Στο Etien Pizza Bar της Βούλας χάρηκα τις πιο νόστιμες πίτσες που έχω φάει τελευταία

Στην υποθετική ερώτηση πού έχω φάει την καλύτερη πίτσα τελευταία, η απάντησή μου θα ήταν αυθόρμητη και στιγμιαία. Στη Βούλα την έφαγα, στο Etien Pizza Bar. Κι επειδή οι μεγαλοστομίες δεν είναι του χαρακτήρα μου, άλλωστε εκνευρίζομαι τα μάλα όταν διαβάζω τίτλους του τύπου «στο τάδε εστιατόριο θα φάτε τα καλύτερα παϊδάκια της Αθήνας», (για να μην πω για την ωραιότερη χώρα του κόσμου με τους εξυπνότερους ανθρώπους επί της γης…) εξηγούμαι - για να μην παρεξηγούμαι. Προφανώς και δεν έχω δοκιμάσει όλες τις πίτσες σε όλα τα εστιατόρια της επικράτειας, προφανές, επίσης, πως η άποψή μου είναι προσωπική. Αφήστε με, λοιπόν, να σας εκθέσω τους λόγους για τους οποίους ενθουσιάστηκα με την πίτσα – και όχι μόνο – του Etien Pizza Bar της Βούλας.

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να διευκρινίσω ότι μιλάω για ναπολιτάνικη πίτσα την οποία θεωρώ μη συγκρίσιμη καν με τους άλλους τύπους της στρογγυλής φαγώσιμης θεάς, από διαφορετικές προελεύσεις, εντός κι εκτός Ιταλίας. Κατόπιν θα μιλήσω για τα κύρια υλικά που κάνουν μια πίτσα να ξεχωρίζει από μια άλλη, δηλαδή το αλεύρι και η σάλτσα ντομάτας. Εδώ, ο σεφ Μάριος Τσακίρης δεν βάζει μύγα στο σπαθί του. Το μεν αλεύρι, ή σωστότερα το μίγμα αλεύρων, αλέθεται κατά παραγγελία με παραδοσιακό τρόπο στην Ιταλία στον μύλο Molino Paolo Mariani, η δε σάλτσα ντομάτας γίνεται αμιγώς με τις παγκόσμιας φήμης ντομάτες Π.Ο.Π. San Marzano της εταιρίας Nolano, της οποίας ο σεφ είναι πρεσβευτής στην Ελλάδα.

Έτσι, η πίτσα με το ωριμασμένο για 24 ώρες ζυμάρι, πεντανόστιμο και φουσκωτό, αφράτο και μαστιχωτό συγχρόνως, με το καψαλισμένο ζουμπουρλούδικο στεφάνι, καταφθάνει στο τραπέζι καυτή και λαχταριστή. Όλα, ανεξαίρετα, τα υπόλοιπα υλικά είναι και αυτά πρώτης τάξεως, κάνοντας τις πίτσες όχι μόνο νόστιμες μα και ανάλαφρες στο στόμα και το στομάχι. Τέσσερα από τα πολλά παραδείγματα είναι η Marguerita, η πιο απέριττη από όλες και γι’ αυτό η πιο απαιτητική, όπου τα λιγοστά υλικά της είναι άψογα, η Tartufata στην οποία η τρούφα είναι όσο διακριτική χρειάζεται, η Mortazza που ρίχνει το φως, ως οφείλει, στην άλφα άλφα mortadella Bologna και η Pizza Fritta. Αυτή η τελευταία, αν και πολύ πλούσια, όχι μόνο λόγω του τηγανιτού ζυμαριού αλλά και της γέμισης με Ragu Bolognese, με έναν μαγικό τρόπο είναι φίνα, εκτός από εθιστικά νόστιμη.

