Στο Tavernier στην Κηφισιά θα νομίζεις πως τρως σε αυλή χωριού

Αν περάσεις απ’ έξω δύσκολα θα την προσέξεις. Μια διακριτική είσοδος με μαυροπίνακα να λέει «Καλώς ορίσατε», σε μια πολυκατοικία της οποίας το ισόγειο και η πλακόστρωτη αυλή έχουν μετατραπεί σε νόστιμο καταφύγιο για όσους ξέρουν πού να ψάξουν.

Το Tavernier, σε μια ήσυχη γειτονιά της κάτω Κηφισιάς, είναι «παιδί» της οικογένειας Κωνσταντοπούλου και από εκείνες τις ταβέρνες που σε κάνουν να νιώθεις οικεία από τη στιγμή που θα διαβείς την πόρτα, χάρη στην ειλικρινή φιλοξενία των ιδιοκτητών.

Το εσωτερικό του θυμίζει παλιό σπίτι (και είναι), με μίνιμαλ παραδοσιακή διακόσμηση και τραπέζια στρωμένα με καρό τραπεζομάντιλα, τα οποία πλαισιώνουν την κουζίνα.

Έξω, η πλακόστρωτη αυλή-κήπος του είναι χάρμα οφθαλμών τις ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές ημέρες και ανοίγει κάθε χρόνο αυτήν την εποχή για να υποδεχτεί κόσμο και κοσμάκη από τα προάστια αλλά και κάθε γωνιά της Αττικής.

Γιατί, χάρη στην προσεγμένη του κουζίνα, το Tavernier έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα σύνορα που ορίζουν μια συνοικιακή ταβέρνα και να γίνει κοινό μυστικό των απανταχού καλοφαγάδων. Ο κατάλογος δεν είναι ούτε μικρός ούτε τεράστιος, ανανεώνεται συχνά αναλόγως εποχής και περιλαμβάνει τόσα όσα, αρκετά για να περάσεις ένα όμορφο, ηλιόλουστο μεσημέρι, τρώγοντας απλή, μαμαδίσια κουζίνα.

Οι φρέσκες τηγανητές πατάτες, το δροσερό τζατζίκι και τα πιτάκια με χειροποίητο φύλλο, είτε με φέτα είτε με τσιγαριαστά χόρτα, ανοίγουν ιδανικά την όρεξη, το ίδιο και τα χειροποίητα ντολμαδάκια γιαλαντζί, με το λεμονάκι τους. Πολύ καλομαγειρεμένα και τα «λουλούδια», ήτοι κολοκυθανθοί γεμισμένοι με ρύζι και μυρωδικά, όπως και οι μελιτζάνες φούρνου, γλυκύτατες με φρέσκια ντομάτα και πιπεριές, ό,τι πρέπει για τη μέση.

Η κατσαρόλα του Tavernier βγάζει λίγα και καλά κυρίως, αναλόγως ημέρας, ενώ στη σχάρα του αναπαύονται τιμιότατα κρεατικά. Εμείς δοκιμάσαμε τα μαλακά μοσχαρίσια μάγουλα με κόκκινη σάλτσα, τα οποία σερβίρονται με γαρνιτούρα της επιλογής σου (αν έχει χυλοπιτάκι, προτίμησέ το) και μια ζουμερή μοσχαρίσια μπριζόλα, για την οποία ρωτηθήκαμε πώς θέλουμε να ψηθεί και ήρθε medium-rare, όπως πρέπει, συνοδευόμενη με τηγανητές πατάτες. Δυστυχώς δεν προλάβαμε το μαγειρεμένο γαρδουμπάκι, για το οποίο φημίζεται η ταβέρνα.

Δεν πειράζει, την επόμενη φορά, η οποία θα είναι λίαν συντόμως.

Γιατί η ταβέρνα της οικογένειας Κωνσταντοπούλου κρατάει τα σκήπτρα της παλιάς, καλής, παραδοσιακής μαγειρικής, η οποία σιγά σιγά μοιάζει να χάνεται στο άνοιγμα κάθε λογής μοντέρνων υβριδίων, βλέπε γαστροκουτούκια, γαστροταβέρνες και λοιπά. Κρατάει επίσης και σε νορμάλ πλαίσιο τις τιμές της, κι ας βρίσκεται στην Κηφισιά.

Για να πάρεις μια ιδέα, για ένα πλήρες γεύμα, με κρασί, ο λογαριασμός δύσκολα θα ξεπεράσει τα 25-30€ το άτομο, με κέρασμα γλυκό. Και μιας και αναφέραμε τα ποτά, στον κατάλογο θα βρεις ωραία κρασιά από τη Μονεμβασιά, τσίπουρο και κάποιες ελληνικές μπίρες.