά), αφαιρούμε το κεντρικό σημείο που έχει τα κουκούτσια. Τα τρίβουμε με λεμονόκουπα για να μη μαυρίσουν. Τοποθετούμε τα αχλάδια σε πυρίμαχο σκεύος με την κομμένη πλευρά προς τα κάτω και τα περιχύνουμε με 3 γεμάτες κ.σ. σιρόπι σφενδάμου (βλ. tips). Προσθέτουμε 1 κομμάτι ψιλοτριμμένο ginger ίσο περίπου με ένα δάχτυλο, 1 κ.σ. χυμό λεμονιού, 1 πρέζα θαλασσινό αλάτι, 2 κ.σ. ζάχαρη καρύδας (βλ. tips) και ένα μικρό σφηνάκι ουίσκι (βλ. tips). Ενδιάμεσα τοποθετούμε λίγους κύβους αγελαδινού βουτύρου (40-50 γρ.) και φουρνίζουμε. 

Σε ένα δεκάλεπτο περίπου τα αχλάδια θα έχουν αρχίσει να μαλακώνουν. Τα γυρνάμε ανάποδα ώστε η κομμένη πλευρά να είναι προς τα επάνω, τα πασπαλίζουμε με λίγα χοντροκομμένα φιστίκια Αιγίνης (βλ. tips) και τα περιχύνουμε με το ζουμί που θα έχει αρχίσει να πήζει ελαφρώς. Συνεχίζουμε το ψήσιμο για περίπου 15΄-20΄ ακόμη, περιχύνοντάς τα ανά πεντάλεπτο με τη σάλτσα. Το γλυκό θα είναι έτοιμο όταν τα αχλάδια θα έχουν μαλακώσει και καραμελώσει κι όταν η σάλτσα θα έχει πάρει χρώμα καραμέλας. 

Τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο. Τα μοιράζουμε σε πιάτα όσο είναι ακόμη ζεστά (όχι καυτά) κι όσο η σάλτσα είναι ακόμη ρευστή. Συνοδεύουμε είτε με κρέμα χτυπημένη σε ελαφριά σαντιγί είτε με παγωτό βανίλια ή καϊμάκι. Εάν περισσέψουν τα φυλάμε στο ψυγείο και τα ζεσταίνουμε ελαφρώς.

Tips

• Επιλέξτε όποιο είδος αχλαδιών σας αρέσει και βρείτε στην αγορά. Πρέπει να είναι ώριμα, όχι όμως εντελώς για να μην λιώσουν στο ψήσιμο.
• Όπως έγραψα πιο πάνω, μπορείτε να αντικαταστήσετε το σιρόπι σφενδάμου με μέλι και τη ζάχαρη καρύδας με καστανή ζάχαρη ή και την κοινή λευκή. Το άρωμα του γλυκού θα διαφέρει.
• Ο χυμός λεμονιού και το λίγο αλάτι είναι απαραίτητα για την τελική γευστική ισορροπία.
• Το ουίσκι είναι προαιρετικό. Μπορείτε να το αντικαταστήσετε με ρούμι ή κάποιο λικέρ, μπορείτε, επίσης, να μην βάλετε κανένα αλκοόλ, αν και νομίζω ότι του πάει πολύ.
• Ο λόγος που προσθέτουμε τους ξηρούς καρπούς στο μέσον της διαδικασίας είναι για να μην καούν.
• Μπορείτε να αντικαταστήσετε τα φιστίκια Αιγίνης με άλλους ξηρούς καρπούς. Ταιριάζουν πολύ τα καρύδια, τα πεκάν και τα φουντούκια.