Smoku Athens: Μια γιαπωνέζικη παμπ μας υποδέχεται στη Θησέως

Η Αθήνα φόρεσε για πολλές μέρες τη γιορτινή της ενδυμασία και πλέον βρίσκεται στο κατόπι μιας νέας χρονιάς που ευχόμαστε να είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο και το 2025 για την εστιατορική σκηνή της πρωτεύουσας. Μια σκηνή που κρύβει ευτυχώς εμπνευσμένα γαστρονομικά πρότζεκτ, ιδιοφυή πιάτα κι άλλα τόσα γλυκόπιοτα signature κοκτέιλ που άφηναν λίγες στάλες από το άρωμα τους στις πιο λαοφιλείς μπάρες της πόλης. Λίγους μήνες πριν μας αποχαιρετήσει η προηγούμενη χρονιά άνοιξε και το Smoku Αthens φέροντας τη σημαίνουσα δημιουργική υπογραφή του κοσμογυρισμένου Δημήτρη Κατρίβεση (έχει συνεργαστεί με κορυφαία εστιατόρια του κόσμου: Dos Palillos, Ryugin και projects σε Λονδίνο, Παρίσι, Τενερίφη, Τούλουμ και Μόντε Κάρλο ενώ έχει εκπαιδευτεί στη el bulli του Ferran Adria και έχει παρουσιάσει την κουζίνα Nikkei στην Ελλάδα) και του Ebbe Vollmer.

Μετά από pop-ups, resorts και διεθνή consulting, ο Κατρίβεσης επιστρέφει στην Αθήνα με ένα πολυεπίπεδο project που ενώνει την ιαπωνική τεχνική με το μεσογειακό terroir συστήνοντάς μας ένα izakaya bar που υπηρετεί πιστά τους όρους του fine drinking αφού σερβίρει εξαιρετικά signature κοκτέιλ και χειροποίητα highballs (ιαπωνικά κοκτέιλ τα οποία σερβίρονται συνήθως με ουίσκι ή τζιν και σόδα) βάζοντας στο μπλέντερ του φημισμένα ιαπωνικά ουίσκι και τζιν με ελληνικά αποστάγματα και μυρωδικά.

Σε fusion δρόμους κινείται και η κουζίνα του Smoku που κινείται σε bar food μονοπάτια μέχρι να υποδεχθούμε επίσημα το The Tasting Room που θα μας οδηγήσει σε ένα ξεχωριστό μονοπάτι γευσιγνωσίας το οποίο φαίνεται πως έχει όλα τα φόντα για να πρωταγωνιστήσει στην εγχώρια γαστρονομική σκηνή.

Περνώντας τις πόρτες μιας μικρής στοάς επί της Θησέως συναντήσαμε λοιπόν μια αστική εκδοχή της κουλτούρας των izakaya του Τόκιο, ολοζώντανη στην καρδιά της Αθήνας. Με το κόκκινο να πρωταγωνιστεί διακοσμητικά και διάσπαρτες αφίσες να συμπληρώνουν ένα cozy σκηνικό ιδανικό για after office μαζέματα πήραμε θέση στα υπερυψωμένα σκαμπό της στοάς προσπαθώντας να απαθανατίσουμε όσο καλύτερα γινόταν την εντυπωσιακή κάβα η οποία ορθώθηκε απέναντί μας. Μελετώντας τον κατάλογο των ποτών, βρήκαμε μια διαλεχτή wine list που αγαπούσε εξίσου τον ελληνικό αλλά και διεθνή αμπελώνα, τα περίφημα ασιατικά rice wines, κάποια από τα καλύτερα ουίσκι και τζιν του κόσμου, επιβεβαιώνοντας την κραταιά θέση της Ιαπωνίας στο ευγενές σπορ της κατανάλωσης premium spirits και φυσικά πρωτότυπα κι εύγευστα ως αποδείχθηκε εκ της δοκιμής μας κοκτέιλ και highballs.

