Το Pasithea είναι ένα από τα ομορφότερα rooftop bar restaurants της πρωτεύουσας συστήνοντάς μας ένα μενού που συναντά την ελληνική και γαλλική κουζίνα με ένα θεσπέσιο αρνάκι να ξεχωρίζει.
γράφει:
Κάθε φορά που βρισκόμαστε στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας φροντίζουμε να περπατάμε κάποιες από τις πιο αγαπημένες μας διαδρομές στην πρωτεύουσα. Από την Ακρόπολη στο Θησείο μέσω της Διονυσίου Αρεοπαγίτου κι από το Μουσείο της στις Στήλες του Ολυμπίου Διός περιδιαβαίνουμε την Αθήνα μαζί με πολλούς τουρίστες που κάθε τόσο σταματούν για τα απαραίτητα φωτογραφικά διαλείμματα.
Κάπως έτσι κι εμείς βρεθήκαμε την τελευταία Δευτέρα του Σεπτέμβρη σε ένα από τα ομορφότερα αθηναϊκά σημεία με τους τουριστικούς ρυθμούς να έχουν ρίξει λίγο τις εντάσεις τους και την πόλη να οδεύει στην καρδιά του φθινοπώρου, φωτίζοντας τους δρόμους της πιο νωρίς πλέον.
Εμείς κατευθυνθήκαμε στην ταράτσα του The Athenaeum Hotel, σε ένα εκλεπτυσμένο εστιατόριο με πανοραμική θέα στην πόλη αποδεχόμενοι την πρόσκληση του Pasithea Rooftop Bar Restaurant. Σε ένα προνομιακό σημείο, πάνω από τα ίχνη της ιστορίας, οι επισκέπτες απολαμβάνουν την κληρονομιά της ελληνομεσογειακής γαστρονομίας που αναγεννιέται σε έναν μικρό μα σωστά δομημένο –μεταξύ κρέατος ψαριού και vegetarian επιλογών- κατάλογο ενώ μπροστά τους απλώνονται ο Λυκαβηττός, η Ακρόπολη, ο Ναός του Ολυμπίου Διός και το Ζάππειο.
Πλαισιωμένο από ένα όμορφο υπαίθριο τζακούζι και ένα κομψό bar, το εστιατόριο πέρα από την εντυπωσιακή θέα πάνω από τον ιστορικό αστικό ιστό της Αθήνας, εγγυάται και το απαραίτητο coziness για τους συνδαιτημόνες των τραπεζιών του. Το Pasithea ακολουθεί πιστά όλους τους fine dining κανόνες δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για να απολαύσεις το γεύμα σου από την αρχή μέχρι και το τέλος της δοκιμαστικής εμπειρίας.
Το μενού έχει επιμεληθεί ο σεφ Ευάγγελος Νίκας, με σημαντική πορεία σε πολυτελή ξενοδοχειακά brands σε όλο τον κόσμο, φέρνοντας στο The Athenaeum Hotel την τεχνογνωσία, την εμπειρία και το πάθος του για τη γαστρονομία κι εμπλουτίζοντας κάθε γεύμα με τη δική του ματιά η οποία πέρα από την ελληνική κουζίνα θωρεί και τις καταξιωμένες γαλλικές μαγειρικές.
Με σταθερή αφοσίωση στη μαγειρική τέχνη και έχοντας συνεργαστεί με κορυφαία ονόματα του χώρου, μεταξύ των οποίων και ο Alain Ducasse, υπόσχεται ένα γευστικό ταξίδι στις γεύσεις της ελληνικής και μεσογειακής κουζίνας.
Επί της αρχής ήμασταν θετικά διακείμενοι λόγω της αγάπης που τρέφουμε στην ελληνική και τη γαλλική κουζίνα οι οποίες επάξια μάχονται για την κατάκτηση της κορυφής στις προτιμήσεις των foodies παγκοσμίως.
Ξεκινήσαμε με το amuse bouche, το καλωσόρισμα του σεφ το οποίο ήταν ένα crispy rice με ταρτάρ μοσχάρι, σύκο, καπνιστό γιαούρτι και καρύδια, σήμα κατατεθέν του συναπαντήματος ελληνικής και γαλλικής κουζίνας.
