Τρία χρόνια μετά το πρώτο σερβίρισμα από βαρέλι, το Last Row στο Μαρούσι γιορτάζει με νέο beer release, δυνατά events και την ίδια παρεϊστικη φιλοσοφία που το έκανε στέκι.
γράφει:
Υπάρχει μια στιγμή που όλοι έχουμε πιάσει τον εαυτό μας να λέει «αν άνοιγα εγώ μαγαζί…». Ε λοιπόν, για τον Ηλία, τον Ζήση και τον Άρη, αυτό δεν έμεινε ποτέ στη θεωρία. Παιδικοί φίλοι, από την ίδια γειτονιά στο Μαρούσι, που κάποτε κάθονταν στην τελευταία σειρά του σχολείου, έκαναν την ιδέα πράξη και έφτιαξαν το Last Row στο Μαρούσι.
Τρία χρόνια μετά, το μαγαζί που ξεκίνησε ως ένα κοινό όνειρο, έχει γίνει σημείο αναφοράς για την craft μπύρα στα βόρεια προάστια. Και το πιο ωραίο; Παραμένει ακριβώς αυτό που ήταν από την αρχή: μια μεγάλη μπιρο-παρέα που σε καλεί να γίνεις κομμάτι της.
Όπως μας λένε οι ίδιοι, αν γύριζαν τον χρόνο πίσω, δεν θα άλλαζαν πολλά. Ίσως μόνο τον τρόπο που βίωσαν την αρχή.
«Αν γυρνούσαμε 3 χρόνια πριν, θα λέγαμε στους εαυτούς μας να το ζήσουν με λιγότερο άγχος. Όλη αυτή η διαδικασία υλοποίησης ενός ονείρου είναι υπέροχη, αλλά κουβαλάς πολύ άγχος».
Αυτό που δεν περίμεναν, όμως, ήταν το πόσο γρήγορα ο κόσμος αγκάλιασε το Last Row. «Μας εξέπληξε πόσο γρήγορα έγινε στέκι και πόσο εύκολα ο κόσμος μπήκε στην κουλτούρα της craft μπύρας, δοκιμάζοντας συνεχώς νέες μπύρες και διαφορετικά είδη».
Το μεγαλύτερο στοίχημα δεν ήταν μόνο το να ανοίξουν ένα μαγαζί, αλλά να το κάνουν χωρίς να χαλάσει η φιλία τους. «Είχαμε ακούσει πολλές ιστορίες όπου φιλίες χάλασαν όταν φίλοι συνεργάστηκαν και δεν θέλαμε να συμβεί κάτι τέτοιο», εξηγούν. «Βάλαμε από την αρχή έναν βασικό όρο: η φιλία μας να μείνει πάνω απ’ όλα».
Και φαίνεται πως πέτυχε. «Είναι μαγικό το πώς ο ένας ρίχνει μια ιδέα και οι άλλοι δύο την πλαισιώνουν και την απογειώνουν», λένε, τονίζοντας ότι το ίδιο κλίμα συνεργασίας υπάρχει και σε όλη την ομάδα του μαγαζιού.
Στο Last Row, η μπύρα είναι εμπειρία. Και στόχος τους δεν είναι μόνο να σερβίρουν ποιοτικές ετικέτες από τις 16 συνολικά βρύσες τους σε σούπερ τιμές (από 4€ η μεγάλη), αλλά να μάθουν τον κόσμο να καταλαβαίνει τι πίνει.
«Θέλουμε μια μπύρα να είναι αυτό που λέει», σημειώνουν. «Αν μια μπύρα είναι west coast IPA, θέλουμε να βρίσκουμε έντονη πικράδα, ξηρότητα και αρώματα εσπεριδοειδών».
Αυτός είναι και ο λόγος που δίνουν τόσο βάρος στις επιλογές των taps, κρατώντας το ενδιαφέρον ζωντανό με συνεχείς εναλλαγές και προσεκτικά διαλεγμένες συνεργασίες.
Για την ομάδα του Last Row, το φαγητό είναι ισότιμο κομμάτι της εμπειρίας. «Θέλουμε ο κόσμος να δοκιμάζει νόστιμα και ιδιαίτερα πιάτα που να συνοδεύονται από ένα ωραίο μπιράκι», λένε.
Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στο μενού, που κινείται σε street food ρυθμούς και «κουμπώνει» ιδανικά με τις μπύρες: από νάτσος με cheddar, aioli και pico de gallo, μπρουσκέτα με αβοκάντο και mac & cheese με pulled pork, μέχρι hot dogs από τα κλασικά έως πιο «πειραγμένα», lobster sandwiches με pulled beef ή pork, αλλά και burgers όπως το signature με pulled beef, BBQ και cheddar ή το chicken με truffle mayo και μαρμελάδα μπέικον.
«Μαζευόμαστε, πίνουμε, τρώμε και… μεθυσμένοι βγάζουμε το μενού» λένε γελώντας, για να συμπληρώσουν πιο σοβαρά ότι πρόκειται για ομαδική δουλειά, η οποία χάρη στους μάγειρες Χρήστο και Λάμπρο, κάθε χρόνο δείχνει ολοένα και περισσότερο την αξία και τη γεύση της.
Αν υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει στο Last Row, είναι ο χαρακτήρας του. Λίγο punk, λίγο ροκ, λίγο μέταλ, πολύ φιλικός. «Το Last Row είμαστε εμείς», λένε. «Θα μπεις μέσα και θα ακούσεις μουσικές που ακούμε κι εμείς, θα δεις graffiti και anime στους τοίχους και μπιρακλές στις βρύσες μας».
Αρχικός τους στόχος ήταν να δημιουργήσουν έναν χώρο όπου θα περνάνε καλά οι ίδιοι. Και τελικά, φαίνεται πως ο κόσμος είχε ακριβώς την ίδια ανάγκη: «Να νιώθει ένα μαγαζί σαν σπίτι του».
Aφορμή για τη γιορτή στις 20 και 21 Μαρτίου είναι (πέρα από τα τρίτα τους γενέθλια) και η νέα τους μπύρα, η Till Death, που ετοιμάζεται να συνοδεύσει το καλοκαίρι, μια δροσιστική New England Pale Ale, ενώ στο μενού μπαίνει και ένα limited anniversary smash burger ειδικά για την περίσταση.
Την Παρασκευή το πρόγραμμα ξεκινά με live από τους Lost Re και συνεχίζεται με DJ set από τον Soulicao, ενώ το Σάββατο τη σκυτάλη παίρνει ο Squeezyanks, σε δύο βράδια που υπόσχονται να κρατήσουν το πάρτι ζωντανό μέχρι αργά. Και όπως το λένε και οι ίδιοι: «Ελάτε να τα… ισοπεδώσουμε όλα».
Κλείνοντας, δεν ξεχνούν να πουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα τους από την πρώτη στιγμή. «Χωρίς αυτούς δεν θα ήμασταν εδώ αυτή τη στιγμή», λένε.
Και κάπως έτσι, το Last Row συνεχίζει να τραβάει κουπί. Με μπύρα, παρέα και το ίδιο motto:
We sail on Hops!
