Πράγματα που αγαπάμε στις παραλίες της Αττικής
Τα ηλιοβασιλέματα στον Σαρωνικό, τα βραδινά μπάνια κάτω από τα αστέρια, και όλα όσα αγαπάμε στις παραλίες της Αττικής… όσο και αν γκρινιάζουμε.
Τα ηλιοβασιλέματα στον Σαρωνικό, τα βραδινά μπάνια κάτω από τα αστέρια, και όλα όσα αγαπάμε στις παραλίες της Αττικής… όσο και αν γκρινιάζουμε.
Κι αφού γκρινιάξαμε ως οφείλαμε, σαν Αθηναίοι που σέβονται τον εαυτό τους, πάμε τώρα να πλέξουμε και το εγκώμιο των αττικών παραλιών. Γιατί αν δεν διχάζεσαι σε σχέσεις αγάπης-μίσους με τα πάντα σε αυτή την πόλη, τι κάτοικός της είσαι;
Από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, για να βρεθείς σε παραλία χρειάζεται να πάρεις αεροπλάνο. Εδώ, φεύγεις από το γραφείο Δευτέρα απόγευμα και σε μισή ώρα κάνεις βουτιά. Όσο και αν γκρινιάζουμε για την κίνηση της Παραλιακής τα Σαββατοκύριακα, το προνόμιο τούτο τα νικάει όλα.
Άμμο θέλεις; Έχει. Βότσαλο προτιμάς; Κι απ’ αυτό έχει. Και τα δύο ανάκατα, επειδή δεν μπορείς να αποφασίσεις; Βεβαίως. Ξαπλώστρες να λιάζεις την κορμάρα σου στη στάση του λωτού; Έγινε. Να απλώσεις την πετσέτα σου στην άμμο γιατί είσαι μάτια μου παιδί της φύσης; Κι αυτό έγινε. Μην συνεχίσουμε, κατάλαβες.
Όσο χρονών κι αν έχεις φτάσει, όσο και αν (θεωρείς πως) τις έχεις εξερευνήσει, πάντα θα υπάρχει μία που δεν έχεις βουτήξει. Μπορεί να σε περιμένει στο τέλος μιας μισάωρης πεζοπορίας, ή να κρύβεται πίσω από έναν χωματόδρομο, αλλά πάντως υπάρχει. Και σε περιμένει να την ανακαλύψεις.
Αν ένα πράγμα μας λείπει στην Αθήνα που το έχει η επαρχία, αυτό είναι τα αστέρια να φαίνονται στον ουρανό. Κι αυτό το θυμόμαστε, επειδή το ξαναβρίσκουμε, κάθε φορά που πηγαίνουμε για βραδινό μπάνιο στις παραλίες της Αττικής. Και τώρα που το είπαμε αυτό…
Άλλη κατηγορία από μόνα τους. Έχεις άραγε προσέξει ότι κάνεις πολύ περισσότερα βραδινά μπάνια στην Αθήνα απ’ ό,τι στις διακοπές; Υπάρχει λόγος που, από το πάρτι στη Βουλιαγμένη μέχρι σήμερα, οι παραλίες της Αττικής έχουν συνδεθεί με βραδινές βουτιές στη συλλογική μας συνείδηση. Λιγότερος κόσμος, πιο δροσερή άμμος, ησυχία που δεν θυμίζει καθόλου την Αθήνα της ημέρας, και η θάλασσα να μοιάζει λίγο πιο μυστική, λίγο πιο ονειρική, λίγο πιο ρομαντική απ’ ό,τι το μεσημέρι. Το βραδινό μπάνιο στις παραλίες της Αττικής είναι από εκείνες τις μικρές πολυτέλειες που δεν κοστίζουν τίποτα και αξίζουν δυσανάλογα πολύ.
Σύμφωνοι, ο Σαρωνικός που βρέχει την αθηναϊκή ριβιέρα δεν είναι η πιο εντυπωσιακή θάλασσα που έχουμε στην Ελλάδα. Αν όμως ξεμακρύνεις λίγο, και πας εκεί κοντά στο Σούνιο, ή από τη μεριά της Κερατέας, τα διάφανα αιγαιοπελαγίτικα νερά θα σε εκπλήξουν –κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, όντως στο Αιγαίο βουτάς από εκεί.
Σε απόσταση βολής από σχεδόν κάθε παραλία της Αττικής, υπάρχει ένα ταβερνάκι που μας σερβίρει τηγανιτά καλαμαράκια και ούζα με θέα θάλασσα, στα τραπέζια του οποίου έχουμε καταστρώσει κι από ένα διακοποσχέδιο.
Όχι, δεν είναι όλα τα ηλιοβασιλέματα ίδια, και όποιος το λέει αυτό δεν έχει πετύχει τον ήλιο να βουτά στον Σαρωνικό κάπου ανάμεσα σε Βουλιαγμένη, Λαγονήσι και Σούνιο, με τα τζάμια των αυτοκινήτων να γυαλίζουν πορτοκαλί και τη θάλασσα σαν σκηνικό ταινίας που γυρίστηκε χωρίς μπάτζετ αλλά με άφθονη ψυχή.
Ναι, η πόλη είναι δύσκολη, κουραστική, ακριβή, θορυβώδης και συχνά σε βάζει να αναρωτιέσαι γιατί συνεχίζεις να την αντέχεις. Μετά όμως φτάνεις σε μια παραλία, βουτάς, κοιτάς την ακτογραμμή από μέσα προς τα έξω, και για λίγα λεπτά όλα μαλακώνουν. Δεν λύνεται τίποτα, προφανώς. Απλώς αναπνέεις λίγο καλύτερα. Και μερικές φορές αυτό φτάνει.