10 σκέψεις για να ηρεμήσεις όσο βλέπεις απανωτά post από διακοπές

Ξυπνάς το πρωί, φτιάχνεις καφεδάκι, πιάνεις το κινητό να χαζέψεις πέντε λεπτά να ξεκινήσεις τη μέρα σου σαν άνθρωπος του 21ου αιώνα και… Είναι όμορφα σου λέω όταν χαράζει στο Αιγαίο. Κοκτέιλ έπιναν χτες βράδυ η Κατερίνα με τον Κώστα σε γνωστό μπητσόμπαρο της Πελοποννήσου. Office for the day, έχει βάλει πάλι λεζάντα με φόντο μπαλκόνι πάνω από θάλασσα η πρώην συνάδελφος που παραιτήθηκε και τώρα δουλεύει remote.

Κλείνεις το κινητό. Πας δουλειά.

Και πάει μεσημέρι, και το ξαναπιάνεις το ρημάδι να κάνεις ένα διάλειμμα, και… Χωριάτικη με μπαγκράουντ καραφάκι ούζο από δω, πατουσάκια βυθισμένα σε άμμο από κει.

Τι γίνεται, γιατί είναι όλοι διακοπές κι έχουν αφήσει μόνο εσένα να δουλεύεις σαν τον σκλάβο, πώς θα γίνει να βγεις αλώβητος/η από αυτό το υπαρξιακό αδιέξοδο κι αυτό το καλοκαίρι;

Είμαστε εδώ, πλάι σου, αγκαλιά με τον ανεμιστήρα μας και θέα από το μπαλκόνι την Αθήνα που βράζει. Κι έχουμε δέκα σκέψεις που θα σε βοηθήσουν –ελπίζουμε– να ηρεμήσεις.

Πρώτα απ’ όλα: Η άδεια πλησιάζει. Θα πάρεις την εκδίκησή σου.

Δεύτερον, και σημαντικότερο: Αυτό που βλέπεις στα σόσιαλ δεν είναι η καθημερινότητα κανενός. Είναι οι εξαιρέσεις της. Κανείς δεν ποστάρει τα άπλυτα στον νεροχύτη, την κίνηση στο δρόμο, ή τη βαρεμάρα στο γραφείο. Διακοπές είναι οι άνθρωποι, μια φορά τον χρόνο πηγαίνουν –άντε δύο, άμα είναι τυχεροί– προφανώς και θα κάνουν 11 ποστ τη μέρα.

Από την άλλη, όχι να γίνουμε κακοί, αλλά αν έχουν χρόνο για 11 ποστ τη μέρα, πόσο πραγματικά γεμάτη είναι η μέρα τους; Τροφή για σκέψη.

Εδώ που τα λέμε, σάμπως δεν έχουν και οι διακοπές τις αδιάφορες στιγμές τους; Εκείνες που θα βαρεθείς και λιγάκι, θα σκρολάρεις και στο κινητό, θα τσεκάρεις και ποιος σου καρδούλωσε το στόρι με τα χτεσινοβραδινά κοκτέιλ. Το ίδιο που κάνεις και στην Αθήνα δηλαδή, απλά χωρίς να έχεις πληρώσει 110€ το δωμάτιο που θα μείνεις το βράδυ.

Μιλώντας για το οποίο, οι περισσότεροι απ’ όσους θα γυρίσουν αύριο-μεθαύριο από τις διακοπές τους, θα περάσουν τον υπόλοιπο μήνα τρώγοντας φακές και μακαρόνια, γιατί τα λεφτά θα τους τα έχουν ροκανίσει όλα ξενοδόχοι και ερμπιενμπάδες.

Κι όχι για κανένα δωμάτιο της προκοπής, αλλά για το κατώι της γιαγιάς τους. Το ανώι, από πάνω, αυτό που βλέπει θάλασσα, κάνει 350€ τη βραδιά, και το κρατάνε για τους τουρίστες.

Άσε δε την κίνηση και την κοσμοσυρροή, και το ψάξε να παρκάρεις αξημέρωτα στη δημοφιλή παραλία του νησιού, γιατί μετά δεν θα ‘χει, και θα αναγκαστείς να περπατήσεις 3 χιλιόμετρα μέσα στο λιοπύρι. Ενώ εσύ, εδώ, στην Αθηνούλα μας, βρήκες προχτές να παρκάρεις στο Κουκάκι, κι έχεις δυο μέρες να το λες.

Στο κάτω κάτω, εδώ που τα λέμε, η Αθήνα τέτοια εποχή τα βράδια είναι ένα ποίημα, με τις συναυλίες της, τα μπαράκια της, τα τραπεζάκια που απλώνουν έξω καφενέδες και ταβερνεία, τις παρέες που μαζεύονται παντού, κάθε μέρα κι άλλο πάρτι.

Μερικές φορές, το πόσο υποχρεωτικό είναι να περάσεις καλά στις διακοπές σε αγχώνει και σε βάζει να μετράς εμπειρίες vs. προσδοκίες, και το ισοζύγιο δεν βγαίνει πάντα θετικό. Οι καλές στιγμές στην καθημερινότητα μετράνε περισσότερο, ακριβώς επειδή είναι αναπάντεχες –διακοπές ξεδιακοπές, τις εκπλήξεις είναι που θυμάσαι.

Κι αν τίποτα από αυτά δεν πιάσει, έχεις πάντα την επιλογή να τα παρατήσεις όλα και να πας για μια βραδινή βουτιά σήμερα το βράδυ. Η θάλασσα, ως γνωστόν, τα θεραπεύει όλα.