Εξίσου γευστικό ήταν και το καλάθι με τα αρτοπαρασκευάσματα από τα οποία την παράσταση έκλεψε η συνοδευτική μους από κατίκι και μαρμελάδα γλυκιάς κόκκινης πιπεριάς. Φίνα και γευστικότατη συνόδεψε με συνεχείς επαλείψεις όλο το γεύμα μας.
Συνεχίσαμε με την αθηναϊκή σαλάτα (16€) με λαβράκι, καπνιστό χέλι, λαχανικά, κάπαρη και σάλτσα βοτάνων η οποία μας συστήθηκε με μια ονειρική παρουσίαση, έτοιμη για φωτογραφία γαστρονομικού περιοδικού, χωρίς να υπολείπεται σε γεύση, δροσερή κι ευχάριστη.
Ο κολοκυθοκεφτές (12€) ωστόσο ήταν αυτός που έκλεψε την παράσταση από τα ορεκτικά βάζοντας πλώρη για την κορυφή της λίστας των καλύτερων που έχουμε δοκιμάσει φέτος. Με μους βαρελίσιας φέτας, φιστίκι Αιγίνης και παλαιωμένο λεμόνι και απαιτητικές παρασκευές για τη δημιουργία ισορρόπησε εξαιρετικά τις γεύσεις τους χαρίζοντάς μας κι ένα αιθέριο άρωμα.
Το πιτάκι με μοσχάρι νουά (16€) ήταν μια μίνι σουβλακιένια εκδοχή του απόλυτου ελληνικού εδέσματος με μαγιονέζα σκόρδου, κρεμμύδια, παλαιωμένη ντομάτα, σάλτσα μαϊντανού και φρέσκια ρίγανη που χρησιμοποίησε αγαστά το δάνειο από τη γαλλική κουζίνα στη γέμιση και τη μαγειρική του.
Σειρά είχε το γιουβέτσι λαχανικών (19€) με ψητές μελιτζάνες, ντοματίνια, Μελίχλωρο Λήμνου και λάδι τρούφας, με το εκλεκτό λημνιώτικο τυρί να δίνει την ένταση που χρειαζόταν, σε ένα ολόσωστα μαγειρεμένο γιουβετσάκι.
Πάμε τώρα στο αρνί μπούτι (27,5€) που ήταν ίσως το πιάτο της ημέρας. Σιγομαγειρεμένο και μαδημένο, ντυμένο με αμπελόφυλλο και συνοδευόμενο με κρέμα καπνιστής πατάτας, τραγανά chips από κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας, κόκκινη πιπεριά και μια πεντανόστιμη σάλτσα σουμάκ, μας κέρδισε από την πρώτη κιόλας μπουκιά χάρη στη συγκλονιστική γεύση του.
Άξιο επαίνων και το φιλέτο λαβράκι (25€) με μαγιονέζα καραβίδας, μύδια μπουρδέτο και φινόκιο μπρεζέ με μαντζουράνα σε ένα πιάτο που έκλεινα πονηρά το μάτι στην γαλλική κουζίνα, δανειζόμενο εκλεκτούς ελληνικούς γευστικούς θησαυρούς. Το φινόκιο μπρεζέ ήταν αυτό που το απογείωσε χαρίζοντάς του ένα σημαντικό γευστικό αντίβαρο.
Τα επιδόρπια που ακολούθησαν έκρυβαν την καλύτερη πορτοκαλόπιτα (12€) που δοκιμάσαμε πρόσφατα με κρέμα πορτοκαλιού, λευκή σοκολάτα με μοσχοκάρυδο και παγωτό βανίλια σε μια εθιστικά αφράτη εκδοχή και ένα αποδομημένο κανταΐφι (12€) με ψητά ροδάκινα αρωματισμένα με δεντρολίβανο και κανέλα, κρέμα βανίλιας και παγωτό καϊμάκι που ήρθε να μας συστήσει μια άκρως ενδιαφέρουσα και ελαφρία βερσιόν του.
Φεύγοντας μείναμε κατευχαριστημένοι καθώς πέρα από την εξαιρετική τοποθεσία με την υπέροχη θέα, τόσο το σέρβις, αλλά και η παρουσίαση και εκτέλεση των πιάτων που δοκιμάσαμε επανέλαβαν ολόσωστα τον ορισμό μιας fine dining εμπειρίας.
