Στο πρώτο μισό του νέου του «έπους», ο Τρίερ μας αφηγείται καλαίσθητα τις σεξουαλικές περιπέτειες μιας νυμφομανούς, με προβλέψιμο κι απλοϊκό όμως τρόπο.
Παλαιότερο των 360 ημερών
του Λουκά Τσουκνίδα
Αφού κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ για τα περισσότερα διαφημιστικά πόστερ που βγήκαν ποτέ για κινηματογραφική ταινία (πόστερ; ποιος κρεμάει πια πόστερ;) το “Nymphomaniac”, η νέα υπερπαραγωγή του Λαρς Φον Τρίερ βγαίνει στις αίθουσες σε 2 δίωρα μέρη. Αδικημένο δίχως άλλο απ’ αυτή την αποσπασματική διανομή, το πρώτο μέρος αποτυγχάνει να μας ανοίξει την όρεξη για τη συνέχεια και επιβεβαιώνει περίτρανα το πόσο δύσκολο είναι να κάνεις μια τετράωρη κινηματογραφική ψευδοδιατριβή πάνω σε μια ψυχική κατάσταση και τις αντιλήψεις της κοινωνίας γι’ αυτήν χωρίς να μοιάζει με μια καλαίσθητη παρουσίαση των σκέψεών σου σε ένα εντυπωσιακό power-point.
Η υπόθεση
Γυρνώντας στο σπίτι του ένα βράδυ, ο μεσήλικας εργένης Σέλιγκμαν βρίσκει μια κοπέλα να κείτεται χτυπημένη στο πεζοδρόμιο. Αφού προσφέρεται να καλέσει το ασθενοφόρο ή την αστυνομία κι εκείνη αρνείται, την περιμαζεύει στο σπίτι του για λίγο τσάι και ξεκούραση. Στη διάρκεια της νύχτας, η Τζο θα του εξιστορήσει το πώς έφτασε μέχρι το σπίτι του, τα χρονικά δηλαδή μιας αυτοδιαγνωσμένης νυμφομανούς...