Flying Horses: Ένα all day εστιατόριο που αγαπά το καλό κρασί και τη γαλλική κουζίνα
Το Flying Horses είναι η φρέσκια εστιατορική άφιξη της Καλαμιώτου που αγαπά το καλό κρασί και την γαλλική κουζίνα σερβίροντας συγκλονιστικό φιλέτο πάπιας.
Το Flying Horses είναι η φρέσκια εστιατορική άφιξη της Καλαμιώτου που αγαπά το καλό κρασί και την γαλλική κουζίνα σερβίροντας συγκλονιστικό φιλέτο πάπιας.
Η εστιατορική σκηνή της πρωτεύουσας δεν σταματά να μας εκπλήσσει ευχάριστα τα τελευταία χρόνια φιλοξενώντας πολύ ενδιαφέροντα γαστρονομικά concepts που ελπίζουμε να μακροημερεύσουν και να αντέξουν στον πανδαμάτορα χρόνο. Πολλά εξ αυτών στεγάζονται στην καρδιά του κέντρου της Αθήνας και δη στο Μοναστηράκι, το οποίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα πλέον από ευρωπαϊκές fine dining μητροπόλεις.
Στην οδό Καλαμιώτου, δίπλα στην εκκλησία Καπνικαρέα κι εκεί που υπήρχε το Gaya Athens εδώ και λίγες μέρες μας υποδέχεται ένα νέο all day εστιατόριο που φιλοδοξεί να μπει στη λίστα των foodies της πόλης χάρη στις λουκούλλειες δημιουργίες του. Εμπνευστής του project είναι ο Βασίλης Στεφανάκης (των πολύ αγαπημένων Osteria Mamma και Αrmando) o οποίος μαζί με την Ελένη Σαράντη που υπογράφει το μενού και τον σεφ Φώτη Καφτάνη αποτελούν μια τριάδα που ξέρει απέξω κι ανακατωτά όλα τα ζητούμενα της καλής κουζίνας.
Μαζί τους συμπράττει ο σομελιέ Τηλέμαχος Παπανδρέας ο οποίος και υπογράφει τη winelist του Flying Horses συγκεντρώνοντας διαλεχτές επιλογές από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα –με μια σαφή προτίμηση προς τον γαλλικό- που θα ενθουσιάσουν τους wine lovers της παρέας απολύτως δικαιολογημένα.
Περισσότερες από 150 ετικέτες κομμένες και ραμμένες στα μέτρα όσων αγαπούν το καλό κρασί (σε τιμές από 7€ το ποτήρι/28€ το μπουκάλι) σε τιμές που δεν κερδοσκοπούν εις βάρος των πελατών δεδομένης της αξίας τους σε φυσικές και ηλεκτρονικές κάβες.
Εμείς βρεθήκαμε στον χώρο ένα βροχερό μαγιάτικο βράδυ που ταίριαζε γάντι με τον εσωτερικό διάκοσμο του εντυπωσιακού ψηλοτάβανου κτιρίου, στο οποίο στεγάζεται το Flying Horses.
Οι ζεστές φθαρμένες αποχρώσεις των τοίχων, οι καμάρες, οι γύψινες προσθήκες και οι σχεδόν βιτρό καθρέπτες έφτιαχναν ένα ιταλιάνικο σκηνικό βγαλμένο από κάποιο καρτποσταλικό καλοδιατηρημένο χωριουδάκι της γειτονικής χώρας, ενώ οι σαμπανιέρες κρασιού και νερού σε σχήμα κολυμπήθρας ήταν αδιαμφισβήτητα οι πινελιές που έκαναν τη διαφορά, όπως μαρτυρούν και οι δεκάδες φωτογραφικές τους αναφορές στα πολύ ενεργά social media του χώρου.
Παίρνοντας θέση στους κοίλους αναπαυτικούς καναπέδες περιεργαστήκαμε το μενού που δείχνει ξεκάθαρα την αγάπη του στη γαλλική κουζίνα, χωρίς να λείπουν ωστόσο κάποια στοχευμένα ιταλικά δάνεια για να συμπληρωθεί ιδανικά ένας κατάλογος που ασπάζεται πλήρως την to share φιλοσοφια (να μοιράζεσαι δηλαδή με τους συνδαιτημόνες του τραπεζιού τα πιάτα) μέσα από λίγα μα ιδιαίτερα πιάτα.
