Ορθόδοξος ιερέας από το Ναύπλιο παίζει doom metal και βυζαντινές ψαλμωδίες

Ο πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης συνδυάζει ηλεκτρική κιθάρα, dubstep, ραπ και ορθόδοξη παράδοση σε έναν δίσκο που έχει ήδη γίνει διάσημος εκτός συνόρων.

Ορθόδοξος ιερέας από το Ναύπλιο παίζει doom metal και βυζαντινές ψαλμωδίες

Ένας ορθόδοξος ιερέας από το Ναύπλιο, με μακριά γενειάδα, ράσο και αδυναμία στις ηλεκτρικές κιθάρες, βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο της διεθνούς experimental μουσικής σκηνής.

Ο πατέρας Διονύσιος Ταμπάκης είναι ο δημιουργός του Paradise Metal, ενός άλμπουμ που παντρεύει doom metal, βυζαντινή μουσική, χριστιανικούς ύμνους, techno, dubstep και ραπ.

Όπως αναφέρει σε εκτενές προφίλ της η The Guardian, ο 53χρονος ιερέας υπηρετεί στην Εκκλησία της Γέννησης της Θεοτόκου στο Ναύπλιο, χωρίς να βλέπει αντίφαση ανάμεσα στην πίστη του και την αγάπη του για τα μουσικά όργανα. «Η κιθάρα φτιάχτηκε από τον Θεό», δηλώνει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως η ηλεκτρική κιθάρα είναι παρεξηγημένη στους εκκλησιαστικούς κύκλους, όπου συχνά αντιμετωπίζεται ως κάτι «διαβολικό».

Το Paradise Metal κυκλοφόρησε τον Απρίλιο και γρήγορα απέκτησε φανατικό κοινό, όταν το Pitchfork του έδωσε βαθμολογία 7,6/10, υψηλότερη από εκείνη που είχε δώσει σε εμβληματικούς δίσκους των Daft Punk και Aphex Twin. Στα κομμάτια του συναντά κανείς ψαλμωδίες πάνω από βαριά κιθαριστικά περάσματα, synths και ρυθμούς που μοιάζουν να έρχονται από τελείως διαφορετικούς μουσικούς κόσμους.

Ένα από τα τραγούδια του, με τίτλο Techno in a Monastery, ξεκινά με το ερώτημα «Είστε έτοιμοι;» και στη συνέχεια περνά σε βυζαντινά φωνητικά και σκοτεινά ηλεκτρονικά beats. Σε άλλο κομμάτι, με τίτλο Flexareis Karga, Ekklisiastiki Rap, επιχειρεί να προσεγγίσει τη γλώσσα των νεότερων γενιών, αναζητώντας ακόμη και σύγχρονη αργκό στο διαδίκτυο για να βρει τις σωστές ρίμες.

Ο ίδιος μεγάλωσε στον Πειραιά, σε μια οικογένεια με έντονη μικρασιατική καταγωγή, και από μικρός ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική μέσα από την ενορία του. Σήμερα παίζει μια σειρά από παραδοσιακά και ασυνήθιστα όργανα, από νέι και λύρες μέχρι cümbüş και yayli tanbur, τα οποία ενσωματώνει στις ηχογραφήσεις του.

Παρά την αναπάντεχη απήχηση του δίσκου, ο πατέρας Διονύσιος δεν δείχνει να σκέφτεται μια κανονική μουσική καριέρα μακριά από την Εκκλησία. Η μουσική, όπως λέει, είναι ένας ακόμη τρόπος να εξερευνήσει τον κόσμο και να μοιραστεί κάτι όμορφο με τους άλλους.

Μπείτε στη συζήτηση

σχόλια

v