Αυτά είναι τα πιο καλοκαιρινά στέκια του Κεραμεικού

Μια από τις δύο πιο κουλ γειτονιές της Αθήνας (ξέρεις ποια είναι η άλλη, μην γράφουμε τα αυτονόητα) φοράει τα καλοκαιρινά της και στρώνει τραπέζια σε χειροποίητες αυλίτσες και γραφικά πλακόστρωτα, για να μας θυμίσει ότι αυτή την εποχή δεν την εκτιμάς μόνο πλάι στη θάλασσα.

Καμιά φορά, σε συγκινεί και με εικόνες πιο αστικές: Μια γιρλάντα κρεμαστά φωτάκια, ας πούμε, που φωτίζει κόντρα στο λυκόφως ένα ερειπωμένο νεοκλασικό. Ή, στο λιγότερο ρομαντικό του, ένα καραφάκι παγωμένη ρακή, το πρώτο που πίνεις μετά τη δουλειά.

Στον Λούη θα το κάνεις πρώτα απ’ όλα αυτό, την επιτομή του μεταξουργειώτικου (ε συγνώμη, κεραμεικιώτικου) καφενέ, με την εξαιρετική ρακή του και τα πεντανόστιμα και πάμφθηνα μεζέδια του που περιλαμβάνουν κοτόπουλο απάκι με μέλι και πορτοκάλι, και παντζαροσαλάτα με γιαούρτι και καρύδια. Λογαριασμός σταθερά στα 12-15€ το άτομο.

Τραπεζάκια στην αρχή του γραφικού πεζόδρομου της Παραμυθίας απλώνει η Τυφλόμυγα, σταθερή αξία εδώ και δεκαετίες, για τις ωραίες της ρακές και για τα απλά πλην τίμια μεζεδάκια σαν τις δικές μας αγαπημένες πατατούλες baby στον φούρνο με λάδι μυρωδικών και τα κεφτεδάκια με σως γιαουρτιού. Το κρατά αληθινό καθημερινές ως τις 2.00, Σάββατα ως τις 3.00, με τους λογαριασμούς να βγαίνουν γύρω στα 15€ το άτομο.

Ίσως η πιο καλοκαίρι-στην-πόλη εικόνα της Αθήνας να είναι τα τραπεζάκια που απλώνει το Άλφαβιλ στο ημίφως των πεζοδρόμων Σφακτηρίας και Σαλαμίνος, για να τα φορτώσει με φτηνά πλην καθαρά ποτά και κοκτέιλ σαν το daquiri με ρακή. Οι δε τιμές τους όνειρο καλοκαιρινής νυχτός, στα 6€ το ποτό, από 7€ τα κοκτέιλ.

Το Καμπεθόν και το Sabir έχουν τις δύο ωραιότερες αυλές της γειτονιάς τους, η πρώτη πνιγμένη στα δέντρα και στρωμένη με νοσταλγικό χαλικάκι, η δεύτερη απολύτως νησιώτικη, με πλάκες Καρύστου και αναφορές που θα σου φέρουν στο μυαλό καλοκαίρια στο χωριό. Και τα δύο σερβίρουν σπουδαίο αλκοόλ συνοδεία όχι σπουδαίου φαγητού, αλλά με σούπερ κουλ ατμόσφαιρα –στο Sabir ενδέχεται να πετύχεις και αυθόρμητο λαϊβάκι– και με τους λογαριασμούς σταθερά κάτω από 15€ το άτομο.

Όμορφη, αεράτη και ευρύχωρη είναι και η αυλή στο Πυρολίκι, που σερβίρει πειραγμένη ελληνική κουζίνα σαν τα σκιουφιχτά με απάκι κοτόπουλο, σάλτσα από πιπεριές Φλωρίνης και μυζήθρα. Εδώ ο λογαριασμός λίγο πιο ανεβασμένος, αλλά και πάλι λογικότατος για αυτά που τρως, στα 20-25€ το άτομο.

Ο Πελεκάνος είναι ουζερί, μας έρχεται από την Τήνο, και φέρνει στο τραπέζι μας μικρά ψαράκια και θαλασσινά (στα «οπωσδήποτε» οι γαρίδες Αμβρακικού στα κάρβουνα). Πιάνεις τραπεζάκι στον πεζόδρομο της Σφακτηρίας, συνοδεύεις προφανώς με ούζο, και πληρώνεις γύρω στα 25-30€ το άτομο.

Στον ατμοσφαιρικά ημιφωτισμένο πεζόδρομο της Σαλαμίνος απλώνει τα τραπέζια του ο Πίπις, που έχει και τη μεγαλύτερη ποικιλία σε τσίπουρα που έχεις δει ποτέ. Τα συνοδεύεις με μεζέδια και πιάτα ημέρας απολαυστικά, σαν το γιουβετσάκι με γαρίδες και καλαμάρι, και το λεμονάτο αρνάκι με κους κους, και πληρώνεις περί τα 17€ το άτομο.

Το Glendora είναι ένα χειροποίητο, φουλ παρεΐστικο και υπέρμετρα κουλ μπαράκι, με μια πίσω αυλή χάρμα οφθαλμών, πνιγμένη στα δέντρα και τις φυλλωσιές. Ανοίγει από τις 18.00 το απόγευμα, έχει και το ποτό στα 7€.