Οι καλλιτέχνες πρέπει να είναι κοντά στην κοινωνία (και όχι να κρύβονται)

Ομολογουμένως αμήχανη η στιγμή για τους καλλιτέχνες που πήραν μέρος στην συναυλία των Τεμπών, υποστηρίζοντας τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου για δικαίωση των νεκρών του. Και λέω αμήχανη καθώς είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν περίμεναν πως η πρόεδρος της συλλογικότητας θα διεκδικούσε πολιτική καριέρα.

Εγώ θεωρώ την στάση τους ειλικρινή και κοινωνικά ευαίσθητη. Βλέπεις μια ομάδα ανθρώπων ή και έναν άνθρωπο να παλεύει με τα γρανάζια μιας εξουσίας η οποία έχει πιαστεί να κάνει διάφορες παρατυπίες στην όλη υπόθεση και για την οποία δεν έχεις την αίσθηση ότι θα ήθελε να ριχτεί φως σε όλες τις πτυχές της τραγωδίας. Τι κάνεις; Τη βοηθάς όπως μπορείς ή όχι; Κατά τη γνώμη μου, ναι. Ο καλλιτέχνης οφείλει να έχει κοινωνικά αντανακλαστικά και να βοηθά όποια υπόθεση του φαίνεται δίκαιη.

Αν αυτή η προσπάθεια (της ομάδας ή του ατόμου) αποδειχθεί στο μέλλον στρεβλή, εγκληματική, υστερόβουλη ή οτιδήποτε άλλο έχεις ευθύνη; Όχι, δεν έχεις. Και αν έχεις, πού σταματά αυτή η «ευθύνη»; Πόσον καιρό μετά; Μήνες; Χρόνια; Δεκαετίες; Ποτέ; Οι αποφάσεις που παίρνουμε κρίνονται από τις πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας όταν αποφασίζουμε- άντε και από εκείνες που θα μπορούσαμε να μάθουμε αν κάναμε κάποιους κόπους παραπάνω.

Για να το συνοψίσω: Δεν υπήρχε τρόπος να ξέρουν οι καλλιτέχνες που προσφέρθηκαν να βοηθήσουν ότι η Καρυστιανού θα πολιτευτεί και, πολύ περισσότερο, ότι θα αρχίσει να λέει τραμπικές αρλούμπες.

Παίρνεις μέρος σε έναν αγώνα γιατί τον νιώθεις δίκαιο και θεωρείς ότι είναι υποχρέωσή σου και δεν κάθεσαι να βρεις τα σενάρια που θα μπορούσαν να προκύψουν, ώστε να κρυφτείς πίσω απο αυτά.   

Τούτων δοθέντων ο Φοίβος Δεληβοριάς είπε τα αυτονόητα. Καλώς βοηθήσαμε στο Παναθηναϊκό στάδιο, έχουν δίκιο σε αυτά που λένε οι άνθρωποι, δεν συμφωνώ με αυτά που είπε η Καρυστιανού και δεν έχω σχέση με όσα πει η Καρυστιανού ή οποιαδήποτε άλλος από τους οικείους των θυμάτων στο μέλλον για θέμα άσχετο με τα Τέμπη.

Αυτοί που επιχειρούν να συσχετίσουν τα δύο σημεία -προφανώς εξαιρουμένων των ανθρώπων που έχουν άμεση και συναισθηματική εμπλοκή στην όλη υπόθεση- εμένα μου φαίνονται άνθρωποι που θα προτιμούσαν να είχε καθίσει η Καρυστιανού και οι υπόλοιποι στα αυγά τους ώστε να μην είχε ταραχτεί και το Μαξίμου. Άλλη μηχανική πίσω από τη σκέψη ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ ΦΟΙΒΟ και ΣΙΓΑ ΤΟ ΜΕΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΡΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ εγώ δεν βλέπω.

Οι κοινωνίες έχουν να ωφεληθούν από την αλληλεπίδραση με τους καλλιτέχνες και τους διανοούμενούς τους, ακόμη και αν διαφωνούν ή αν διαφωνήσουν μαζί τους. Ας μην μετατρέψουμε αδίκως την κριτική σκέψη και την παρέμβαση σε φοβική συμπεριφορά.