Ομόνοια – Μια μυθοπλασία: Στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού συμβαίνουν θαύματα

Η νέα παράσταση των Ανέστη Αζά και Πρόδρομου Τσινικόρη ισορροπεί ανάμεσα στο θεατρικό μπρίο, το αστικό σασπένς και την πολιτική σάτιρα. Την είδαμε και μεταφέρουμε εντυπώσεις.

Ομόνοια – Μια μυθοπλασία: Στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού συμβαίνουν θαύματα

Μας είχαν λείψει οι Αζάς-Τσινικόρης ως θεατρικό δίδυμο. Όχι πως δεν απολαμβάναμε τις παραστάσεις της… σόλο καριέρας, που λένε και στα μουσικά πράγματα, του καθενός ξεχωριστά τα τελευταία χρόνια. Είναι όμως οι δυο τους από τις περιπτώσεις εκείνες που λάμπουν διά της συνεργασίας τους, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι ο καθένας μόνος του. Σαν ροκ γκρουπ, ένα πράγμα.

Ποιος ξεχνά, ας πούμε, την Καθαρή Πόλη, το συγκλονιστικό θέατρο-ντοκιμαντέρ τους που ανέβασε πέντε μετανάστριες καθαρίστριες στη σκηνή της Στέγης κι ύστερα ταξίδεψε σε περισσότερες από 20 χώρες, ή τον εξίσου συναρπαστικό Τηλέμαχο – Should I Stay or Should I Go? που μιλούσε κι εκείνος για τη μετανάστευση, σε μια άγρια εποχή που τον είχε απόλυτη ανάγκη;

Όσο για τις σόλο καριέρες που λέγαμε, ο Αζάς μάς χάρισε την εξαιρετική Δημοκρατία του Μπακλαβά και τα Σκυλιά, ενώ ο Τσινικόρης υπέγραψε μεταξύ άλλων το (Somewhere) beyond the cherry trees, μια σύγχρονη συνομιλία με τον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ για το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Φέτος, που λες, επέστρεψαν στην Πειραματική Σκηνή που διηύθυναν την τετραετία 2015-19 για να σκηνοθετήσουν την παράσταση Ομόνοια – Μια μυθοπλασία, το κείμενο της οποίας συνυπογράφουν με τον πρωταγωνιστή της, Μιχάλη Πητίδη, τον οποίο είχαμε μεταξύ άλλων ξεχωρίσει στο Συνέδριο για το Ιράν του Χρήστου Θεοδωρίδη, για τους ευρηματικούς αυτοσχεδιασμούς του.

Μαύρη κωμωδία, αστικό θρίλερ και πολιτική σάτιρα, τρία σε ένα, αυτή εδώ η Ομόνοια –που εκτυλίσσεται γύρω από ένα ευρηματικό σκηνικό-μικρογραφία της πλατείας– είναι η ιστορία ενός νέου άνδρα που βρίσκει μια μέρα ένα πτώμα στην περιοχή, και μη βρίσκοντας άκρη με το διαβόητο αστυνομικό τμήμα Ομόνοιας αποφασίζει να ξεκινήσει τη δική του έρευνα. Σε αυτήν θα μπλεχτούν άνθρωποι της νύχτας, λάτρεις των θεωριών συνωμοσίας, influencers και απλοί χρήστες των social media, εισαγγελείς και υψηλά ιστάμενα πολιτικά πρόσωπα, και… τα περιστέρια της πλατείας, που είναι για την σημερινή Αθήνα «ό,τι ήταν οι κουκουβάγιες για την αρχαία».

Σκηνοθετημένη σαν ψευδοντοκιμαντέρ, η παράσταση ακροβατεί αξιοθαύμαστα ανάμεσα στην καταγγελτική της διάθεση και το έξυπνο, απολαυστικά σκοτεινό χιούμορ. Με ρυθμό που –χωρίς ποτέ να γίνεται ξέφρενος– παραμένει διαρκώς ανεβασμένος, και με αστείρευτη σκηνική ενέργεια, καταφέρνει να πει όσα θέλει να πει χωρίς να καταφύγει σε κλισέ ή, θου κύριε, σε διδακτισμούς.

