Πώς η Πελοπόννησος άλλαξε σελίδα τουριστικά

Πριν λίγο καιρό, μεταξύ 4 και 13 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε το Adventure Week Peloponnese, ένα κάλεσμα για λάτρεις της περιπέτειας να γνωρίσουν την πανέμορφη Πελοπόννησο με τρόπους που ίσως δεν αξιοποιούνταν πάντα τόσο όσο έπρεπε. Πεζοπορίες, καγιάκ, γνωριμία με την αυθεντική ντόπια κουλτούρα και πολλά άλλα περίμεναν το γκρουπ, όπως και εμάς που πήγαμε να γνωρίσουμε από κοντά την φρέσκια αυτή σελίδα στον τουρισμό της περιοχής.

Είναι ένα πλάνο που σίγουρα κρύβει από πίσω του μεγάλο ρίσκο, παρά την συνεργασία τοπικών φορέων με τιτάνες του χώρου όπως η Adventure Travel Trade Association (ATTA), και που σίγουρα δεν θα λειτουργήσει από την μια στιγμή στην άλλη. Είναι όμως και ένα πλάνο που θα συνδέσει δυνητικά επιχειρήσεις σε ολόκληρη την Πελοπόννησο, προσφέροντας ένα εξελιγμένο δίκτυο υπηρεσιών και παροχών στους τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή με σκοπό να ζήσουν την φυσική ομορφιά της και τις διάφορες εκδοχές περιπέτειας που έχει να δώσει.

Και, όταν λέμε τουρίστες, προφανώς σε μεγάλο βαθμό μιλάμε για ξένους τουρίστες. Οι Πελοποννήσιοι αναγνωρίζουν την σημασία του γνωστού και κλασικού αθηναϊκού τριημέρου «κάπου εδώ κοντά» (ποια περιοχή της επαρχίας δεν αναγνωρίζει μια τόσο σταθερή πηγή τουριστικών εσόδων;), αλλά ήρθε η ώρα για ένα upgrade. Το οποίο βγάζει και μεγάλο νόημα, αν αναλογιστείς το πόση πολλή φύση υπάρχει για να εξερευνήσεις, και πόσο καλύτερα θα ήταν για όλους (ξένους και μη) αν αυτή η εμπειρία ήταν οργανωμένη στην εντέλεια.

Είναι επίσης ένας δυνατός τρόπος να μπει η Πελοπόννησος στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη, μιας και (όπως δήλωσε ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου, Δημήτρης Πτωχός) σε έρευνες φάνηκε ότι πολλοί άνθρωποι στο εξωτερικό δεν πίστευαν καν ότι η Σπάρτη είναι αληθινό μέρος, αλλά μια μυθολογική, συμβολική έννοια. Σαν τα Ηλύσια Πεδία ένα πράγμα, αλλά στο πιο μπρουτάλ. Και είναι όντως κρίμα αυτό να μένει σκέψη αντί να έρθουν όντως και να ζήσουν τις μπρουτάλ διαδρομές που έχει να δείξει η Σπάρτη.

Όλο αυτό θα συνδυάζει εξορμήσεις στη φύση (και ό,τι σχετικό μπίζνες έχει να κάνει με αυτό), ξενοδοχεία, γαστρονομία και τοπική κουλτούρα κάθε είδους (για παράδειγμα, στο πλαίσιο της επίσκεψής μας, φτιάξαμε ψηφιδωτά στο Mosaic Art Greece, με την υπέροχη κυρία Δήμητρα και ήταν από τους καλύτερους διαλογισμούς που έκανα ποτέ). Σε περίπου δύο μήνες από τώρα ολοκληρώνεται έργο που ενώνει τα μονοπάτια της Πελοποννήσου σε ένα ενιαίο δίκτυο μήκους 2 χιλιάδων χιλιομέτρων. Χτίζονται πολυήμερα itineraries που συνδυάζουν σωματική δραστηριότητα με πολιτισμικές διαδρομές. Η ενημερωμένη εφαρμογή Spartan Trails με προσεκτική χαρτογράφηση των μονοπατιών είναι ήδη online, και μπορεί να τρέξει ακόμα και χωρίς σύνδεση στο ίντερνετ.

Στόχος του φιλόδοξου εγχειρήματος είναι η τουριστική περίοδος για την Πελοπόννησο να διαρκεί 10 μήνες τον χρόνο. Ακούγεται πολύ ή κουραστικό, και σίγουρα στα αυτιά ενός Αθηναίου που έχει πήξει στο gentrification, ίσως ακούγεται και ανεπιθύμητο. Τι κάνει εδώ την διαφορά; Η έμφαση στην περιπέτεια. Ο εναλλακτικός τουρισμός, ιδανικά τουλάχιστον, σημαίνει σεβασμό στον χαρακτήρα της περιοχής ταυτόχρονα με τον εκσυγχρονισμό του για τουριστική αξιοποίηση. Που σημαίνει ότι ένας τουρίστας που θα έρθει για την ορειβασία, πιθανότατα θα θέλει να ζήσει την πλήρη εμπειρία του πώς είναι να μένει κάποιος στην περιοχή. Αυτή η επιμονή στο ντόπιο στοιχείο (παρά τις μεγάλες συνεργασίες) είναι και το στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί. Γιατί από αυτό θα βγει κερδισμένη και ολόκληρη η Πελοπόννησος.