Το Amber Athens μας υποδέχθηκε σε έναν τεράστιο μα πανέμορφο χώρο στην Κολοκοτρώνη σερβίροντάς μας ένα ιδιαίτερο καρπάτσιο κι ένα από τα καλύτερα γαλακτομπούρεκα που φάγαμε φέτος.
γράφει:
Το αθηναϊκό κέντρο μοιάζει τα τελευταία χρόνια με έναν αχανή γαστρονομικό χάρτη που «φιλοξενεί» αμέτρητες επιλογές φαγητού και ποτού κυριολεκτικά σε κάθε στενό και δρομάκι του. Όταν μάλιστα μιλάμε για κεντρικούς δρόμους που διαπερνούν τις κεντρικές οδικές αρτηρίες της πρωτεύουσας η κατάσταση γίνεται άκρως διλημματική για τους πιθανούς θαμώνες που αναζητούν το επόμενο γεύμα τους. Στην καρδιά της Αθήνας και συγκεκριμένα στην πάροδο των οδών Κολοκοτρώνη και Λεωχάρους, έχει εγκατασταθεί εδώ και χρόνια ένα concept urban restaurant bar, το Amber Athens έχει γίνει συχνή αναφορά για πολλούς foodies της πόλης.
Πηγή έμπνευσης του χώρου με αρκετές custom made δημιουργίες να το κοσμούν, είναι φυσικά αυτό που δηλώνει και η ονομασία του: το κεχριμπάρι. Σαν επισκεφθείς το Amber Athens δεν γίνεται παρά να εντυπωσιαστείς από το μοναδικό του presentation bar που σίγουρα θα κλέψει και τις φωτογραφικές σου εντυπώσεις. Κρυφοί φωτισμοί και κομψές ντελικάτες πινελιές συνθέτουν ένα χαλαρωτικό, καλαίσθητο και ιδιαίτερα άνετο all day bar που διαθέτει πλήθος γαστρονομικών επιλογών για όσους βρεθούν στο χώρο του.
Η ωδή στον δημιουργό Pablo Picasso είναι εμφανής στη διακόσμηση του χώρου, ως μία σύνδεση της άμορφης, ασσύμετρης, ελεύθερης μάζας του κεχριμπαριού με το ανθρώπινο πνεύμα για τη δημιουργία, υπηρετώντας κατά γράμμα το κόνσεπτ των εμπνευστών του. Περιεργαζόμενοι τον κατάλογο των ποτών διαπιστώσαμε ότι υπάρχει μια εξαιρετική winelist (με επιλογές από 7,5€ το ποτήρι/30€ η φιάλη) από τον ελληνικό και τον διεθνή αμπελώνα αλλά και πάμπολλες επιλογές σε spirits και κοκτέιλ για τους enthusiasts του είδους.
Το μενού από την άλλη συνοδεύεται με ενδιαφέρουσες γευστικές προτάσεις, από ποιοτικές πρώτες ύλες, με τη σφραγίδα του executive chef Vassili Tzima, σε μια modern greek cuisine εκδοχή που θέλαμε πολύ να δοκιμάσουμε. Υπήρχαν twists μα λελογισμένα χωρίς να ξεφεύγουν από τον χαρακτήρα ενός μενού που έκρυβε κάτι νόστιμο σε όλες τις κατηγορίες του. Αρχής γενομένης από την ελληνική σαλάτα (14€) με ντοματίνια, φέτα, βαλεριάνα, ελιές, αγγούρι και λαδοκούλουρο διαπιστώσαμε πως εδώ οι μερίδες είναι τουλάχιστον γενναιόδωρες κι εντυπωσιακές σε επίπεδο παρουσίασης. Νόστιμη και δροσερή η σαλάτα είχε κρυφό άσσο στο μανίκι της το λαδοκούλουρο που ταίριαζε ιδανικά με τις εντάσεις της.
Σειρά είχε το καρπάτσιο μόσχου (20€) το οποίο ήρθε συνοδεία πίκλας κρεμμυδιού, ροδελών ραπανακίων, κρέμας μαύρης τρούφας και σιναπόσπορου σε μια εξαιρετική και ραφινάτη στη γεύση σύμπραξη η οποία ξεχώριζε μεταξύ αντίστοιχων πιάτων που δοκιμάσαμε προσφάτως. Οι κροκέτες μουσακά (16€) είναι από τα πλέον δημοφιλή πιάτα του καταλόγου και σερβίρονται με λεπτοκομμένα τσιπς πατάτας και έναν ελαφρώς βουτυράτο σαλτσωτό πουρέ.
Στα κυρίως η τσιπούρα (25€) ήρθε φιλεταρισμένη και σωστά ψημένη με τραγανή πετσούλα κι έναν συνοδευτικό τραχανά σκέτο χάρμα. Η σάλτσα με την οποία συνοδευόταν ήταν ένα εύγευστο μείγμα ούζου και μάραθου που ένετεινε τη νοστιμιά του πιάτου προσδίδοντάς του πλούσιες εντάσεις. Ακολούθως δοκιμάσαμε και τη μοσχαρίσια ταλιάτα (33€) σε ένα medium well ψήσιμο με ανθό αλατιού, ελληνική gremolata και οφτές πατατούλες σε ένα πιάτο που δικαίως μπορεί να χαρακτηριστεί σαν τη χαρά του κρεατοφάγου. Ζουμερή και μοσχομυρωδάτη η ταλιάτα αν ψηθεί σωστά αποτελεί ένα σιγουράκι για όποιον είναι λάτρης σχετικά.
Το επιδόρπιό μας έκρυβε μια πολύ ευχάριστη και λαχταριστή έκπληξη με ένα γαλακτομπούρεκο (10€) που αξίζει να συζητηθεί. Με μιλφεϊγική όψη και αποδομημένη διάθεση είχε ένα πάρα πολύ τραγανό φύλλο και μια μελάτη σως για να το ραίνεις όσο συχνά θες φτάνοντας ένα βήμα πιο κοντά στη γλυκιά κορύφωση που υπέγραφε η βελούδινη κρέμα του.