Το Japanese Blossom (13€) ήταν ένα αιθέριο highball με Ki No Bi ιαπωνικό τζιν, Sakura bitter και 3 Cents Cherry Soda βγαλμένο από τα 90s όνειρα μας, χαρίζοντας λίγο από το έξτρα ροδαλό χρώμα κι άρωμα του στη νύχτα μας. Αντίστοιχα η Geisha (11€) με Kiyoko Sake, αφρό από yuzu, αγγούρι και 3 Cents Fig Leaf Soda ήρθε να δώσει μια πολύ δροσιστική και γοητευτική συνάμα νότα στην κοκτεϊλοποσία μας.

Δεν γινόταν να μην δοκιμάσουμε επίσης την Smoku εκδοχή του αγαπημένου μας Old Fashioned (14€). Eδώ τη δοκιμάσαμε σε έναν ντελικάτο συνδυασμό με το υπέροχο Nikka Coffey Malt Japanese Whisky, βούτυρο καρύδας, salted βερίκοκο και μέλι που άφηνε περίσσια γλύκα στον ουρανίσκο μας.

Ειδική αναφορά πρέπει να κάνουμε στη μουσική η οποία ταίριαζε γάντι με την ατμόσφαιρα και τα vibes του χώρου που δεν ξεχνάει λεπτό τις μπαρίσιες καταβολές του χωρίς να ακούγεται παράταιρη με το bar food τσιμπολόγημα που ακολούθησε. Τα ντεσιμπέλ ανεβαίνουν όσο νυχτώνει και δεν φοβούνται να ανάψουν μια funky φωτιά στη χορευτική καρδούλα μας ενώ για αρκετή ώρα παίζουν με ηχοτόπια αγαστά με την ψυχοσύνθεση μιας γιαπωνέζικης παμπ που ζει κι αναπνέει στην καρδιά του αστικού αθηναϊκού τοπίου.

Σειρά είχαν τα πιάτα που δοκιμάσαμε, όλα τους ανεξαιρέτως πιστοί ακόλουθοι της to share φιλοσοφίας. Η αρχή έγινε με το σεβίτσε τόνου (13€) σε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδοχές που έχουμε γευτεί τα τελευταία χρόνια. Με ponzu, nori (βρώσιμο φύκι), sushi ρύζι και γάλα τίγρης (μια πικάντικη, γαλακτώδης μαρινάδα της περουβιανής κουζίνας, που χρησιμοποιείται κυρίως για το σεβίτσε και στο Smoku περιείχε χυμό από μάνγκο μεταξύ των άλλων μυρωδικών) ήρθε κι έδεσε στέλνοντας τα μεθυσμένα του φιλιά στον ουρανίσκο μας.

Το μοσχαρίσιο ταρτάρ που ακολούθησε ήταν επίσης ονειρικό με ξύσμα λεμονιού, τρούφα, τσίλι, στρατσιατέλα από burrata, ρύζι το οποίο έδωσε όγκο και μια μυστική dressing σως η οποία απογείωσε τη γεύση του. Εξαφανίστηκε από το τραπέζι μας μονομιάς καθώς δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στη νοστιμιά του για να πάρει τη θέση του η μελιτζάνα (8€) με ponzu κι αυγοτάραχο. Εξαιρετική bar food επιλογή που πετυχαίνει το ιδανικό πάντρεμα ιαπωνικής κι ελληνικής κουζίνας.

Σειρά είχαν οι τηγανιτές πατάτες με βούτυρο miso και yuzu kosho (5€) που έδωσαν σε αυτή την περιζήτητη ένοχη απόλαυση το γευστικό βάθος που επιζητούσε για να συνοδέψει ταιριαστά τα κοκτέιλ μας. Τέλος έφτασαν τα μανιτάρια Portobello (12€) με yuzu truffle, honey miso και γκοργκοντζόλα που κέρδισαν στο νήμα τον τίτλο του πιο αγαπημένου μας πιάτου, χάρη στην εξαιρετική γευστική τους ισορροπία καθώς μας ενθουσιάσαν με το μαγείρεμα και τις υφές τους.

Το βάσκικο cheesecake (8€) με μαρμελάδα και ξύσμα λάιμ ήρθε στο τραπέζι μας σαν επιδόρπιος αποχαιρετισμός, δίνοντας έναν γλυκό, αφράτο και στιβαρό τόνο στη βραδιά μας.