Αλανιάρης και μπερμπάντης ο Μαύρος Γάτος έχει φτιάξει το στέκι του στο Παγκράτι σερβίροντας το καλύτερο παϊδάκι του αθηναϊκού κέντρου κι ένα συκώτι με μπόλια μούρλια.
γράφει:
Αν υπάρχει ένα πιάτο που έρχεται στον νου των περισσότερων καλοφαγάδων όταν ακούν τη λέξη ταβέρνα, αυτό είναι ξεκάθαρα μια υπερφορτωμένη μερίδα παϊδάκια είτε αρνί είτε πρόβατο για να πιάσουμε και τους έξτρα μερακλήδες. Άρρηκτα συνδεδεμένα με την ταβερνίσια κουλτούρα λοιπόν τα παϊδάκια θέλουν τέχνη για να κρατήσουν το μαγαζί σου γεμάτο και τους θαμώνες σου ευχαριστημένους και καλοταϊσμένους. Η παϊδακοτέχνη οφείλει να ακολουθεί πιστά και απαρέγκλιτα τρεις κανόνες. Ποιοτικό κρέας, μαστοριά στο ψήσιμο και γρήγορο σέρβις προκειμένου να φας το παϊδάκι σου στην ώρα του κι όχι πανιασμένο και σκληρό. Ο Μαύρος Γάτος στο Παγκράτι τιμά κατά γράμμα και τους τρεις κανόνες σύμφωνα με τους ένθερμους θαμώνες του, όπως μαρτυρά και η άκρως κολακευτική βαθμολογία του στα Google Reviews πιάνοντας το 4,6* στα 5* ως μέσο όρο 2700 κριτικών.
Σαν έτοιμοι από καιρό σπεύσαμε κι εμείς στα μέρη του ένα βράδυ Παρασκευής του Γενάρη με τα πρ΄τα γερά κρύα να κάνουν επιτέλους την εμφάνισή τους στην πρωτεύουσα. Είχαμε προνοήσει σχετικά κάνοντας κράτηση, καθώς είναι σχεδόν απίθανο να βρεις τραπεζάκι αδειανό ειδικά στο peak του Παρασκευοσαββατοκύριακου. Ο χώρος κρατά την ταβερνίσια αισθητική των παραδοσιακών κουτουκιών και μπακαλοταβέρνων που ανέκαθεν μεγαλουργούσαν κι αποτελούσαν πόλο έλξης Αθηναίων και τουριστών στα πέριξ Παγκρατίου και Καισαριανής. Παρόλα αυτά στον Μαύρο Γάτο δεν λείπουν και οι μοντέρνες πινελιές που παραπέμπουν σε ευρωπαϊκά steak houses όπως δηλαδή το διάφανο ψυγείο με την κρεατοπραμάτεια η οποία περιμένει να καλοψηθεί στα έμπειρα χέρια των ανθρώπων που διαφεντεύουν την κουζίνα του.
Πήραμε θέση στο τραπεζάκι μας και παραγγείλαμε το ροζέ χύμα κρασάκι μας (5€ το μισό κιλό) πριν το ρίξουμε στη μελέτη του καταλόγου που έκρυβε μπόλικες ως επί το πλείστον κρεατολιχουδιές. Το ρολόι έδειχνε πλέον 20:30 κι όλα τα τραπέζια είχαν γεμίσει με τις προπόσεις να δίνουν και να παίρνουν ενόσω το σέρβις σε ρυθμούς σκυταλοδρομίας ανανέωνε τα πιάτα κάθε παρέας, με βάση τις παραγγελίες τους. Από τη δική μας παραγγελία πρώτη ήρθε η σαλάτα «του Γάτου» (6€) με λάχανο, καρότο, πιπεριά Φλωρίνης, καπνιστή πάπρικα και καυτερή πιπεριά. Μια πικάντικη salad εκδοχή με ολίγη από πολίτικη σαλάτα, που τέσταρε τις αντοχές των πιο ευαίσθητων ουρανίσκων αλλά σε αντάμειβε αν της έδινες τον απαραίτητο χρόνο, συνοδεύοντας με το αφράτο ψωμάκι που έπαιρνε την πρώτη κάψα.
Το σαγανάκι με κεφαλογραβιέρα Παραμυθίας (6€) δεν μπορούσε να αντισταθεί στις μαχαιροπιρουνιές μας κι έλιωνε εύκολα, παραμένοντας στη σωστή θερμοκρασία. Σειρά είχε η πίτα της ημέρας (4€) και χαρήκαμε ιδιαίτερα όταν μάθαμε πως μας έλαχε η σπανακοτυρόπιτα καθώς είμαστε φαν και δεν ντρεπόμαστε να το παραδεχτούμε. Χοντρό χειροποίητο φύλλο και μπαμπάτσικη γέμιση ήταν όσα χρειαζόταν για να απογειωθεί η γευστική μας εμπειρία.
Τα κεμπάπια Φλώρινας (10€) μας ενθουσίασαν καθώς όσα υπολείπονταν σε μέγεθος το καθένα, στο έδιναν πίσω διπλό σε γεύση. Υπήρχαν ευτυχώς μπόλικα τεμάχια στη μερίδα για να μην φύγει κανείς παραπονούμενος. Το συκωτί μοσχαρίσιο τυλιγμένο σε μπόλια (11€) που ακολούθησε ήταν ένα όνειρο με πολύ πλούσια γεύση. Μαλακό και συγκλονιστικά μαριναρισμένο σκαρφαλώνει πολύ ψηλά στη λίστα με τα πιο νόστιμα κρεατομεζεδάκια που δοκιμάσαμε τη φετινή σεζόν αρχής γενομένης από τον Σεπτέμβριο. Για το τέλος κρατήσαμε τα παϊδάκια (14€ η μερίδα/42€ το κιλό) που επιβεβαίωσαν τη φήμη του Μαύρου Γάτου και μας ανάγκασαν να του βγάλουμε το καπέλο για το ψήσιμο, την ποιότητα του κρέατος και το γρήγορο και σωστό σέρβις του. Άλλωστε αν δεν το φας στην ώρα του το παϊδάκι, καλύτερα να προσπεράσεις. Το φιλέτο μπούτι από αρνί γάλακτος (13€ η μερίδα/ 40€ το κιλό) το οποίο ακολούθησε ήταν λίγο πιο σκληρό από όσο θέλαμε, χωρίς να χάνει πολύ σε νοστιμιά, ωστόσο λόγω των εξαιρετικών προηγούμενων πιάτων του μπήκε σε δεύτερο πλάνο.
Η βραδιά έκλεισε με κερασμένο μωσαϊκό όπως πρέπει και είθισται σε μια από τις καλύτερες αθηναϊκές ταβέρνες της πιάτσας.
