Μαγικοί καταρράκτες στην Ελλάδα: Η Κουιάσα
Σεν έναν από τους ωραιότερες καταρράκτες που έχεις δει ποτέ, δεν χρειάζεσαι δίωρη πεζοπορία σε κακοτράχαλο μονοπάτι για να φτάσεις. Ακολουθείς μόνο τη ροή του Χρούσια. Και τις νεράιδες.
Σεν έναν από τους ωραιότερες καταρράκτες που έχεις δει ποτέ, δεν χρειάζεσαι δίωρη πεζοπορία σε κακοτράχαλο μονοπάτι για να φτάσεις. Ακολουθείς μόνο τη ροή του Χρούσια. Και τις νεράιδες.
Νεραϊδότοπος. Δεν υπάρχει λέξη πιο κατάλληλη να περιγράψει το τοπίο των καταρρακτών στην Κουιάσα, τέσσερα χιλιόμετρα έξω από τους Καλαρρύτες, στην καρδιά των Αθαμανικών Ορέων, που κανείς δεν τα λέει έτσι, όλοι Τζουμέρκα τα ξέρουμε.
Τόπος με σκιά σημαίνει Κουιάσα στα βλάχικα, αυτή την τόσο μουσική γλώσσα που εξακολουθεί να μιλιέται σε τούτα τα χωριά, σε πείσμα των διωγμών της. Κι είναι όντως τόπος με σκιά, πνιγμένος στα πλατάνια που σε ορισμένα σημεία πλέκουν τα κλαδιά τους φτιάχνοντας δροσερές, καταπράσινες στέγες και τούνελ μέσα από τα οποία περνά το χωμάτινο μονοπάτι.

Φωτό © Ηρώ Κουνάδη
Κι αν ήδη σκέφτεσαι ότι δεν γίνεται πιο νεραϊδένιο από αυτό, περίμενε να δεις και τους καταρράκτες.
Το μονοπάτι που θα σε φέρει στους καταρράκτες της Κουιάσας το βρίσκεις στον χάρτη εδώ. Κι είναι μια από τις ευκολότερες πεζοπορίες σε καταρράκτη που μπορείς να κάνεις στην Ελλάδα: Ούτε δίωρες διαδρομές, ούτε κακοτράχαλα περάσματα.

Φωτό © Ηρώ Κουνάδη
Μονοπάτι χωμάτινο, σούπερ βατό ακόμα και για πιτσιρίκια, ένα 20λεπτο θα σου έπαιρνε αν το διέσχιζες non stop από την αρχή του ως τον μεγάλο καταρράκτη. Στην πραγματικότητα, επειδή θα σταματάς κάθε λίγο να βγάλεις φωτογραφίες/ χαζέψεις το τοπίο/ τσαλαβουτήξεις στο νερό, θα υπολογίσεις καμιά ώρα τουλάχιστον.
Η διαδρομή, που είναι καλά σηματοδοτημένη, ξεκινά από ένα πέτρινο γεφύρι του 1800 δίπλα στον δρόμο, εκεί όπου αφήνεις το αυτοκίνητο, και ακολουθεί αρχικά το ήπια κατηφορικό μονοπάτι που θα σε φέρει σε ένα δεύτερο γεφυράκι, σύγχρονο αυτή τη φορά, κάτω από το οποίο σχηματίζει ο Χρούσιας τον πρώτο μεγάλο καταρράκτη της διαδρομής.

Φωτό © Ηρώ Κουνάδη
Παράποταμος του Καλαρρύτικου είναι ο Χρούσιας, κι ο Καλαρρύτικος είναι με τη σειρά του παραπόταμος του Άραχθου –εκείνου που στεφανώνουν τα γεφύρια της Άρτας και της Πλάκας, για να βάλεις τα πράγματα σε μια γεωγραφική σειρά.
Αφού περάσεις και το δεύτερο γεφυράκι, το μονοπάτι θα σε φέρει αρχικά σε… ό,τι κοντινότερο σε παραλία διαθέτει ο Χρούσιας (ετοιμάσου για σούπερ παγωμένες βουτιές) και μετά από λίγα μέτρα στον παλιό νερόμυλο της Κουιάσας, που έχει μετατραπεί σε café και σερβίρει τους καλοκαιρινούς μήνες καφεδάκια, εκμέκ και σπιτική καρυδόπιτα. Από τα χειροποίητα τραπεζάκια του απολαμβάνεις θέα σε έναν ακόμα καταρράκτη, προτού συνεχίσεις για το απόλυτο χαϊλάητ της διαδρομής.
Φωτό © Μάγδα Μπακούση
Στο πλάι του café ξεκινούν πέτρινα σκαλάκια, τα οποία ανηφορίζουν ώσπου να δώσουν την θέση τους σε ένα μονοπάτι μαγικό: Πολύ στενότερο από εκείνο που ακολουθούσες μέχρι τώρα, και αγκαλιασμένο από πολύ πιο πυκνή βλάστηση, ελίσσεται ψηλά πάνω από το ποτάμι ώσπου να φτάσει μετά από λίγα μέτρα στον μεγάλο, εντυπωσιακό καταρράκτη που αποτελεί το τέρμα και το απόλυτο κλου της διαδρομής.

Φωτό © Μάγδα Μπακούση
Με τις διαδοχικές του κλίμακες, τη βαθιά φυσική πισίνα που σχηματίζει μπροστά του και τα απολύτως τιρκουάζ νερά του να περνούν κάτω από το τρίτο γεφύρι της διαδρομής και να κυλούν ορμητικά προς το φαράγγι, ο μεγάλος καταρράκτης της Κουιάσας είναι από εκείνα τα τοπία που θα ονειρεύεσαι μετά για καιρό.
Ηπειρώτικα γεφύρια. Χωριά μπιζουδάκια. Αιωνόβια μονοπάτια που διασχίζουν απάτητα βουνά. Σπήλαια με σταλακτίτες που μετρούν τα χρόνια τους σε εκατομμύρια. Ράφτινγκ σε νερά ορμητικά. Πίτες παραδοσιακές, από τις καλύτερες που έχεις φάει στη ζωή σου. Τσίπουρα και κουβέντες απολαυστικές, σε καφενεία με ανθρώπους υπέροχους. Τα Τζουμέρκα είναι η παιδική χαρά του κάθε λάτρη των βουνών. Κι αν δεν πιστεύεις ότι είσαι τέτοιος/α, θα σε κάνουν.
Τα πώς και τα γιατί, σου τα έχουμε αναλύσει εδώ - Τα Τζουμέρκα (και) το καλοκαίρι είναι χάρμα οφθαλμών | Τζουμέρκα: Ήπειρος σε slow motion