Τo Okupa στον Κεραμεικό συνεχίζει να φέρνει την έκπληξη

Δεν έχει περάσει ένας χρόνος από την πρώτη φορά που συστήθηκα με το Okupa και που με τη σειρά μου το συνέστησα σε σας (διαβάστε εδώ τι είχα γράψει τότε) και το μέρος αυτό, όπως είχα προβλέψει, φιγουράρει στα πρώτα πέντε της λίστας μου όταν θέλω να πάω κάπου που ξέρω ότι θα περάσω καλά αλλά κι όταν φίλοι με ρωτάνε για τα μέρη στην Αθήνα που έχω ξεχωρίσει. Το γιατί ή, μάλλον, τα γιατί, είναι πολλά.

Το Okupa απεχθάνεται την ομοιομορφία και τον μιμητισμό, γι’ αυτό και δεν μοιάζει με κανένα άλλο, ούτε στην αισθητική ούτε στην ατμόσφαιρα ούτε στον κόσμο που συχνάζει εκεί και, βεβαίως, ούτε και στο φαγητό. Αν θα έπρεπε να το περιγράψω με μια λέξη, αυτή θα ήταν το στιλ. Όχι, όμως, το στιλ για χάρη του στιλ, γιατί το Okupa δεν το παίζει trendy. Είναι trend από μόνο του. 

Η προσποίηση εκεί είναι άγνωστη λέξη κι αυτό είναι το πιο πολύτιμο ατού του, αλλά την ίδια στιγμή καταλαβαίνεις πως πίσω από κάθε του γωνιά κι από κάθε λεπτομέρεια κρύβεται σκέψη και σχεδιασμός με κοινό σκοπό και στόχο τη συνάντηση, τη συνύπαρξη, το μαζί. 

Την ίδια γλώσσα μιλάει και το φαγητό που προσφέρει το Okupa κι όσο περνάει ο καιρός αυτή γίνεται πιο έντονη και πιο ευκρινής. Μαζί, λοιπόν, περπατάει η Ελλάδα με το Λεβάντε, χαράζοντας διαδρομές που ανοίγονται σε γευστικούς δρόμους που καλούν σε εξερεύνηση και ανακάλυψη. Τα μπαχαρικά και τα βότανα που έρχονται από τις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, αυτές που ονομάζουμε Λεβάντε, ενώνονται με ελληνικά artisanal προϊόντα που ακολουθούν τις εποχές, σε φαγητά μοσχομυριστά, τολμηρά αλλά, και με έναν παράξενο τρόπο, οικεία και ξεκάθαρα. Σαν να συναντάς κάποιον για πρώτη φορά αλλά που σπας το κεφάλι σου για να βρεις πού τον έχεις ξαναδεί. 

Η ευκρίνεια που αναφέρω πιο πάνω είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του φαγητού στο Okupa, γιατί πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε βάλει στο στόμα μας φαγητά νόστιμα μεν, μπερδεμένα δε, κυρίως σε φαγητά με καρυκεύματα; Ο δρόμος που ακολούθησαν ο Hrag Darakjian, συνιδρυτής και διευθυντής εστίασης, και ο σεφ Νίκος Δραντάκης, είναι να επιλέξουν για κάθε πιάτο ένα μόνο κεντρικό υλικό/καρύκευμα ώστε να το αφήσουν να εκφραστεί ξεκάθαρα χωρίς περιττούς αντιπερισπασμούς και, οπωσδήποτε, χωρίς κενούς περιεχομένου εντυπωσιασμούς.

Έτσι, τα υπέροχα ψητά ανοιξιάτικα σπαράγγια συνοδεύονται από την ανατολίτικη σάλτσα από αμύγδαλα tarator που αρτύζεται με λεμόνι και σκόρδο, ενώ τα μυρώνια δίνουν το λεπτό τους άρωμα σε ένα πιάτο αξιομνημόνευτο. Το ωμό μπαρμπούνι, με τη σειρά του, παίρνει άρωμα Μαρόκου από το ras el hanout και σε συνδυασμό με νερό ντομάτας, ελαιόλαδο και εσπεριδοειδή, φτιάχνουν ένα αλλιώτικο, μεσογειακό crudo. Στον ταραμά με το αυγοτάραχο είναι το λιβανέζικο zaatar που δίνει τον λεβαντίνικο τόνο και τα σπιτικά chips ταιριάζουν γάντι.   

Τα τρυφερά σουβλάκια από αρνάκι γάλακτος παίζουν με τη muhammara, τη πεντανόστιμη, πικάντικη σάλτσα από πιπεριές, πετιμέζι ροδιού και καρύδια, βασίλισσα της συριακής κουζίνας. Η τραγανή χοιρινή πανσέτα σερβίρεται ανατρεπτικά με την καταπράσινη, δροσερή και πικάντικη συγχρόνως, σάλτσα zhug από την Υεμένη. Το λαυράκι, που ψήνεται ανοιγμένο σαν πεταλούδα (πετάλι), ξαπλώνει σε σάλτσα tarator, αυτή τη φορά φτιαγμένη με ταχίνι αντί για αμύγδαλα, και η νοστιμιά του εντείνεται ακόμα παραπάνω με chermoula, το δυνατό άρτυμα των χωρών της Βόρειας Αφρικής που συχνά παρομοιάζεται με το λατινοαμερικάνικο chimichurri.

Στα επιδόρπια λάτρεψα τη μαρέγκα με την κρέμα γιαουρτιού και λευκής σοκολάτας που συνοδεύουν τις ανοιξιάτικες φράουλες οι οποίες αρωματίζονται τολμηρά με sumac, το μπαχαρικό που δίνει ζωή σε ό,τι κι αν μπει. Η ισορροπία αυτού του απλού, κατά τα άλλα, γλυκού είναι αξιοθαύμαστη, αν και προέρχεται από αντιθέσεις. Όσοι αγαπούν τη σοκολάτα δεν θα μείνουν παραπονεμένοι, καθώς η μους μαύρης σοκολάτας αρωματίζεται με espresso και καρδάμωμο, ενώ τα καραμελωμένα φουντούκια προσθέτουν τη δική τους γεύση και το τραγανό τους δάγκωμα. Οι τιμές παραμένουν γλυκές, αφού στον κατάλογο το πιο ακριβό φαγητό κοστίζει 22 ευρώ και η τιμή αυτή αφορά μόνο δύο από τα είκοσι δύο συνολικά εδέσματα του καταλόγου. 

Αυτά είχα να σας πω σήμερα, αυτή τη δεύτερη φορά που γράφω για το Okupa, αλλά την πέμπτη κατά σειρά που βρίσκομαι εκεί μέσα σε λίγους μήνες, γεγονός που λέει πολλά για την πόλη μας όπου σχεδόν κάθε μέρα κάτι καινούργιο ανοίγει. 

OKUPA 
Ψαρομηλίγκου 9, Αθήνα 105 53. Τ. 2110109999 

Website: https://www.okupa.com/  
Instagram. https://www.instagram.com/okupa.athens 
Facebook. https://www.facebook.com/p/Okupa-61552653866066/