H Ντίβα ανέβηκε στην Κηφισιά κι εμείς γιορτάσαμε το καλοκαίρι μας μαζί της

Πάνε κάποιοι μήνες από όταν επισκεφθήκαμε τη Ντίβα στο Κολωνάκι δοκιμάζοντας ένα από τα καλύτερα ταρτάρ μόσχου της προηγούμενης χρονιάς, σε μια ντελικάτη γευστική εμπειρία που έδενε γάντι με το θελκτικό και άκρως γοητευτικό εσωτερικό της.

Επρόκειτο για ένα gastrobar που ακολουθούσε έναν προς έναν όλους τους κανόνες ενός μπαρ με εξαιρετικές to share (με πιάτα στη μέση δηλαδή) επιλογές φαγητού και μια εντυπωσιακή κάβα που θα ενθουσιάσει σίγουρα τους λάτρεις των ψαγμένων spirits.

Γοητευτική κι αριστοκρατική μας υποδέχθηκε για να προσφέρει μια χαλαρωτική after office εμπειρία συνοδεία εξαιρετικών μουσικών επιλογών που ταιριάζουν γάντι με την ατμόσφαιρα του χώρου. Ισορροπώντας μεταξύ φινέτσας αλλά και μοντέρνας διακόσμησης μας καλωσόρισε με μια εντυπωσιακή μπάρα και μια σειρά από ντελικάτους καθρέφτες που δένουν εξαιρετικά με τον χώρο.

Όλα ήταν προσεγμένα στη λεπτομέρεια από τα λογοπαίγνια με το όνομα του gastrobar στα σερβίτσια κάθε τραπεζιού, έως και την ιεροτελεστία με το άναμμα του κεριού πριν από κάθε παραγγελία.

Έκτοτε πέρασε αρκετός καιρός και η Ντίβα απέκτησε ένα εξοχικό αδερφάκι στην Κηφισιά (εκεί που βρισκόταν το παλιό Cash) μεταφέροντας στα βόρεια προάστια των Αθηνών το γαστρονομικό εγχείρημά της με μια πιο σκερτσόζικη διάθεση ανοιχτή στα open parties που σφράγισαν την ιστορία των αθηναϊκών καλοκαιρινών νυχτών μας κι όχι μόνο.

Ο χώρος πανέμορφος κι εδώ με μπόλικα αφισάκια εντός του να έχουν μια ανεπιτήδευτη ροκ διάθεση αφού συναντήσαμε στους τοίχους τον Σπρίνγκστιν κι άλλους μουσικούς αστέρες μεταξύ άλλων, όμως δεν ήταν αρκετός να μας κρατήσει μέσα καθώς στην αρχή του Αυγούστου η τεράστια καταπράσινη αυλή έμοιαζε με όαση δροσιάς μπρος τις ζέστες που είχαν αρχίσει πάλι να φουντώνουν.

Μια τεράστια μπάρα και μια εντυπωσιακή ροδιά γεμάτη άγουρα ακόμη και ασχημάτιστα φρούτα δέσποζαν στον χώρο, που είχε μπόλικες φωτογραφικές γωνιές για να ενθουσιάσουν τους ακολούθους σου στα social. Το σκηνικό παρέμενε το ίδιο και στα σερβίτσια τα οποία έχουν πρωταγωνιστήσει σε αμέτρητα ινσταγκραμικά ταγκαρίσματα χάρη στο Noτ Α Ντίβα λόγκο της.

Ξεκινήσαμε διαλέγοντας κοκτέιλ από το signature κατάλογό τους με το Maita Platina (14€) με ρούμι, σιρόπι από κάσιους, βερίκοκο falernum και τσάι Oolong να κερδίζει τη συμπάθειά μας από την πρώτη κιόλας γουλιά, αφού ήταν έξτρα δροσερό κι αναζωογονητικό, χωρίς να έχουν τσιγκουνευτεί το αλκοόλ ως βάση του.

