Το εστιατόριο Zohόs στην Πλάκα συνεχίζει να ποιεί τιμή στην ελληνική γαστρονομία

Στον δροσερό κήπο του εστιατορίου Zohόs η κουζίνα μιλάει καθαρά ελληνικά κι αυτό μας ευχαριστεί πολύ.

Το εστιατόριο Zohόs στην Πλάκα συνεχίζει να ποιεί τιμή στην ελληνική γαστρονομία

Τι είναι αυτό που έχουν κάποια εστιατόρια που σε τραβάνε σαν μαγνήτης και θέλεις να επιστρέφεις ξανά και ξανά; Αυτά που σου έρχονται πρώτα στο μυαλό όταν οι φίλοι σου σε ρωτούν πού να πάνε; Είναι το φαγητό, το περιβάλλον, η ατμόσφαιρα, η περιποίηση; Και τι ειδικό βάρος έχει το καθένα; Σε ό,τι με αφορά είναι ένα προς ένα ξεχωριστά μα και όλα μαζί. Αυτό που περιγράφεται συχνά με τη λέξη «εμπειρία» την οποία έχω βαρεθεί να διαβάζω αλλά που, είτε το θέλω είτε όχι, περιγράφει το σύνολο των συναισθημάτων που προκαλεί ένα μέρος, με θετικό πρόσημο στην προκειμένη περίπτωση.

Το εστιατόριο Zohόs στο ξενοδοχείο Electra Palace της οδού Ναυάρχου Νικοδήμου στις παρυφές της Πλάκας είναι ένα από αυτά κι αν μετράω σωστά, από την πρώτη φορά που πήγα πριν από ενάμιση χρόνο (διαβάστε εδώ όσα είχα γράψει τότε) μέχρι σήμερα, έχω επιστρέψει κοντά στις δέκα φορές, νούμερο που λέει πολλά για μια πόλη σαν την Αθήνα στην οποία τα εστιατόρια είναι περίπου αμέτρητα αλλά και επειδή η επαγγελματική μου ενασχόληση με το αντικείμενο με στέλνει εδώ κι εκεί κάμποσες ημέρες μέσα στην εβδομάδα.

Πέρα από τις φορές, λοιπόν, που έχω επιλέξει το Zohόs για να πάω με τους φίλους μου, δεν χάνω ευκαιρία να δοκιμάσω τα καινούργια που ετοιμάζει ο Σάκης Βενέτης και η ομάδα του στην αλλαγή κάθε σεζόν. Με αυτή την αφορμή βρέθηκα εκεί πριν από λίγο καιρό κι έτσι είμαι σήμερα σε θέση να περιγράψω τα νόστιμα πιάτα που γεύτηκα.

Στη σαλάτα οι ντομάτες έσμιξαν με ψημένα ροδάκινα, χαρουπένιο παξιμάδι, φίνο τσαλαφούτι και τρυφερή γλιστρίδα, ένα σαλατικό που θα ήθελα να συναντώ πιο συχνά στις θερινές σαλάτες, ενώ το dressing νοστίμισε η αγουρίδα, άλλο ένα υλικό που του αξίζουν μεγαλύτερες τιμές από τους σεφ που υπηρετούν την ελληνική κουζίνα. Το γλυκό του κουταλιού ντοματάκι στο σαγανάκι του πλούσιου σε γεύση λημνιακού μελίχλωρου ήταν όσο έπρεπε σε ποσότητα και με μετρημένη τη ζάχαρη, το δε εξαίσια αρωματικό θρούμπι έδεσε το σύνολο του ορεκτικού σε πλήρη αρμονία. Ο σεφ δανείστηκε από τη μανιάτικη σαλάτα το πορτοκάλι και τις ελιές, προσέθεσε φράουλες, αντάλλαξε το κρεμμύδι με φινόκιο για το ουζάτο του άρωμα και έφτιαξε ένα ορεκτικό με μαριναρισμένο μυλοκόπι που τσίμπαγε ευχάριστα τη γλώσσα με ψιλοκομμένες πιπερίτσες chili: Ένα πανέξυπνο, δροσερό πιάτο. Το ντουέτο πορτοκάλι/ελιές επέστρεψε, αυτή τη φορά στο άρτια ψημένο μαστιχωτό χταπόδι με τη βελούδινη φάβα από τη Σχοινούσα που «ζωντάνεψε» με την ελαφρά καπνισμένη κι ένα τσικ καυτερή, ονομαστή πάπρικα από την Αριδαία της Μακεδονίας.

Η τόλμη της κουζίνας φάνηκε επίσης σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδοχή του κολιού «γούνα» (γούνα ονομάζουν το λιόκαυτο ψάρι στην Πάρο, τον παραδοσιακό ουζομεζέ του νησιού), φερμένη στο αστικό περιβάλλον του εστιατορίου το οποίο, όπως είναι φυσικό αφού αποτελεί μέρος ξενοδοχείου, έχει πολλούς ξένους επισκέπτες. Κρίνοντας από τα σχόλια που άκουγα από τα διπλανά τραπέζια, αυτό που έχει πετύχει ο Σάκης Βενέτης είναι να προσφέρει στον ξένο ένα αυθεντικό κομμάτι της γαστρονομίας μας ταιριαστό, συγχρόνως, με το σήμερα. Για τους ίδιους λόγους ήταν τολμηρό και το τελευταίο φαγητό που γεύτηκα, το κατσικάκι από την Κίμωλο που ψήθηκε στη γάστρα κι έφτασε στο τραπέζι τόσο τρυφερό που το μαχαίρι ήταν άχρηστο. Το πιάτο συμπλήρωσαν τα χειροποίητα ζυμαρικά «μάτσι» - σήμα κατατεθέν της Ρόδου -, καταπράσινα από πέστο από άγριο σκόρδο, και η πεντανόστιμη ξηρή μυζήθρα από τη Λακωνία. Ένα πιάτο-γιορτή της ελληνικής κουζίνας.

Όσο για τα επιδόρπια, δεν θα μπορούσε να μην έχουν κι αυτά μια δόση γενναιότητας και γενναιοδωρίας. Έτσι, το μεν παγωτό της αφράτης πορτοκαλόπιτας αρωματίστηκε με μάραθο, ο δε πληθωρικός ολοστρόγγυλος λουκουμάς με την τρύπα στη μέση λούστηκε με τριμμένο φιστίκι Αιγίνης και σοκολάτα, καυτερούτσικη από μακεδονίτικο μπούκοβο. Αλληλούια!  

Δεν θα παραλείψω να τονίσω, γι’ άλλη μια φορά, τις χορταστικές μερίδες και τις καθόλα προσιτές τιμές (το ακριβότερο πιάτο κοστίζει € 20) που μαζί με όσα διαβάσατε πιο πάνω, κάνουν την έξοδο στο Zohόs μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να πάτε και να ξαναπάτε, όπως εγώ. Κι όπως το εστιατόριο θα μείνει ανοιχτό όλο τον Αύγουστο, η λύση για να περάσετε μια όμορφη βραδιά στην περίπτωση που μείνετε εντός των τειχών της πόλης έχει όνομα, διεύθυνση και δυνατή προσωπικότητα.  

Zohόs
Ναυάρχου Νικοδήμου 18-20
Αθήνα 105 57
Τηλ. 21 0337 0035
Facebook
Instagram

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v