Ο Αgrios σέρνει τον χορό στα Ιλίσια τιμώντας την παραδοσιακή αστική χασαποταβέρνα όπως της αξίζει με τίμιο παϊδάκι πρόβατο και συκωταριά με λαδορίγανη βγαλμένη από τα μερακλήδικα όνειρά μας.
γράφει:
Aν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και πάμε στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 θα βρεθούμε στην χρυσή εποχής της χασαποταβέρνας, τότε που όλοι οι Αθηναίοι συνέρρεαν για κοψίδια και παϊδάκια στα πιο μερακλήδικα φαγάδικα της πρωτεύουσας. Τα χρόνια πέρασαν και η γαστρονομική σκηνή των Αθηνών άλλαξε κατά πολύ, παντρεύοντας τις παραδοσιακές ταβερνίσιες αρχές της με τεχνικές αλλά και συνταγές από τη διεθνή κουζίνα, μέχρι να φτάσουμε στα μέσα των 2020s για να πάρει η αστική ελληνική ταβέρνα την τσικνιστή εκδίκησή της. Η επιστροφή της χασαποταβέρνας έγινε με δύο εκδοχές της. Από τη μία με μια πιο foodie’s friendly προσφώνηση, αυτή της γαστροταβέρνας όπου τα παϊδάκια και η προβατινά πρωταγωνιστούν ξανά, μέσα από ορισμένα ενδιαφέροντα –κατά βάση- twists κι από την άλλη με την κλασική, μερακλήδικη κι ιδιαίτερα αγαπημένη μορφή της αυθεντικής χασαποταβέρνας. Από το Γίδι, το ΟΧ και το Manari μέχρι την Τύπου Ταβέρνα και τώρα τον Agrios The Dirty Butcher ήρθαμε αντιμέτωποι με την επέλαση των κοψιδιών και της τσίκνας που στόχο της έχει να ξαναμάθει τους Αθηναίους να τρώνε όπως παλιά.
Στο τιμόνι και στο χασάπικο του Agrios βρίσκεται ο Γιάννης Κουστένης που έχει θητεύσει και στο Γίδι, πρωτοστατώντας στο ψήσιμο αλλά και στο ξεκοκάλισμα κοπών, αρνιών και μοσχαριών. Οι προσδοκίες μας όπως ήταν αναμενόμενο ήταν ιδιαίτερα αυξημένες καθώς πηγαίναμε προς τη νέα χοτ πιάτσα των Ιλισίων, αφού ο Agrios συνορεύει με την Cookoovaya, το Ox, το A Select και το Ateniese μεταξύ άλλων. Σάββατο βράδυ κι ο χώρος ήταν φυσικά φίσκα, για αυτό φρόντισε να κάνεις την απαραίτητη κράτηση αν επιλέξεις το peak του Παρασκευοσαββατοκύριακου για να επισκεφθείς τη νέα αγαπημένη χασαποταβέρνα της πόλης.
Ο χώρος τεράστιος με πάρα πολλά τραπέζια κι ένα μικρό παταράκι για να βολέψει εκείνους που δεν προνόησαν να κλείσουν τραπέζι εγκαίρως. Η κουζίνα ανοιχτή με τον Γιάννη Κουστένη και τους βοηθούς του επί τω έργω. Η χαρακτηριστική φιγούρα του Γιάννη με τα ακουστικά στο κεφάλι να χτυπά την κουδούνα κάθε φορά που μια παραγγελία είναι έτοιμη προς σερβίρισμα, όπως ήταν φυσικό απασχόλησε ουκ ολίγες φορές τα φωτογραφικά φλας των θαμώνων.
Πριν ρίξουμε την παραγγελία του φαγητού, διαλέξαμε κρασάκι επιλέγοντας την χύμα επιλογή του καταλόγου (8,5€ τα 500ml) ενώ υπήρχαν αρκετές επιλογές για όσους προτιμούσαν κάποια εμφιαλωμένη επιλογή (από 6€ το ποτήρι/22€ η φιάλη) της λίστας κρασιών, η οποία τιμούσε ιδιαίτερα τον ελληνικό αμπελώνα, χωρίς να λείπουν και διεθνείς ετικέτες. Παρατηρώντας τα λογοπαίγνια στις μπλούζες του προσωπικού ξεκινήσαμε με λαδοριγανισμένο ψωμάκι στα κάρβουνα (1,30€ το άτομο) και κάναμε αριστουργηματικές βούτες στο συνοδευτικό ντιπ με τη σάλτσα ντομάτας, τη σάλτσα πιπεριάς και την χωριάτικη (10,10€) που ακολούθησε . Μεγάλη στο μάτι αλλά ευτυχώς και στη γεύση, δεν τσιγκουνεύτηκε τη φέτα, ενώ η ντοματούλα ήταν ξεφλουδισμένη δίνοντας έξτρα credits από μέρους μας στον εμπνευστή της.
Χασαποταβέρνα χωρίς πατάτες τηγανιτές (5,5€) κομμένες στο χέρι δεν γίνεται κι εδώ είχαμε μια καλοτηγανισμένη εκδοχή τους που ευτυχώς δεν κράταγε πολύ λάδι. Τα αυγά με παστουρμά και πατάτες τηγανιτές (10,20€) ήταν μια σίγουρη επιλογή για να μπούμε σε γνωστά μερακλήδικα μονοπάτια, πριν έρθει το πρώτο πιάτο αποκάλυψη που δοκιμάσαμε, η συκωταριά λαδορίγανη (10,40€). Ολόσωστα μαγειρεμένη και με μπόλικο ζουμάκι για να ζητήσουμε νέα γύρα ψωμιού, ήταν πολύ πλούσια γευστικά και μας αποζημίωσε για την επιλογή μας.
Η κρεατόπιτα (9,5€) είχε μπόλικο κιμά με κανελένια επίγευση αλλά ήταν λίγο στεγνή για τα γούστα μας, χωρίς να χάνει ωστόσο γευστικά. Τα νεφρά (8,5€) είχαν τελειώσει δυστυχώς από τον κατάλογο και δυστυχώς δεν συναντήσαμε τον Agrio όπως πρεσβεύει ο κατάλογος, όμως κάναμε χώρο για το μοσχαρίσιο μπιφτέκι (10,90€) που ακολούθησε. Ήρθε μόνο του στο πιάτο χωρίς συνοδεία κάποιας σαλάτας ή τηγανιτής πατάτας και μας κέρδισε από την πρώτη κιόλας μπουκιά. Εξαιρετικά ψημένο, χωρίς πολύ κρεμμύδι, σχεδόν καθόλου ψωμί στο μείγμα και τονωτικά για την γεύση καρυκεύματα, ανέδειξε την εξαιρετική ποιότητα κρέατος που είχε.
Τελευταία μα όχι καταϊδρωμένα ήρθαν τα παϊδάκια πρόβατο από τη σπάλα του ζώου (29€ το κιλό) που είχαν αρκετό λιπάκι είναι η αλήθεια μα τρομερή νοστιμιά και υποδειγματικό ψήσιμο. Στο τέλος έπαιξε και κέρασμα με γιαουρτάκι και γλυκό του κουταλιού για να γιορτάσουμε πατροπαράδοτα τον ερχομό μιας χασαποταβέρνας που θα απασχολήσει μπόλικα από τα επερχόμενα τσιμπούσια μας.