Για το Etien Pizza Bar της Βούλας o Μάριος Τσακίρης λανσάρει και την κατηγορία ‘Pizza Magna Grecia/Gastropizza’, μια σειρά από πίτσες δικής του έμπνευσης, καθόλου συνηθισμένες, μερικές δε από τις οποίες θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει ακόμα και εκκεντρικές. Αυτή τους η πρωτοτυπία, όμως, έχει λόγο ύπαρξης και σωστά κατέχουν περίοπτη θέση στο μενού. Η Marinara – Mari(o)nara όπως χαϊδευτικά την ονομάζει – έχει κρέμα σκόρδου που είναι πολύ πιο φίνα από το συχνά πολύ και χοντροκομμένο –  ενίοτε καμένο – σκόρδο με το οποίο την φορτώνουν σε πολλά μαγαζιά, ενώ η αντζούγια είναι και αυτή διακριτική σε ποσότητα και αλάτι. Η Ladenia, όπως υπαινίσσεται το όνομά της, έχει βάση την ονομαστή Λαδένια της Κιμώλου και είναι μπουκιά και συχώριο. Τον τίτλο της πιο μερακλίδικης κερδίζει η πίτσα Καισαρείας η οποία, όπως σωστά μαντεύετε, έχει μοσχαρίσιο παστουρμά, μαστιχωτό κασέρι και μυρωδάτο μαυροκούκι. Προσωπικά, με τον παστουρμά και, κυρίως, με την ακόμα πιο ενισχυμένη παστουρμαδόπιτα, δεν διατηρώ καθόλου καλές σχέσεις. Τόσες μέρες μετά, ακόμα αναρωτιέμαι πώς εδώ τα βρήκαμε μεταξύ μας!

Εκείνο το πρώτο – και σίγουρα όχι τελευταίο – βράδυ που ήμουν στο Etien Pizza Bar γεύτηκα κι ένα από τα καλύτερα vitello tonnato που έχω δοκιμάσει, με άψογα μαγειρεμένο, λεπτοκομμένο κρέας, τέλεια αρτυμένο με τον τόνο υποδειγματικά παρόντα στη sauce και τρία ακόμη αναπάντεχα υλικά - λέγε με fusion: πικλαρισμένο αγγούρι, φύλλα mizuna και σάλτσα ponzu (ένα ιδιαίτερο φύλλο μουστάρδας και μια εξ ίσου ιδιαίτερη σάλτσα, αμφότερα ιαπωνικά). Εκκεντρικό κι αυτό το πιάτο και εξαιρετικά πετυχημένο. Να σας πω και για τα τροφαντά bucatini cacio e pepe; Θα σας πω. Ζημιά!

Κι εκεί που νόμιζα ότι δεν θα μπορούσα να φάω μπουκιά παραπάνω, ήρθε το baba au rhum, ένα από τα πιο λατρεμένα μου γλυκά που, όπως συχνά έχω πει και γράψει, σπάνια το βρίσκω στην Ελλάδα καλοφτιαγμένο, με το ρούμι να «ακούγεται» ευκρινώς. Εξαίρετος είναι εδώ ο μπαμπάς. Ζύμη τροφαντή κι αέρινη, ελάχιστα γλυκιά, άψογα ποτισμένη με το ρούμι και με αφράτη, μυρωδάτη από βανίλια, σαντιγί.

Θα σας πω και δυο λόγια για το μέρος. Το ροζ χρώμα, σήμα κατατεθέν του Etien, είναι παντού αλλά ούτε «μπουκώνει» ούτε είναι γλυκερό. Η ατμόσφαιρα είναι χαρούμενη και οικεία και οι άνθρωποι φαίνεται να περνούν καλά. Με την υπερβολική έμφαση στο ντεκόρ – πες με ινσταγκραμικό – και την επίφαση από τα διάφορα concepts της εστιατορικής σκηνής της Αθήνας τα τελευταία χρόνια, συχνά copy paste του ενός από το άλλο, είναι καθησυχαστικό το να υπάρχουν μέρη στα οποία πηγαίνεις κυρίως για να φας καλά και να περάσεις λίγες ώρες ξενοιασιάς με την παρέα σου. Είπα και ελάλησα και πέραν τούτου ουδέν!

Πληροφορίες

ETIEN PIZZA BAR
Πλαστήρα 10 & Ποσειδώνος 14, Βούλα
Κρατήσεις:  210 8950079 / 210 8950089

Τρίτη – Πέμπτη: 14:00 - 23:00
Παρασκευή: 14:00 - 00:00
Σάββατο: 13:00 – 00:00
Κυριακή: 13:00 - 23:00
Δευτέρα κλειστά

Ιστοσελίδα (εδώ θα βρείτε ολόκληρο το μενού και τις τιμές)
Instagram
Facebook