Αγνή Χιώτη, πώς αφηγούμαστε ιστορίες ενηλικίωσης στο σύγχρονο θέατρο;

Το πρώτο θεατρικό έργο της Βασιλικής Βλάχου, σεναριογράφου και πρωταγωνίστριας της βραβευμένης βρετανικής ταινίας Το Κάλεσμα του Σπουργιτιού, σκηνοθετεί από τις 12 Ιανουαρίου στο Θέατρο 104 η Αγνή Χιώτη.

Η Κέλλυ είναι μια σύγχρονη, αυτοσαρκαστική και συγκινητική ιστορία ενηλικίωσης, που έρχεται να εκπλήξει τους θεατές και να τους βυθίσει σε ένα ευφάνταστο και κωμικοτραγικό ταξίδι αυτοπραγμάτωσης. Μέσα από χιούμορ, σκληρές αλήθειες και βιωματικές εμπειρίες, το έργο ακολουθεί την πορεία μιας γυναίκας από την παιδική της ηλικία έως την ενήλικη ζωή της, δίνοντας μια γεύση από το μέλλον και τις προκλήσεις της εποχής μας.

Λίγο πριν την έναρξη των παραστάσεων, μιλήσαμε με την σκηνοθέτρια για όλα όσα θα δούμε επί σκηνής.

Η Κέλλυ είναι μια αυτοσαρκαστική ιστορία ενηλικίωσης, το πρώτο θεατρικό έργο της Βασιλικής Βλάχου. Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας κέντρισε το ενδιαφέρον σε αυτό;
Το πρώτο πράγμα που με τράβηξε ήταν η αφοπλιστική ειλικρίνεια του κειμένου. Η «Κέλλυ» δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει τίποτα, μιλά για την ενηλικίωση όπως πραγματικά τη βιώνουμε: άβολη, αντιφατική, γεμάτη απογοητεύσεις αλλά και χιούμορ. H ηρωίδα μας, κατ’ εμέ, επανατοποθετείται και μεταμορφώνεται κατά την διάρκεια της ζωής της από Καλλιόπη... σε Κέλλυ, αλλά πάντα μέσα της κρατάει την Καλλιόπη όσο πιο προστατευμένη μπορεί. Ο αυτοσαρκασμός της λειτουργεί σαν μηχανισμός επιβίωσης και αυτό μου φαίνεται βαθιά ανθρώπινο και σκηνικά πολύ ζωντανό.

Πώς προσεγγίζετε σκηνοθετικά την εναλλαγή εποχών, χαρακτήρων, κωμικών και δραματικών σκηνών του έργου;
Σκηνοθετικά αντιμετώπισα το έργο σαν μια εσωτερική διαδρομή μνήμης. Οι εναλλαγές δεν είναι ρεαλιστικές αλλά συναισθηματικές. Η κωμωδία και το δράμα συνυπάρχουν, όπως ακριβώς και στη ζωή: πολλές φορές γελάμε ενώ πονάμε ή αντιθέτως, πολλές φορές πονάμε ενώ προς τα έξω δείχνουμε ότι είμαστε παραπάνω από καλά. Οι μεταμορφώσεις των ηρώων γίνονται μπροστά στα μάτια του θεατή, ώστε να διατηρείται μια αίσθηση εξομολόγησης.

Ερμηνεύετε κι εσείς επί σκηνής, παράλληλα με τη σκηνοθεσία. Πώς αλλάζει η ματιά σας όταν βρίσκεστε ταυτόχρονα «μέσα» και «έξω» από την παράσταση;
Καταρχάς έχω μονίμως αμφιβολία για το αν μπορείς να έχεις καθαρή-αντικειμενική ματιά ενώ σκηνοθετείς και παράλληλα παίζεις. Είναι μια διαρκής εναλλαγή ανάμεσα στον έλεγχο και στην παράδοση. Ως σκηνοθέτιδα χρειάζεται να βλέπω τη συνολική εικόνα, τον ρυθμό, την αφήγηση και να προστατεύω τους ηθοποιούς και το αποτέλεσμα. Ως ηθοποιός, όμως, οφείλω να αφήνομαι στη στιγμή και να κάνω και λάθος επιλογές κατά την διάρκεια των προβών μέχρι να καταλήξω κάπου. Προς το παρόν προσπαθώ να υπηρετήσω και τους δύο ρόλους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Πιστεύετε ότι οι ιστορίες ενηλικίωσης σήμερα είναι αναγκαστικά πιο «σκληρές» σε σχέση με παλαιότερα ή απλώς πιο ειλικρινείς;
Δεν νομίζω ότι οι ιστορίες ενηλικίωσης σήμερα είναι πιο σκληρές, είναι απλώς πιο ειλικρινείς. Τα πράγματα δεν φαίνονται πια τόσο «τακτοποιημένα» όσο παλιότερα και η ενηλικίωση συνοδεύεται από περισσότερη αβεβαιότητα, λάθη και ματαιώσεις. Αυτό αποτυπώνεται και στις ιστορίες που λέμε, χωρίς φίλτρα και ωραιοποιήσεις, και ίσως γι’ αυτό ο κόσμος αναγνωρίζει πιο εύκολα τον εαυτό του μέσα σε αυτές.

Η παράσταση μιλά για αυτοπραγμάτωση σε μια εποχή διαρκούς πίεσης και σύγκρισης. Τι σημαίνει για εσάς αυτοπραγμάτωση;
Για μένα αυτοπραγμάτωση δεν είναι η επιτυχία με τους όρους που την ορίζει η κοινωνία. To να τρέχεις να φτιάξεις την ζωή σου μέσα από μία μόνιμη σύγκριση το βρίσκω πολύ τοξικό και προσπαθώ να το διαχειρίζομαι. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του με βάση αυτό που ησυχάζει την ψυχή του και τον κάνει να νιώθει καλά. Άρα το να μπορείς να ακούς τη δική σου φωνή και να φτιάχνεις την δική σου διαδρομή ανόθευτα, είναι για εμένα ο πρώτος στόχος. Και έπειτα μας οφείλουμε να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να αλλάζει γνώμη, να αποτυγχάνει και να ξαναδοκιμάζει. Η «Κέλλυ» και ο καθένας από εμάς, δεν βρίσκει όλες τις απαντήσεις και είναι ωραίο να μην ξεχνάμε πως αυτό... είναι εντάξει.

Συντελεστές
Κείμενο: Βασιλική Βλάχου
Σκηνοθεσία: Αγνή Χιώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Χάρης Χιώτης
Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη
Μουσική επιμέλεια: Αναστασία Μανιάτη
Βοηθός σκηνοθέτη: Καλή Δάβρη
Graphic designer: Groovy GraphX
Video editor: Νίκος Μύρτου
Social Media: Social Wave Athens
Παραγωγή: REPENTE-ARTS
Παίζουν οι ηθοποιοί: Βασιλική Βλάχου, Γιώργος Ιωσηφίδης, Αγνή Χιώτη