Τα λάθη που κάνεις στη μακροχρόνια σχέση σου

Μια σχέση δεν χαλάει απαραίτητα από μεγάλους καβγάδες. Μερικές φορές είναι οι μικρές, καθημερινές συνήθειες που την τρώνε από μέσα χωρίς να το καταλαβαίνεις.

Τα λάθη που κάνεις στη μακροχρόνια σχέση σου

Οι μακροχρόνιες σχέσεις έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα: Την οικειότητα. Ξέρεις τον άνθρωπό σου, τις συνήθειές του, τις παραξενιές του, τι τον κάνει να γελάει και τι τον εκνευρίζει. Έχουν όμως και μια μικρή παγίδα: Επειδή ακριβώς γνωρίζεστε τόσο καλά, αρχίζεις να θεωρείς ότι δεν χρειάζεται πια να προσπαθείς. Κάπως έτσι, ο άνθρωπος που κάποτε ανυπομονούσες να δεις μπορεί να γίνει εκείνος με τον οποίο συζητάς κυρίως ποιος θα κατεβάσει τα σκουπίδια. Κι επειδή οι σχέσεις σπάνια χαλάνε από τη μια μέρα στην άλλη, συγκεντρώσαμε δέκα μικρά λάθη που αξίζει να προσέξεις πριν γίνουν μεγάλα.

Θεωρείς τον άνθρωπό σου δεδομένο

Στην αρχή της σχέσης παρατηρείς τα πάντα. Μια μικρή χειρονομία, μια καλή κουβέντα, το γεγονός ότι κάποιος σου έφτιαξε καφέ χωρίς να του το ζητήσεις. Δέκα χρόνια αργότερα, ο καφές μπορεί να εμφανίζεται μπροστά σου κάθε πρωί χωρίς να σκέφτεσαι καν να πεις ευχαριστώ. Η οικειότητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να δείχνουμε εκτίμηση. Μάλιστα, έρευνες για την ευγνωμοσύνη στις σχέσεις έχουν συνδέσει την αίσθηση ότι ο σύντροφός μας μάς εκτιμά με μεγαλύτερη αφοσίωση και καλύτερη ανταπόκριση στις ανάγκες του άλλου.

Περιμένεις να διαβάζει τη σκέψη σου

«Μα καλά, τόσα χρόνια είμαστε μαζί, δεν θα έπρεπε να ξέρει τι θέλω;». Όχι απαραίτητα. Όσο καλά κι αν γνωρίζεστε, ο άλλος δεν έχει απευθείας σύνδεση με τον εγκέφαλό σου. Μπορεί να μη συνειδητοποιεί ότι χρειάζεσαι περισσότερη προσοχή, ότι σε πείραξε κάτι που είπε ή ότι θέλεις απλώς να σε αγκαλιάσει. Το να εκφράζεις τις ανάγκες σου δεν αφαιρεί τίποτα από τον αυθορμητισμό της σχέσης. Αντίθετα, γλιτώνει και τους δύο από ένα σωρό παρεξηγήσεις.

Μιλάτε μόνο για πρακτικά ζητήματα

Πλήρωσες τη ΔΕΗ; Τι θα φάμε αύριο; Πότε έχουμε ραντεβού στον οδοντίατρο; Η καθημερινότητα χρειάζεται οργάνωση, αλλά αν οι περισσότερες συζητήσεις σας περιστρέφονται γύρω από λογαριασμούς, δουλειές και υποχρεώσεις, κάποια στιγμή κινδυνεύετε να λειτουργείτε περισσότερο σαν συγκάτοικοι παρά σαν ζευγάρι. Δεν χρειάζεται να κάνετε κάθε βράδυ φιλοσοφικές συζητήσεις μέχρι τις τρεις το πρωί. Χρειάζεται όμως να εξακολουθείτε να ενδιαφέρεστε για τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα συναισθήματα του άλλου.

Χρησιμοποιείς πολύ συχνά τις λέξεις «πάντα» και «ποτέ»

«Ποτέ δεν με ακούς», «πάντα εγώ τα κάνω όλα», «ποτέ δεν σκέφτεσαι κανέναν άλλον». Φράσεις που μπορεί εκείνη τη στιγμή να εκφράζουν ακριβώς αυτό που αισθάνεσαι, δύσκολα όμως βοηθούν να λυθεί το πρόβλημα. Όταν μετατρέπεις ένα συγκεκριμένο παράπονο σε συνολική αξιολόγηση του χαρακτήρα του άλλου, είναι πολύ πιθανότερο να τον κάνεις να αμυνθεί παρά να σε ακούσει. Ο ψυχολόγος John Gottman διαχωρίζει την κριτική προς μια συγκεκριμένη συμπεριφορά από την επίθεση στην προσωπικότητα. Δοκίμασε να περιγράψεις τι σε ενόχλησε, χωρίς να βγάλεις συμπέρασμα για το τι άνθρωπος είναι ο σύντροφός σου.

