Μια σαλάτα παντός καιρού (ή περίπου)

Κι εκεί που σαν γνωστή κι αμετανόητη καλοκαιράκισσα που είμαι, είχα φτάσει αμέριμνη στις 53 του Αυγούστου, η σημερινή δυνατή βροχή και η αισθητή ψύχρα ήρθαν ξαφνικά κι έκοψαν απότομα κι άκαρδα το νήμα. Κι εκεί που με κέφι και μπρίο είχα φτιάξει μια δροσερή και πανέμορφη σαλάτα για να τη μοιραστώ μαζί σας, το σχέδιο κατέρρευσε. Καθώς, όμως, εναλλακτική δεν έχω προς ώρας, δεδομένου, επίσης, πως τα υλικά της είναι ταιριαστά με το φθινόπωρο καθότι έχω και την πετριά της εποχικότητας, αποφάσισα να σας τη δείξω ευελπιστώντας πως ο ήλιος θα ξαναλάμψει και οι ζεστές μέρες θα επανακάμψουν, έστω και με λιγότερη ορμή. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε, μην τρελαθούμε κιόλας! 

Τα πεπόνια, σε αντίθεση με τα καρπούζια που ζαχαρώνουν στα τέλη του καλοκαιριού, τρώγονται ανετότατα και τώρα, τα καλαμπόκια το φθινόπωρο είναι ακόμα στα ντουζένια τους, ενώ τα αγγούρια και τα αβοκάντο είναι παντός καιρού. Η σαλάτα ολοκληρώνεται με ελάχιστα ακόμη υλικά. 

ΣΑΛΑΤΑ ΜΕ ΠΕΠΟΝΙ, ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ, ΑΓΓΟΥΡΙ & ΑΒΟΚΑΝΤΟ
Για 4 άτομα

Πεπόνι

Καθαρίζουμε και κόβουμε σε κύβους 1 μικρό πεπόνι. Από τότε που ανακάλυψα την ποικιλία που ονομάζεται cantaloupe, την προτιμώ για το άρωμα, τη γλύκα και το βαθύ πορτοκαλί της χρώμα που θυμίζει κολοκύθα. Δυο λόγια για την ποικιλία: το όνομα προέρχεται από την πόλη Cantalupo in Sabina κοντά στη Ρώμη, εκεί όπου καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά συστηματικά στην Ευρώπη από τους κηπουρούς του Βατικανού τον 16ο αιώνα από ασιατικούς σπόρους. Η ποικιλία καλλιεργείται τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα, ενώ θα το δείτε γραμμένο και λανθασμένα ως πεπόνι Γουαδελούπης. Φαίνεται πως κάποιος σκέφτηκε ότι η λέξη cantaloupe ταιριάζει περισσότερο με το κατά τα άλλα πανέμορφο νησί της Καραϊβικής που ανήκει διοικητικά στη Γαλλία. Δεν μπορείτε να πείτε, η φαντασία όποιου έκανε τη σύνδεση οργίασε! 

Καλαμπόκι

Καθαρίζουμε από τα εξωτερικά φύλλα ένα νωπό καλαμπόκι και αφαιρούμε τα «μουστάκια» που το περιβάλλουν. Μιας και τώρα είναι η καλύτερη εποχή του, προτιμώ το νωπό από το κατεψυγμένο. Βρίσκουμε, επίσης, συσκευασμένο και προβρασμένο ολόκληρο στον ατμό αλλά και πάλι το νωπό είναι καλύτερο. Εφόσον, δε, είναι φρεσκοκομμένο, είναι τρυφερό και δεν χρειάζεται καν ζεμάτισμα, αλλά εάν εσείς προτιμάτε, ζεματίστε το ολόκληρο σε βραστό νερό για λίγα λεπτά. Εάν διαθέτουμε φλόγιστρο το καψαλίζουμε, μπορούμε, επίσης, να το καψαλίσουμε στη φωτιά του γκαζιού, εφόσον έχουμε. Το καψάλισμα θα δώσει ένα ελαφρώς καπνιστό άρωμα αλλά δεν είναι και απολύτως απαραίτητο. Αν κι έχω φλόγιστρο, το αέριο με άφησε στα κρύα του λουτρού κι ελάχιστα σπόρια πρόλαβαν να αρπάξουν λίγο. Στήνουμε το καλαμπόκι όρθιο πάνω στο ξύλο κοπής και με ένα μεγάλο μαχαίρι κόβουμε από πάνω μέχρι κάτω τα σπόρια, σύριζα στον κεντρικό σκληρό κορμό.

Υπόλοιπα υλικά

Πλένουμε και κόβουμε σε λεπτές ροδέλες ½ μεγάλο αγγούρι ή ένα μικρό. Καθαρίζουμε και κόβουμε σε λεπτά μισοφέγγαρα ½ ξερό κρεμμύδι. Ψιλοκόβουμε 1-2 νωπές πιπερίτσες chili ή jalapeño και, ανάλογα με το πόσο μας αρέσουν τα καυτερά, αφαιρούμε λίγα ή όλα τα σπόρια τους. Καθαρίζουμε και κόβουμε σε κύβους 1 ώριμο αβοκάντο και τους ραντίζουμε με χυμό από ½ lime για να μην μαυρίσουν. Ψιλοκόβουμε φρέσκο δυόσμο και βασιλικό. Βάζουμε όλα τα υλικά σε μπολ, αλατίζουμε, πιπερώνουμε, προσθέτουμε προαιρετικά λίγους ολόκληρους κόκκους ροζ πιπεριού για το λεπτό του άρωμα, περιχύνουμε με εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο και τον χυμό από το άλλο μισό lime, ανακατεύουμε απαλά και σερβίρουμε σε πιατέλα.