Τα μέρη της Αθήνας που είναι καλύτερα μετά τις 11 το βράδυ

Eίμαστε από εκείνους που υπερασπίζονται σθεναρά τη γοητεία της Αθήνας τη νύχτα κι έχουμε μπόλικα επιχειρήματα στη φαρέτρα μας για να σε πείσουμε με συνοπτικές διαδικασίες για του λόγου μας το αληθές.

Βλέπεις η νύχτα συνηθίζει να κρύβει κάτω από το σκοτεινό χαλί της το μποτιλιάρισμα, τα σκουπίδια και την πολυκοσμία με την οποία παλεύει καθημερινά η πρωτεύουσα. Οι ρυθμοί πέφτουν, οι δρόμοι φωτίζονται και ντύνονται με μια ρομαντική προβιά που κάνει τους επίδοξους φωτογράφους να απαθανατίζουν λαμπυρίζοντα καρέ.

Αν παραμένεις δύσπιστος/η περί της γοητείας της Αθήνας όταν νυχτώνει μπορούμε να απαριθμήσουμε μπόλικες γειτονιές της που είναι πολύ πιο όμορφες αρκεί να συναπαντηθείς μαζί τους μετά τις 11 το βράδυ.

Αναφιώτικα/Πλάκα

Τα έχτισαν μάστορες από την Ανάφη, που είχαν έρθει στην Αθήνα για να χτίσουν το παλάτι του Όθωνα. Αυτό όμως μάλλον το ήξερες. Αυτό που πιθανότατα δεν ήξερες, είναι πως δύο συγκεκριμένοι Αναφιώτες, ο Γεώργιος Δαμίγος και ο Μάρκος Σιγάλας, έκαναν την αρχή χτίζοντας δύο αυθαίρετα σπιτάκια. Διάφοροι συντοπίτες τους βρήκαν την ιδέα καλή, ακολούθησαν το παράδειγμά τους, και τα υπόλοιπα είναι Ιστορία.

Ξεκινάς από την χτισμένη τον 11ο αιώνα Αγία Αικατερίνη, με τα απομεινάρια του ρωμαϊκού ναού στην αυλή της, και ακολουθείς την οδό Χαιρεφώντος μέχρι τη Γκούρα, όπου στρίβεις δεξιά στην Κυδαθηναίων για να διασχίσεις το μαρμάρινο πλακόστρωτο που περνά μπροστά από τον Βρεττό και το Σινέ Παρί, κάνοντας όνειρα για το καλοκαίρι, που με λίγη υπομονή ακόμα έρχεται.

Στη συνέχεια, στρίβεις δεξιά στην Αδριανού και διασχίζεις ανενόχλητος –μεσάνυχτα σχεδόν γαρ– έναν από τους παραδοσιακά πιο τουριστικούς δρόμους της Πλάκας.

Λίγο αργότερα, στρίβεις αριστερά στην οδό Φλέσσα και στη συνέχεια δεξιά στη Λυσίου, για να πιάσεις τραπεζάκι σε ένα από τα ομορφότερα café όχι απλώς της Πλάκας, αλλά ολόκληρης της Αθήνας, τη θρυλική Μελίνα.

Βγαίνοντας, συνεχίζεις ευθεία στη Λυσίου, μέχρι να φτάσεις στην αρχή των σκαλοπατιών της Μνησικλέους. Τα ανεβαίνεις όλα με μια ανάσα, για να βγεις στην οδό Πρυτανείου, να κάνεις δεξιά και αμέσως αριστερά στη Θεωρίας. Εκεί χώνεσαι ανάμεσα στα ασβεστωμένα σπίτια και τα τοσοδούλικα δρομάκια των Αναφιώτικων και, σχεδόν μαγικά, τηλεμεταφέρεσαι απευθείας σε κάποιο κυκλαδίτικο νησί.