Πρώτη ήρθε στο τραπέζι μας μια φρεσκοψημένη μπαγκέτα (4€) κομμένη σε 4 κομμάτια μαζί με ένα εθιστικό βούτυρο Βουργουνδίας το οποίο αλείψαμε κατ’ επανάληψη πάνω στην τραγανή της κόρα μετά από την αναπάντεχα ευχάριστη πρώτη μας δοκιμή.
Ακολούθως το μοσχαρίσιο ταρτάρ (18€) μπαίνει με ευκολία στο top 3 όσων έχουμε δοκιμάσει από την αρχή της γαστρονομικής σεζόν τον περασμένο Σεπτέμβρη. Με κάπαρη, φρέσκο κρεμμύδι, εσαλώτ, λαχταριστά χειροποίητα τσιπς πατάτας και τυρί beaufort (γαλλικό σκληρό, κίτρινο τυρί, από φρέσκο, πλήρες, υποχρεωτικά απαστερίωτο, αγελαδινό γάλα) έδεσαν ονειρικά σε ένα στρογγυλό σε σχήμα έδεσμα που σίγουρα θα βρεθεί στη λίστα των αγαπημένων μας της φετινής χρονιάς.
Συνεχίσαμε με ένα ακόμη best seller των ορεκτικών του καταλόγου τα περίφημα aranchini (11€) που ήρθαν για να κερδίσουν τη χαμένη μας πίστη σε ένα πιάτο που ελάχιστοι μπορούν να αποδώσουν δημιουργικά με την περίσσια γευστική χάρη του Flying Horses. Γεμιστά με βασιλομανίταρα (porcini και brown) ακουμπούσαν σε μια πανάλαφρη μπεσαμέλ τυριών με τρούφα με έξτρα τριμμένο τυρί στην κορφή τους για να αποκτήσουν μεγαλύτερη ένταση.
Έπειτα ακολούθησε το burger (22€) του καταλόγου με μοσχαρίσιο κιμά Black Angus σε medium rare ψήσιμο, λιωμένη γκοργκοντζόλα πικάντικα τσαχπίνικη και μια μαρμελάδα με μπέικον και καφέ βγαλμένη από τα πιο λιχούδικα όνειρά μας.
Οι συνοδευτικές τηγανιτές πατατούλες ήρθαν κι έκλεισαν αμαρτωλά ένα εξαιρετικά comfort πιάτο που απέδειξε ότι χωρά λίγη ευφάνταστη δημιουργία στο κάπως κορεσμένο γαστρονομικό πεδίο των μπιφτεκόψωμων. Συνεχίσαμε ακάθεκτοι με το φιλέτο πάπιας (32€) που ήρθε κι έδιωξε μακριά όποιες αμφιβολίες είχαμε για τον νικητή της βραδιάς.
Σε εξαιρετικό rare ψήσιμο μαζί με ponzu κεράσι, πουρέ γλυκοπατάτας σκέτο αφρό και ένα αντίβ με καψαλισμένο μέλι ήταν ένα ονειρικό, τρυφερό και έξτρα ζουμερό τελείωμα σε μια όμορφη βραδιά.
Στο τέλος οι crepe suzette ήρθαν βουτηγμένες σε ένα συγκλονιστικό σιρόπι καραμέλας να διώξουν καημούς κι αναστεναγμούς που βγάζουμε όταν δοκιμάζουμε αγαπημένα πιάτα που έχουν εκτελεστεί χωρίς νεύρο και πίστη στις αξίες της γαστρονομικής δημιουργίας.
Το Flying Horses ήρθε να μας υπενθυμίσει τις αρετές της καλής γαλλικής κουζίνας και του «ευ φάγειν» προσκαλώντας σε να δειπνήσεις σε ένα πολύ ζεστό χώρο με τον έξτρα φιλικό προσωπικό να λύνει κάθε απορία περί του μενού και των κρασιών που το συνοδεύουν. Πρόκειται για ένα project με ταυτότητα και χαρακτήρα που σύντομα θα ξαναεπισκεφθούμε.