Ο Μιχάλης Πητίδης κεντά στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ γύρω του ένας εξαιρετικά καλοκουρδισμένος θίασος (Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Στέλλα Βογιατζάκη, Τίτος Γρηγορόπουλος, Κατερίνα Κρίστο, Panú - Παναγιώτης Μανουηλίδης, Παναγιώτα Παπακυριακού) αλλάζει πρόσωπα και ρόλους και λειτουργεί με τη συλλογικότητα που χρειάζεται μια παράσταση σαν κι αυτή για να απογειωθεί. Το εντυπωσιακό είναι πως, ακόμα και στις πιο εξωφρενικές στιγμές της ιστορίας, οι ερμηνείες διατηρούν μια αφοπλιστική φυσικότητα, κάνοντας το παράλογο να μοιάζει ανατριχιαστικά πιθανό.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει και στη ζωντανή μουσική του Panú (Παναγιώτη Μανουηλίδη), που δεν περιορίζεται στον ρόλο του ηχητικού συνοδευτικού, αλλά γίνεται οργανικό κομμάτι της αφήγησης, υπογραμμίζοντας άλλοτε το σασπένς και άλλοτε το χιούμορ, συμμετέχοντας ενεργά σε όσα συμβαίνουν επί σκηνής, και δίνοντας στην παράσταση έναν επιπλέον παλμό.

Και κάπως έτσι, μέσα σε μιάμιση περίπου ώρα, η πιο πολυσυζητημένη, παρεξηγημένη και ενδεχομένως πιο αντιπροσωπευτική πλατεία της Αθήνας γίνεται αφορμή για να μιλήσουμε για πολύ περισσότερα από την ίδια την Ομόνοια. Για την αλήθεια και τις πολλές εκδοχές της, για την εξουσία, την παραπληροφόρηση, τη συλλογική μας παράνοια και όλα εκείνα που έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ ώστε να μη μας φαίνονται πια παράλογα.

Το σπουδαιότερο, όμως, είναι πως οι Αζάς και Τσινικόρης τα κάνουν όλα αυτά χωρίς να ξεχνούν ούτε στιγμή ότι το θέατρο μπορεί, και πρέπει, να είναι και απολαυστικό. Μας είχαν λείψει, το είπαμε;

Συντελεστές

Κείμενο: Ανέστης Αζάς, Μιχάλης Πητίδης, Πρόδρομος Τσινικόρης

Σύλληψη — Σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς, Πρόδρομος Τσινικόρης

Σκηνικά — Κοστούμια: Ελένη Στρούλια

Μουσική: Panú (Παναγιώτης Μανουηλίδης)

Φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου

Συνεργάτιδα Σκηνογράφου — Ενδυματολόγου: Ζαΐρα Φαληρέα

Δραματολόγος παράστασης: Βιβή Σπαθούλα

Βοηθός σκηνοθετών: Ερμιόνη Γκαρραμόνε

Βοηθός φωτίστριας: Παυλίνα Παπαδάκη

Παίζουν (αλφαβητικά): Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Στέλλα Βογιατζάκη, Τίτος Γρηγορόπουλος, Κατερίνα Κρίστο, Panú (Παναγιώτης Μανουηλίδης), Παναγιώτα Παπακυριακού, Μιχάλης Πητίδης

Φωτογραφίες: Karol Jarek

Τρέιλερ: Χρήστος Συμεωνίδης

Θέατρο Δίπυλον
Καλογήρου Σαμουήλ 2 & Διπύλου, Κεραμεικός
Tηλ: 2103230803

Μέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη και Κυριακή 19.00
Πέμπτη έως Σάββατο 20.30

Προπώληση Εισιτηρίων
ticketservices.gr

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v