Καστέλλα – Μικρολίμανο

Ξεκινάς από την πλατεία της Αγίας Αλεξάνδρας στον Πειραιά και παίρνεις τον δρόμο προς την Καστέλλα, για να απολαύσεις ένα από τα ομορφότερα κομμάτια της περιοχής υπό το φως της νύχτας. Ανηφορίζεις ως τον Άγιο Χαράλαμπο και αράζεις για λίγο στο πλάτωμα, έχοντας μπροστά σου τα φώτα της θάλασσας και του Μικρολίμανου να δημιουργούν το τέλειο σκηνικό για νυχτερινό χάζι.

Στη συνέχεια, σουλατσάρεις χέρι-χέρι στα ήσυχα δρομάκια, ανάμεσα στα όμορφα νεοκλασικά της Καστέλλας, απολαμβάνοντας την ατμόσφαιρα μιας περιοχής που μετά τις 11 το βράδυ γίνεται ακόμα πιο ρομαντική. Όταν πάρεις τον δρόμο της επιστροφής, κατηφορίζεις προς το Μικρολίμανο για ένα τελευταίο ποτό.

Από τα «ζευγαρομυστικά» της περιοχής, το Καταφύγιο είναι ιδανική επιλογή αν θέλεις να αποφύγεις τη φασαρία της κεντρικής πιάτσας και να κλείσεις τη βόλτα σου με ένα τελευταίο ποτάκι, χαλαρή διάθεση και φοβερή θέα στη φωτισμένη θάλασσα, μακριά από τις ορδές των θαμώνων που κατακλύζουν την περιοχή νωρίτερα.

Από το Θησείο στου Φιλοπάππου

Η κλασικότερη όλων βραδινή βόλτα στην πόλη είναι και από τις αγαπημένες μας, ιδιαίτερα τα βράδια μετά τις 11. Καλό θα ήταν να ορίσεις σημείο συνάντησης στον σταθμό του Θησείου, κι από εκεί πάρε τον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου όπου μικροπωλητές μαζεύουν πάγκους και διαφόρων ειδών μουσικοί ντύνουν με αγαπημένα τραγουδάκια τις περπατησιές μας.

Περνώντας από την πράσινη φωτεινή πινακίδα του ιστορικού Σινέ Θησείον για φωτογραφία, συνέχισε στην είσοδο του Φιλοπάππου, ο οποίος για να είμαστε ακριβείς αποτελείται από τους διαδοχικούς λόφους των Νυμφών, των Μουσών και της Πνύκας. Τα σκαλάκια από την οδό Ακάμαντος, θα σε φέρουν στο λόφο των Νυμφών, όπου βρίσκεται το σχεδιασμένο το 1842 από τον Θεόφιλο Χάνσεν (αρχιτέκτονα της Τριλογίας στην Πανεπιστημίου) Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Αν έχεις όρεξη, η βόλτα μπορεί να συνεχιστεί προς το δεύτερο τηλεσκόπιο του Αστεροσκοπείου στην κορυφή του λόφου, πλάι στον τούβλινο οβελίσκο που δείχνει τα σημεία του ορίζοντα, όπως τα υπολόγισε από εδώ ένας από τους πρώτους αστρονόμους, ο Μέτων ο Αθηναίος. Ακριβώς δίπλα του, το πλάτωμα προσφέρει μια από τις ομορφότερες πανοραμικές απόψεις της Ακρόπολης. Γυρνώντας, μπορούμε να κλείσουμε τη βραδιά με χαλαρό ποτάκι ή μπυρίτσα στο συμπαθές Φ Μπαρ στην Ηρακλειδών, με τραπεζάκια έξω στον πεζόδρομο που κάποτε περνούσε το τραμ – το απλό ποτό στα 6€, ό,τι πρέπει για οικονομική έξοδο.

Αεροπαγίτου

Ο πεζόδρομος της Διονυσίου Αεροπαγίτου έχει κερδίσει πολλές φορές το βραβείο του ωραιότερου δρόμου της Αθήνας κι όχι τυχαία άλλωστε. Βρίσκεται κυριολεκτικά στη Σκιά της Ακρόπολης και διασχίζοντάς τον συναντάς κάποια από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της πρωτεύουσας.