Πολύ ενημερωμένη με δεκάδες επιλογές και η winelist η οποία είχε αγαστή ισορροπία μεταξύ ελληνικού και διεθνούς αμπελώνα σε τιμές που ξεκινούσαν από 8,5€ το ποτήρι/38€ η φιάλη.

Η κάρτα του μενού ήταν μικρή αλλά με ιδιαίτερες επιλογές που θα ικανοποιούσαν κρεατοφάγους και ψαροφάγους εξίσου, χωρίς να λείπουν και vegetarian πιάτα. Ξεκινήσαμε ως είθισται με χειροποίητο προζυμένιο φρυγανισμένο ψωμάκι (7€) το οποίο ήρθε με ένα βούτυρο σκόρδου κι εσπεριδοειδών βουτηγμένο σε ελαιόλαδο. Διακριτικό και φινετσάτο μας έδωσε αφορμή για μπόλικες επαλείψεις.

Η σαλάτα ήταν μια αναπάντεχα καλοκαιρινή version με καρπούζι, κάπαρη, κρεμμύδι και crispy πάπια, σε έναν έξυπνο και πετυχημένο συνδυασμό.

Tο steak & eggs (20€) που ακολούθησε ήταν εξαιρετικό και σκαρφάλωσε με άνεση στη δυάδα των δύο πιο αγαπημένων πιάτων του γεύματός μας. Βάση του είχε μια τραγανή πατάτα και στην κορφή του ένα κρεμώδες pudding κρόκου αυγού με flap steak συνοδεία ενός αιθέριου τσάτνεϊ από εσαλότ (βολβού κρεμμυδιών) που ισορρόπησε και ανέδειξε τις εντάσεις του.

Τα Gyoza (20€) είχαν γέμιση από το φημισμένο χοιρινό iberico, γαρίδες κρέμα από Jalapeno, τραγανό panko και ένα dressing από kimchi για να τσιμπά γευστικά τον ουρανίσκο μας που αρέσκεται σε πικάντικες αποκλίσεις.

Στα κυρίως του μενού το Flap steak (36€) με μια εθιστική κρέμα μανιταριών σε ζύμωση και έναν ζωμό με αρωματισμένη μουστάρδα επιβεβαίωσε τη γαστρονομική αρχή που ορίζει την υπεροχή της απλότητας και στα πλέον εκλεπτυσμένα πιάτα.

Το σνίτσελ μοσχάρι (36€) που ακολούθησε μας ενθουσίασε και κατέκτησε τον θρόνο ενός πιάτου που αρκετοί προσπάθησαν μα λίγοι κατάφεραν να παρουσιάσουν όπως του πρέπει στις αθηναϊκές κουζίνες. Ήρθε θεϊκά παναρισμένο και αφράτο με τριμμένη παρμεζάνα για την έξτρα λιχουδιά και baby gem λουσμένο με caesars σάλτσα να δένει εξαιρετικά.

Τα δύο γλυκά που ακολούθησαν μας χώρισαν σε σοκολατολάγνους και μη και ως συνήθως κέρδισαν οι πρώτοι καθώς η τάρτα σοκολάτα miso (12€) με την λαχταριστή Gianduja κρέμα σοκολάτας και το συνοδευτικό παγωτό αλατισμένης καραμέλας είχε άγριες διαθέσεις.

Το αντίπαλον δέος ήταν μια αριστοκρατική τάρτα λεμονιού (12€) με κρέμα λεμονιού, λευκή σοκολάτα μασκαρπόνε και σορμπέ λεμόνι δίπλα της πιο ανάλαφρη και δροσερή.

Φεύγοντας κρατάμε τον υπέροχο χώρο, που έμοιαζε με μίνι πάρκο, το πολύ σωστά δουλεμένο μενού που έκρυβε και σιγουράκια και ευχάριστες εκπλήξεις κι ένα ανεβαστικό vibe που δεν συνηθίζει να συνοδεύει τις γευστικές μας εξόδους.