Ένα μήνυμα που δεν περίμενες από κάποιον που είχε εξαφανιστεί μπορεί να ταράξει την καθημερινότητά σου. Τι είναι το zombieing, και πώς το διαχειρίζεσαι; Εξαρτάται, μου λες, εξαρτάται.
γράφει:
Με ένα «επ, τι κάνεις εσύ;» ξεκινάνε οι χειρότεροι εφιάλτες σου. Εντάξει, όχι, υπερβάλλουμε, οι χειρότεροι εφιάλτες σου ξεκινάνε ήδη από τη στιγμή που θα αποφασίσει κάποιος να εξαφανιστεί, να γκοστάρει που λέει κι η νεολαία, να χαθεί στην άβυσσο των αναπάντητων κλήσεων και των μηνυμάτων που «διαβάστηκαν» αλλά απάντηση δεν πήραν.
Η νεκρανάσταση, το zombieing σε σύγχρονους όρους, είναι η φυσική συνέχεια της δυσμενούς αυτής εξέλιξης μιας (μη) σχέσης: Όταν το φάντασμα αποφασίζει να επιστρέψει από το υπερπέραν και να τρυπώσει ξανά στα μηνύματά σου.
Το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, πάντως, παραμένει: Τώρα, τι κάνεις;
Το πρώτο «τι κάνεις;» μετά από εβδομάδες ή μήνες εξαφάνισης έχει μια παράξενη ικανότητα να παρακάμπτει τον εγκέφαλο και να πηγαίνει κατευθείαν στο στομάχι. Μπορεί να χαρείς, να θυμώσεις, να νιώσεις δικαίωση, περιέργεια ή όλα τα παραπάνω μαζί, μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Δεν χρειάζεται, όμως, να απαντήσεις μέσα στα επόμενα δεκαέξι. Άφησε λίγο χρόνο να περάσει και αναρωτήσου τι ακριβώς θέλεις εσύ από αυτή την επικοινωνία. Όχι τι σημαίνει το μήνυμά του, ούτε γιατί εμφανίστηκε τώρα, ούτε αν πίσω από το «τι κάνεις εσύ;» κρύβεται κάποιο επικό love story (1 στις 512 πιθανότητες, κι αυτό επειδή νιώθουμε γενναιόδωροι σήμερα). Πριν λύσεις το μυστήριο των προθέσεων του άλλου, καλό είναι να έχεις λύσει το σαφώς σημαντικότερο: Εσύ, θες να ξανανοίξεις αυτή την πόρτα;
Εδώ αρχίζει το αγαπημένο σπορ της ανθρωπότητας, που λέγεται «προσπαθώ να μπω στο μυαλό κάποιου που δεν επικοινωνεί κανονικά». Μπορεί να βαρέθηκε. Μπορεί να χώρισε. Μπορεί να ένιωσε μοναξιά ένα βράδυ. Μπορεί να είδε κάτι που του θύμισε εσένα. Μπορεί όντως να μετάνιωσε για τον τρόπο που εξαφανίστηκε και να θέλει να επανορθώσει.
Το πρόβλημα είναι ότι ένα απλό «τι κάνεις;» δεν σου λέει ποιο από όλα αυτά ισχύει.
Γι’ αυτό, αν αποφασίσεις ότι θέλεις να απαντήσεις, άφησε τον άλλο να κάνει λίγη από τη δουλειά. Δεν χρειάζεται να μετατρέψεις εσύ ένα ξερό «χαθήκαμε» σε βαθιά συναισθηματική συζήτηση. Αν υπάρχει ειλικρινής πρόθεση επανασύνδεσης, συνήθως θα φανεί από το αν αναγνωρίζει ότι εξαφανίστηκε, αν εξηγεί τι συνέβη και, κυρίως, αν η συμπεριφορά του από εδώ και πέρα έχει κάποια, έστω στοιχειώδη, συνέπεια.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «είχαμε βγει δύο φορές, χάθηκε για δεκαπέντε μέρες και τώρα ξαναέστειλε» και στο «τα είχαμε έξι μήνες και εξαφανίστηκε χωρίς κουβέντα». Όσο πιο στενή ήταν η σύνδεση και όσο πιο απότομη η εξαφάνιση, τόσο πιο λογικό είναι να χρειάζεσαι κάτι περισσότερο από ένα meme και τρία emoji για να συνεχίσεις από εκεί που μείνατε.
Και ναι, έχεις κάθε δικαίωμα να το πεις. Ένα «χαίρομαι που έστειλες, αλλά με είχε ενοχλήσει πολύ ο τρόπος που εξαφανίστηκες» δεν είναι δράμα, ούτε ανάκριση, ούτε υπερβολή. Είναι απλώς η απαίτηση να υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στις πράξεις μας και στις σχέσεις μας με τους άλλους.
Δώσ’ την. Δεν υπάρχει επιτροπή σωστών αποφάσεων που θα σου αφαιρέσει πόντους αυτοσεβασμού επειδή απάντησες σε έναν πρώην.
Απλώς προσπάθησε να μην αφήσεις τη νοσταλγία να κάνει όλη τη δουλειά. Κοίτα περισσότερο τι κάνει τώρα και λιγότερο τι ωραία που περνούσατε τότε. Ζητάει να σε δει συγκεκριμένα ή ανταλλάσσετε αόριστα μηνύματα επί τρεις εβδομάδες; Αναλαμβάνει κάποια ευθύνη για το ghosting ή συμπεριφέρεται σαν να είχατε απλώς χάσει ο ένας το τηλέφωνο του άλλου; Είναι παρών σταθερά ή εμφανίζεται κάθε τόσο για μια μικρή δόση επιβεβαίωσης και ξαναχάνεται;
Μια δεύτερη ευκαιρία δεν χρειάζεται να σημαίνει ότι πατάς reset και ξεχνάς ό,τι προηγήθηκε. Μπορεί να σημαίνει απλώς «βλέπω τι έχεις να μου πεις και αποφασίζω στην πορεία».
Ακόμα ευκολότερο: Δεν κάνεις τίποτα.
Σε κανέναν δεν χρωστάς απάντηση επειδή αποφάσισε ότι σήμερα είναι καλή μέρα να ξαναμπεί στη ζωή σου. Μπορείς να αφήσεις το μήνυμα στο διαβάστηκε, να πεις ευγενικά ότι δεν σε ενδιαφέρει να ξαναμιλήσετε ή, αν η προηγούμενη συμπεριφορά του σε είχε πληγώσει αρκετά, να μπλοκάρεις και να συνεχίσεις τη μέρα σου με πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα.
Το σημαντικότερο ίσως είναι να θυμάσαι πως η επιστροφή κάποιου δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη αγάπης, αλλαγής ή μεταμέλειας. Είναι απλώς μια επιστροφή. Το τι σημαίνει θα το δείξει η συνέχεια.
Κι αν η συνέχεια είναι άλλο ένα ghosting; Ε, τουλάχιστον αυτή τη φορά θα ξέρεις ότι οι νεκροί που ανασταίνονται δεν αποκτούν απαραιτήτως και καλύτερες επικοινωνιακές δεξιότητες.