Από τη μία το Μουσείο της Ακρόπολης αλλά και το Αρχαίο Θέατρο του Διονύσου κι από την άλλη το συγκλονιστικής ομορφιάς Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού γίνονται τόποι αξέχαστων αναμνήσεων για επισκέπτες και θεατές αντίστοιχα. Ο πεζόδρομος ξεκινά από την Βασιλίσσης Αμαλίας κοντά στην Πύλη του Ανδριανού και φτάνει μέχρι τον ξακουστό Λόφο του Φιλοπάππου όπου και θα συναντηθεί με την οδό Αποστόλου Παύλου.

Το πρωί θα τον βρεις κατακλυσμένο από ορδές τουριστών και πλανοδίων που περιφέρουν ανά χείρας την πραμάτεια τους. Μετά τις 11 το βράδυ τον αφήνουν ευτυχώς στην ησυχία του κι εσύ μπορείς να χαζέψεις με τις ώρες τα υπέροχα νεοκλασικά του πλάι σου, όπως το υπέροχο κτίριο που φιλοξενεί την Ισπανική Πρεσβεία μεταξύ άλλων.

Παγκράτι

Η Παγκρατάρα ανέκαθεν ήταν μια από τις αγαπημένες περιοχές για τους παροικούντες του αθηναϊκού κέντρου. Κι αν τα τελευταία χρόνια το hype της έχει ταβανιάσει, με τα Airbnb να πληθαίνουν και να ξεσπιτώνουν πολλούς locals προς χάριν των αναρίθμητων τουριστών, διατηρεί την γοητεία του ειδικά κοντά στις πλατείες του, τα στενά δρομάκια του και τα μπαράκια του τα οποία τις καθημερινές φοράνε ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, χωρίς τον χαμό που σημειώνεται στο peak του σαββατοκύριακου.

Αξίζει λοιπόν να περπατήσεις χαζεύοντας ανοιχτά και κλειστά μαγαζάκια και να πιείς ένα τελευταίο ποτάκι στη θύμηση της τελευταίας φοράς που βρήκες εύκολα πάρκινγκ τριγύρω.

Μετς

Πολύχρωμα νεοκλασικά και επιβλητικές επαύλεις απλώνονται στις πλαγιές του Αρδηττού, ενώ πεζόδρομοι γεμάτοι ακακίες και γαζίες οδηγούν σε μικρούς λόφους και καταπράσινες γωνιές. Ανάμεσά τους ξεφυτρώνουν μικρά μαγαζιά και συνοικιακά καλλιτεχνικά καφενεδάκια, κρατώντας ζωντανό εκείνον τον μποέμ αέρα που κάποτε χάρισε στη γειτονιά το παρατσούκλι «αθηναϊκή Μονμάρτη».

Το Μετς παραμένει μία από τις πιο διακριτικές και γοητευτικές συνοικίες της Αθήνας, από εκείνες που σε κάνουν να σκέφτεσαι πόσο ωραία θα ήταν να τις έχεις για γειτονιά σου, ειδικά αν την περπατήσεις μετά τις 11 το βράδυ.

Δεν είναι τυχαίο που ο Λε Κορμπυζιέ το είχε χαρακτηρίσει «Μπαλκόνι της Αθήνας». Τα κομψά νεοκλασικά, αλλά και τα χαρακτηριστικά κτίρια του μοντερνισμού που προστέθηκαν στο αρχιτεκτονικό τοπίο της περιοχής πριν από περίπου έναν αιώνα, δικαιολογούν απόλυτα τον χαρακτηρισμό ειδικά όταν ντύνονται με τα λαμπυρίζοντα μισοσκότεινα νυχτερινά χρώματα.

Κι αυτό γιατί, από τα ψηλά σημεία του Μετς, το βλέμμα ανοίγει σε ένα μοναδικό πανόραμα το οποίο περιλαμβάνει φωτισμένα την Ακρόπολη, το Καλλιμάρμαρο και τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, δηλαδή τα πιο εμβληματικά τοπόσημα που συνθέτουν την καρδιά της Αθήνας.