Θα μιλήσουμε ειλικρινά ή θα κοροϊδευόμαστε;

Δεν ξέρω από πού να το πρωτοπιάσω για την αντίδραση στις δηλώσεις-παραδοχές Βαρουφάκη ότι δοκίμασε έκσταση και χασίς κάπου στο απώτατο παρελθόν του. Μου φαίνεται παράλογο να συζητάμε κάτι τέτοιο εν έτει 2026, αλλά μάλλον εγώ είμαι στην κοσμάρα μου.

Τι είπε ο Βαρουφάκης; Μοιράστηκε μια παλιά του «νεανική» εμπειρία σε μια συνέντευξη, μαζί με την διευκρίνιση ότι οι εξαρτήσεις κάνουν κακό και πρέπει να αποφεύγονται πάση θυσία. Η ελληνική δικαιοσύνη σε μια επίδειξη υποκρισίας αποφάσισε να… ερευνήσει το συμβάν (!) και να επιρρίψει ευθύνες στον πρώην υπουργό. Γιατί διαφθείρει τη νεολαία μας με τις αυτοβιογραφικές του παρεκτροπές; Γιατί διαφημίζει τα ναρκωτικά; Ευτυχώς που υπάρχουν οι τιμωροί του αδίκου και θα τα βάλουν όλα αυτά σε τάξη.

Μα, είμαστε σοβαροί; Ναι, πρέπει τα δημόσια πρόσωπα να έχουν τον νου τους όταν μιλούν για τα ναρκωτικά και για τη χρήση τους. Από την άλλη όμως και ο δημόσιος λόγος για τα ναρκωτικά χρειάζεται επικαιροποίηση. Δεν γίνεται να τριγυρνούν υπουργοί και να λένε ότι με μισό έκστασι μπορείς να πεθάνεις και να κλείνουν το μάτι στις ταινίες ηθικού πανικού των 80s α λα Δαλιανίδης, όπου από μία και μόνο ρουφηξιά ενός τσιγάρου χασίς επέφερε τον θάνατο σε άτυχο νέο που «τα έμπλεξε» με αλκοόλ.

Ο εκσυγχρονισμός του διαλόγου για το θέμα των καταχρήσεων είναι επιβεβλημένος, αν θέλουμε πραγματικά να απευθυνθούμε στους νεότερους χωρίς να φαινόμαστε «φρούτα» ή, ακόμα χειρότερα, υποκριτές.

Εν προκειμένω ο Γ. Βαρουφάκης παρασύρθηκε από την επιθυμία του να γίνει συμπαθής σε νεανικό κοινό και ίσως να ξανανιώσει ο ίδιος νέος, και έτσι δεν φόρεσε τη μάσκα του προστατευμένου και αποστειρωμένου πολιτικού λόγου. Ας είναι αυτό αφορμή να μιλήσουμε πιο ανοικτά για τις εξαρτήσεις ως κοινωνία. Να πούμε, φερ΄ ειπείν  για το αλκοόλ που είναι πιο διαδεδομένο και πιο ύπουλο ή για τον τζόγο, ο οποίος -θυμίζω- διαφημίζεται και προβάλλεται εντελώς νόμιμα. Και για τα ναρκωτικά: να πούμε πώς διακινούνται, τι προκαλεί το καθένα και πώς μπορεί ο χρήστης να απεμπλακεί. Χωρίς αφορισμούς και κορώνες για τους νοικοκυραίους ψηφοφόρους, αλλά με ουσία.                     

Κάτι ακόμη: Θεωρώ τους συμψηφισμούς και τα «μόνο εγώ μιλάω κυρία;» που λέγανε ορισμένοι στο σχολείο, αφελείς συμπεριφορές που δεν προάγουν τη σκέψη. Εδώ όμως λέω να κάνω μια εξαίρεση, επειδή το κράτος και οι θεσμοί (υποτίθεται ότι) έχουν συνέχεια. Ή ίσως και όχι, μια και ο πρώην Δήμαρχος της Αθήνας Κώστας Μπακογιάννης δεν φάνηκε να αντιμετωπίζει τις ίδιας κραυγές όταν δήλωνε https://www.youtube.com/watch?v=wh5FBDlbv5I ότι έχει δοκιμάσει και ο ίδιος απαγορευμένες ουσίες.  

Ποτέ βέβαια δεν είναι αργά – ας ξαμολυθεί η Εισαγγελία να πατάξει και εκείνο το καθ’ ομολογίαν έγκλημα. Άλλωστε, εμείς εδώ στην Ελλάδα δεν χαρίζουμε κάστανα!