10 καλοί λόγοι να πας στο φετινό Pride
Το Σάββατο 13 Ιουνίου, το Athens Pride κορυφώνεται σε μια μεγάλη, πολύχρωμη παρέλαση που (όπως θυμίζει το φετινό του σύνθημα) σε αφορά. Και θα σου πούμε γιατί.
Το Σάββατο 13 Ιουνίου, το Athens Pride κορυφώνεται σε μια μεγάλη, πολύχρωμη παρέλαση που (όπως θυμίζει το φετινό του σύνθημα) σε αφορά. Και θα σου πούμε γιατί.
Σε αφορά. Αυτό έλεγαν οι αφίσες που πλημμύρισαν την πόλη κάπου εκεί στα τέλη Απριλίου. Χωρίς κανένα διακριτικό, σήμα ή λογότυπο, χωρίς αναφορές στο Athens Pride. Η καθεμία μόνο με μια ατάκα με την οποία οι περισσότεροι ταυτιζόμασταν: Όταν νιώθω ότι με ακολουθούν, κάνω πως μιλάω στο τηλέφωνο/ Το αφεντικό δε μου πλήρωνε τις υπερωρίες. Να ‘σαι χαρούμενη που έχεις και δουλειά, έλεγε/ Όταν φτάσεις σπίτι, στείλε/ Δεν μου φτάνουν και για το ενοίκιο και για τα φάρμακα. Και πάει λέγοντας.
Δεν είναι, όμως, μόνο οι εμπειρίες που έχουμε κοινές με τρανς, non binary και intersex άτομα –από τις συνεντεύξεις των οποίων προέρχονται οι παραπάνω φράσεις. Δεν είναι που η ανθρώπινη εμπειρία είναι, μέσα σε όλο το μεγαλειώδες χάος της, πολύ πιο κοινότοπη απ’ όσο επιμένουμε να φανταζόμαστε. Είναι, κυρίως και πρωτίστως και πιο πολύ απ’ όλα, ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τα δικά μας και εκείνα των άλλων, μας αφορούν όλους και όλες και όλα. Κι αυτός είναι ο πρώτος και βασικότερος λόγος να έρθεις το Σάββατο 13 Ιουνίου στο φετινό Pride. Ακολουθούν μερικοί ακόμα.
Γιορτή πολύχρωμη, κεφάτη, φαντασμαγορική, με μουσικές, με συναυλίες δωρεάν και ελεύθερες και προσβάσιμες για όλους –αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι το Pride της Αθήνας ήταν το πρώτο φεστιβάλ στην Ελλάδα που έκανε συναυλίες με ταυτόχρονη διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα, την οποία και συνεχίζει ακάθεκτο, σε συνεργασία με την Hands Up.
Όχι παρέλαση, όπως το λένε κάποιοι κοροϊδευτικά. Πορεία. Η οποία, όπως κάθε πορεία, διεκδικεί συγκεκριμένα πράγματα. Στην προκειμένη περίπτωση, ίσα δικαιώματα για όλους. Κι αν αυτό σου ακούγεται τόσο γενικό που δεν σου λέει τίποτα, ή αν σκέφτεσαι ότι μια χαρά έχουμε όλοι ίσα δικαιώματα, «μέχρι και ο γάμος θεσπίστηκε, τι άλλο θέλουν πια» πάμε να το κάνουμε πιο λιανά.
Ναι, υπάρχει ακόμα, και είναι μια από τις βασικές διεκδικήσεις του Pride η άμεση κατάργηση του κανονισμού αιμοδοσίας που απαγορεύει σε ΛΟΑΤΚΙ+ ανθρώπους να δώσουν αίμα, για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, χαρακτηριστικών και έκφρασης φύλου.
Και γενικότερα, να απαγορευτεί κάθε μη αναστρέψιμη παρέμβαση σαν τους χειρουργικούς ακρωτηριασμούς, τις ορμονοθεραπείες, τις ψυχολογικές και άλλες ιατρικές «θεραπείες» που γίνονται (έμφαση στο γίνονται) σε βρέφη και παιδιά που γεννιούνται διαφυλικά.
Και όχι, μη βιαστείς, σήμερα δεν έχουμε. Και δεν θα έχουμε μέχρι να επεκταθεί το Σύμφωνο Συμβίωσης ώστε να αναγνωρίζεται ισότιμα ως γονέας και ο/η μη βιολογικός γονέας ή ο/η γονέας που δεν έχει καμία νομική σχέση με το παιδί του/της συντρόφου, λόγω παιδοθεσίας, και να γίνει άρση όλων των διακρίσεων σε παιδοθεσία, υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, αναδοχή και παρένθετη κυοφορία για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, χαρακτηριστικών και έκφρασης φύλου με απλές, δωρεάν και σύντομες διαδικασίες.
Στις διεκδικήσεις του Pride περιλαμβάνεται επίσης η πληρέστερη και ρητή αντιµετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας κατά των παιδιών που αυτοπροσδιοριζονται ως LGBTQI+, η πρόβλεψη δομής για την καταγραφή τέτοιων περιστατικών και η δημιουργία ξενώνα φιλοξενίας αστέγων LGBTQI+ παιδιών σε συνεργασία με τις οργανώσεις της κοινότητας. Επίσης, η πραγματοποίηση έρευνας πάνω στα θέματα αυτά ώστε να αναδειχθεί η έκταση του προβλήματος, και η λήψη μέτρων αντιμετώπισης στα οποία θα περιλαμβάνονται και θέματα σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας και χαρακτηριστικών φύλου στη διδακτέα ύλη. Και τέλος, η διαρκής ενημέρωση και κατάρτιση των εκπαιδευτικών με σκοπό την καταπολέμηση και αντιμετώπιση φαινομένων σχολικού εκφοβισμού (bullying).
…αλλά και με ποιον πηγαίνει αγκαλιά στον γάμο της ξαδέρφης του, με ποιον νοικιάζει σπίτι ή παίρνει στεγαστικό δάνειο, πλάι σε ποιον ξενυχτά ω μη γένοιτο σε ένα νοσοκομείο, με ποιον μεθάει στο χριστουγεννιάτικο πάρτι της δουλειάς, με ποιον περπατάει χέρι χέρι στο δρόμο. Όλα αυτά, δηλαδή, που μόνο για τους στρέιτ ανθρώπους είναι αυτονόητα, για όλους τους υπόλοιπους όχι.
Αν στην παραπάνω παράγραφο σκέφτηκες «και ποιος τους απαγορεύει να περπατάνε χέρι χέρι δηλαδή;» να, αυτοί, κι αυτοί κι αυτοί, για να αναφέρουμε μόνο τρία πρόσφατα παραδείγματα.
…ακριβώς όπως υπάρχει ένας κόσμος χωρίς straight pride: Επειδή οι στρέιτ δεν χρειάζεται να διεκδικήσουν δικαιώματα τόσο βασικά όσο τα παραπάνω.