Αφήνεις το χιούμορ να γίνεται ειρωνεία

Το χιούμορ είναι από τα ωραιότερα πράγματα μιας μακροχρόνιας σχέσης. Τα εσωτερικά αστεία, τα πειράγματα και οι αναφορές που καταλαβαίνετε μόνο οι δυο σας είναι κομμάτι της οικειότητάς σας. Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στο να γελάτε μαζί και στο να γελάει ο ένας εις βάρος του άλλου. Οι συνεχείς ειρωνείες, τα υποτιμητικά σχόλια και τα «έλα μωρέ, πλάκα κάνω» όταν ο άλλος έχει πληγωθεί μπορούν να καλλιεργήσουν περιφρόνηση, την οποία ο Gottman θεωρεί ιδιαίτερα επιβαρυντική για τη σχέση.

Αποφεύγεις τις δύσκολες συζητήσεις για να μη χαλάσει το κλίμα

Δεν θέλεις να τσακωθείτε, οπότε δεν λες ότι κάτι σε ενοχλεί. Το καταπίνεις ξανά και ξανά, μέχρι που ένα απόγευμα εκρήγνυσαι επειδή ο άλλος άφησε ένα ποτήρι στον νεροχύτη. Το πρόβλημα, βέβαια, δεν ήταν ποτέ το ποτήρι. Η απουσία καβγάδων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλα πηγαίνουν καλά. Μια υγιής σχέση χρειάζεται χώρο και για δυσάρεστα συναισθήματα, διαφωνίες και παράπονα. Το ζητούμενο δεν είναι να μη συγκρούεστε ποτέ, αλλά να μπορείτε να διαφωνείτε χωρίς να πληγώνετε ο ένας τον άλλον.

Κρατάς λογαριασμό για τα πάντα

Εγώ μαγείρεψα χθες, εσύ έβγαλες τα σκουπίδια προχθές, εγώ κανόνισα τις τελευταίες δύο εξόδους, εσύ δεν πήρες ποτέ πρωτοβουλία. Προφανώς, η δίκαιη κατανομή των υποχρεώσεων είναι σημαντική, ειδικά όταν ο ένας αισθάνεται ότι κουβαλά δυσανάλογο βάρος. Άλλο όμως να συζητάτε ουσιαστικά για την ισορροπία στη σχέση σας και άλλο να μετατρέπετε κάθε χειρονομία σε συναλλαγή. Η συντροφικότητα δεν είναι διαγωνισμός για το ποιος προσφέρει περισσότερα. Και δεν χρειάζεται κάθε καλή πράξη να συνοδεύεται από απαίτηση ανταπόδοσης.

Αφήνεις την τρυφερότητα για όποτε περισσεύει χρόνος

Στην αρχή βρίσκατε χρόνο για αγκαλιές, φιλιά, χάδια και σεξ ακόμα και μέσα στο πιο φορτωμένο πρόγραμμα. Μετά ήρθαν οι δουλειές, οι υποχρεώσεις, η κούραση και το «άσε, αύριο». Είναι απολύτως φυσιολογικό η επιθυμία και η συχνότητα της σωματικής επαφής να αλλάζουν με τα χρόνια. Αυτό που αξίζει να προσέξεις είναι μήπως η τρυφερότητα εξαφανίζεται εντελώς από την καθημερινότητά σας. Ένα φιλί, μια αγκαλιά στον καναπέ ή το να κρατηθείτε από το χέρι δεν χρειάζεται να οδηγούν κάπου. Είναι μικροί τρόποι να θυμίζετε ο ένας στον άλλον ότι εξακολουθείτε να είστε ζευγάρι.

Ξεχνάς ότι χρειάζεστε και ξεχωριστές ζωές

Η μακροχρόνια σχέση δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνετε τα πάντα μαζί, να έχετε τους ίδιους φίλους ή να αγαπάτε τις ίδιες δραστηριότητες. Όταν όλη σου η ζωή περιστρέφεται γύρω από τη σχέση, υπάρχει κίνδυνος να παραμελήσεις ενδιαφέροντα και πλευρές του εαυτού σου που σε κάνουν ευτυχισμένο/η. Το να έχεις προσωπικό χρόνο, δικές σου φιλίες και πράγματα που απολαμβάνεις χωρίς τον σύντροφό σου δεν αποτελεί απειλή για την οικειότητά σας. Αντίθετα, σας δίνει καινούριες εμπειρίες, ιστορίες και αφορμές για συζήτηση όταν βρίσκεστε ξανά μαζί.

Πιστεύεις ότι γνωρίζεις πια τα πάντα για τον άλλον

Ξέρεις τι μουσική ακούει, τι φαγητό παραγγέλνει, ποια είναι η αγαπημένη του ταινία και πώς πίνει τον καφέ του. Ξέρεις όμως τι τον απασχολεί τελευταία; Τι έχει αλλάξει στις επιθυμίες του; Τι ονειρεύεται για τα επόμενα χρόνια; Οι άνθρωποι αλλάζουμε, ακόμα κι όταν εξωτερικά η ζωή μας μοιάζει ίδια. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της μακροχρόνιας σχέσης είναι να θεωρούμε ότι ο άνθρωπος δίπλα μας παραμένει ακριβώς εκείνος που γνωρίσαμε πριν από δέκα ή είκοσι χρόνια. Συνέχισε να του κάνεις ερωτήσεις. Μπορεί να σε εκπλήξει.

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v