Big Wednesday: Ντουντ, μήπως είδες το Κύμα;

Το 1978, ο Τζον Μίλιους αποφάσισε να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη μια φανταστική εκδοχή της εποχής που έζησε ως σέρφερ στις ακτές του Μαλιμπού. Το “Big Wednesday”, βαφτισμένο έτσι λόγω του θρύλου ότι τα πιο μεγάλα κύματα σκάνε πάντα Τετάρτη, είναι ένας συνδυασμός των ανθρώπων και των στιγμών που συνιστούν τις εμπειρίες του, μόνο που στο επίκεντρο όλων είναι το σερφ. Σε μια εκπληκτική σκηνή δράσης-επί-του-κύματος, η κάμερα τραβάει επάνω από μια σανίδα που σχίζει ένα 20μετρο κύμα-σωλήνα φέρνοντας τον θεατή στη θέση, σχεδόν, του σέρφερ και κάνοντας τον Μίλιους τον αξεπέραστο πρεσβευτή της υπέροχης αυτής υποκουλτούρας στον κόσμο του σινεμά.

Τι άλλο διαθέτει εκτός από εκπληκτικό σερφ στην κόψη των κυμάτων; Ξεκινάει με στόμφο, μυθοποίηση της ανωριμότητας κι επίπεδους χαρακτήρες για να τελειώσει με ειλικρινή χαμόγελα, ανθρώπους οικείους, ωρίμανση και συνειδητοποίηση. Οι τρεις φίλοι, θρύλοι όλοι του σερφ στην κυματοδαρμένη περιοχή τους, είναι δεμένοι λόγω εφηβείας και σανίδας, αλλά τελείως διαφορετικοί χαρακτήρες. Και, φυσικά, τελείως διαφορετικά στιλ. Όταν το παιχνίδι τελειώνει και πρέπει να ωριμάσουν απότομα, ο καθένας παίρνει, μοιραία, το δρόμο του.

Παιγμένοι υπέροχα απ' τους Γουίλιαμ Κατ, Τζαν-Μάικλ Βίνσεντ και Γκάρι Μπιούσι, ο Τζακ, ο Ματ κι ο Λίροϊ κάνουν τις επιλογές τους, ακολουθούν όσα τους φέρνει η ζωή και καταλήγουν με μοναδικό κοινό στοιχείο αυτό που είχαν πάντα, την εμμονή τους να ιππεύουν τα κύματα. Αρχικά, η διαπίστωση αυτή είναι συντριπτική, αλλά δε διαφέρει και πολύ από μία βόλτα με το σερφ. Επάνω στο κύμα ο καθένας είναι μόνος του. Η αίσθηση ότι οι άλλοι βολτάρουν κάπου δίπλα απαλύνει τη συντριβή. Επίσης, κάθε βόλτα είναι μοναδική και παύει να υπάρχει όταν το κύμα σκάει. Ο σέρφερ πρέπει να ξεκινήσει πάλι απ' την αρχή για να χτίσει και να συντηρήσει το θρύλο του. Μέχρι, βέβαια, να έρθει το πραγματικά μεγάλο κύμα που όποιος το ιππεύσει θα μείνει στη μνήμη των άλλων για πάντα.

Όλες αυτές οι έννοιες και οι παραβολές χορεύουν κάπως άτσαλα ανάμεσα στις σκόρπιες αναμνήσεις που αποτελούν το εμβληματικό σερφ χρονικό του Τζον Μίλιους. Όμως η αγάπη του για το θέμα του είναι διάχυτη στο φιλμ, οι σκηνές στα κύματα με τους θρύλους του σπορ στο πόδι των ηθοποιών ανεπανάληπτες κι η αίσθηση ότι αυτό που αγαπάς είναι αυτό που έχεις για πάντα εκπέμπεται αβίαστα απ' την τελευταία υπόκλιση των ηρώων του.

Κι έρχεται καλοκαίρι, ντάμιτ, και στη Μεσακτή γυαλίζουν τις σανίδες τους. Surf's up!