Oroscopo: Φάγαμε στο all time classic της πλατείας Caravel και καταλάβαμε γιατί κρατάει τόσα χρόνια

Χρόνια τώρα υπάρχει στην περιοχή, σε εκείνο το κομμάτι της Αθήνας που ανάμεσα στο Παγκράτι, τα Ιλίσια και το Caravel, όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο δεν είχαμε καταφέρει ποτέ να περάσουμε την πόρτα του.

Το Oroscopo στα Ιλίσια δεν είναι καινούργια άφιξη, ούτε μαγαζί που χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις για όσους κινούνται στην περιοχή. Μετρά πάνω από 30 χρόνια ζωής στην πλατεία Caravel, το ξέρουν και οι πέτρες του Χίλτον (του παλιού) και κουβαλά μαζί του μια φήμη που έχει χτιστεί αργά, σταθερά και με χιλιάδες θετικές εντυπώσεις (και σχόλια) από ανθρώπους που το έχουν επισκεφτεί.

Δεν είναι λίγο πράγμα να αντέχεις τόσο καιρό στην αθηναϊκή εστίαση, ειδικά σε μια πόλη που αλλάζει γευστικές μόδες. Οπότε, κάποια στιγμή, έπρεπε να δούμε κι εμείς από κοντά τι ακριβώς συμβαίνει εδώ.

Το Oroscopo είναι ένα εστιατόριο κλασικό, ζεστό, προσεγμένο, με σέρβις που ξέρει τη δουλειά του και μια αίσθηση παλιάς, καλής αθηναϊκής φιλοξενίας. Ο εσωτερικός χώρος έχει ανακαινιστεί, το ίδιο και ο εξωτερικός με μπόλικα τραπέζια και όμορφες διακοσμητικές λεπτομέρειες, ενώ υπάρχει και ένα διακριτικό πατάρι με μερικά τραπεζάκια ακόμα στον πάνω όροφο.

Στον δεξί τοίχο θα βρεις και έναν ωραιότατο πίνακα με την ομάδα του εστιατορίου (!) να σε κοιτά κατάματα, η οποία μάλλον θέλησε να κάνει σαφές πως οτιδήποτε συμβαίνει στη σάλα του περνά πάντα από το αετίσιο μάτι της.

Πράγματι, η περιποίηση είναι υποδειγματική, ενδεικτική της εμπειρίας του προσωπικού. Ο κατάλογος κινείται σε μεσογειακές γεύσεις, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στα φρέσκα ζυμαρικά, τα οποία φτιάχνονται καθημερινά στο μαγαζί.

Αμέσως μετά την παραγγελία, μας προσέφεραν μια σούπα βελουτέ κέρασμα, η οποία ήταν συμπαθητική, χωρίς όμως να έχει την ένταση που θα θέλαμε μιας και της έλειπε το αλάτι. Νόστιμη πάντως.

Ξεκινήσαμε το γεύμα με τα περίφημα «Αχλάδια» (9,80€), ένα από τα πιάτα που ξεχωρίζουν από την περιγραφή του καταλόγου. Πρόκειται ουσιαστικά για τυροκροκέτες αλλά σε σχήμα αχλαδικού, με μπεσαμέλ ελληνικών τυριών και χειροποίητες μαρμελάδες, ένας συνδυασμός που πατάει ωραία ανάμεσα στο γλυκό και το αλμυρό.

Στα κυρίως, κινηθήκαμε σε διαφορετικές κατευθύνσεις για να πάρουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Η χοιρινή σπαλομπριζόλα (16,90€) ήρθε ζουμερή και χορταστική, μίνιμαλ σε εμφάνιση, μιας και η πρώτη ύλη και το ψήσιμο κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Το ψαρονέφρι με πιπεριά Φλωρίνης και αγιολί (18€) είχε νόστιμο, τρυφερό κρέας το οποίο βρήκε ωραία παρέα στη γλύκα της πιπεριάς και τη σκορδάτη ένταση της σάλτσας, ενώ η ποσότητα ήταν τιμιότατη.

Ο μακαρονάς της παρέας επέλεξε παπαρδέλες, με φρέσκο σολομό, μασκαρπόνε και μοσχολέμονο (17,50€). Ο σολομός έδωσε τη λιπαρότητα και τη γεύση που χρειάζεται, ενώ το κρεμώδες μασκαρπόνε και το μοσχολέμονο έδεναν ωραία.

Η ταλιάτα Black Angus (23,50€), τέλος, ήταν από τα πιο δυνατά σημεία της παραγγελίας μας. Σωστό ψήσιμο όπως το ζητήσαμε (medium rare), ωραία κοπή, καθαρή κρεατένια γεύση και συνοδεία με χωριάτικες πατάτες, που της ταίριαζαν πολύ.

Οι μερίδες είναι τιμιότατες, επομένως η σαλάτα ίσως να είναι περιττή, όμως εμείς την παραγγείλαμε και την φάγαμε. Πήραμε την Oroscopo (13,80€) με μαρούλι, ρόκα, παρμεζάνα, κοτόπουλο στο γκριλ και σως μουστάρδας, η οποία ήταν γευστική, χωρίς να εντυπωσιάζει.

Αυτό που μένει συνολικά από το Oroscopo είναι η αίσθηση ενός εστιατορίου που ξέρει πολύ καλά σε ποιον απευθύνεται και τι προσφέρει. Δεν θα πας για να ζήσεις μια πρωτότυπη γαστρονομική εμπειρία, ούτε για να φωτογραφίσεις πιάτα. Θα πας για να φας νόστιμα, γενναιόδωρα και σωστά, και να σε περιποιηθούν όπως σε παλιά αστική ταβέρνα, σε ένα μαγαζί που είναι έμπειρο και το δείχνει σε κάθε έκφανσή του.

Κι αυτό, στην Αθήνα της γαστροταβέρνας, του μπιστρό και του υπερτιμημένου καταλόγου, δεν είναι καθόλου λίγο.