Άσωτο τον λένε στο Παγκράτι γιατί καλοτρώει

Εδώ και λίγα χρόνια στην πρωτεύουσα ζούμε επίσημα την χρυσή εποχή της γαστροταβέρνας ή του γαστροκουτουκίου αν προτιμάς καθώς ολοένα και περισσότερα γαστρονομικά projects στρέφονται στις αγνές ταβερνίσιες αρχές του τόπου με έξυπνα twists που έρχονται συνήθως από διεθνείς μαγειρικές και σερβίρονται υπό fine dining όρους συνοδεία κρασιών ή αποσταγμάτων που θα ζήλευε ενημερωμένη κάβα. Πάμπολλα είναι τα παραδείγματα τα τελευταία χρόνια που ασπάζονται την κουλτούρα της γαστροταβέρνας φέρνοντας αλήτικα σλόγκαν και μαγκιόρικα ονόματα είτε στους τίτλους των εστιατορίων/ταβερνών είτε στους τοίχους τους με νέον φώτα που δεν αργούν να γίνουν viral μέσα από τα αμέτρητα ταγκαρίσματα από τους social media λογαριασμούς των foodies του αθηναϊκού κέντρου. Ανάμεσα τους ξεχωρίζει το παράδειγμα του Ασώτου που άνοιξε σχετικά πρόσφατα στο Παγκράτι κι έκανε αμέσως ντόρο με το ύφος του και το ιδιαίτερο μενού του.

Βλέπεις, δεν συναντάς συχνά εστιατόριο στο οποίο παίζουν μουσική από βινύλια και επανασυστήνουν το αγαπημένο μας παστίτσιο μέσα από μια ημιαποδομημένη εκδοχή που δικαιολογημένα κάνει χαμό στην κοινότητα των καλοφαγάδων. Σε ένα από τα κεντρικότερα σημεία της Παγκρατάρας στην οδό Αμύντα ο Άσωτος μας φιλοξενεί σε ένα πολύ όμορφο κτίριο που ακολουθεί τις αρχές της αστικής ταβέρνας διακοσμητικά από το υπέροχο logo μέχρι το κεντημένο «φαγόντες ευφρανθώμεν» στις πετσέτες που αποθέτουμε στα πόδια μας ενόσω τρώμε. Πολλά τραπεζάκια απλώνονται στα δύο επίπεδα του Ασώτου με τους παρευρισκόμενους να αδημονούν για το επόμενο πιάτο τους ενώ smooth 80s μελωδίες κατευνάζουν τις συνήθεις λαϊκές εξάρσεις καψούρας και νταλγκά που ανθίζουν στις περισσότερες ταβέρνες.

Η λίστα κρασιών είχε πολύ καλές επιλογές από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα (από 8€ το ποτήρι/ 30€ η φιάλη) από την οποία επιλέξαμε το εξαιρετικό ροζέ Μοschopolis 8 (8€ το ποτήρι) του Οινοποιείου Μοσχόπολις. Ντελικάτο και με πολλές δυνατότητες pairing έμοιαζε ταιριαστή επιλογή για όσα ακολούθησαν με πρώτο το προζυμένιο ψωμί με τραχανά (4,5€ το άτομο) το οποίο κατέφθασε συνοδεία ελιών και χειροποίητου βουτύρου παραγωγής του Άσωτου για να γίνει σωστά η αμαρτία. Πολύ πλούσιο στη γεύση και ιδιαίτερα τραγανό ήταν μια καλή αρχή για το γεύμα μας.

Ακολούθησε η σαλάτα με ντομάτα (12€) κίτρινα ντοματίνια, σμέουρα, βασιλικό, μαλακή φέτα και παλαιωμένο ξύδι. Ξεφλουδισμένη και νόστιμη η ντοματούλα μα φτωχή η συνδρομή της φέτας που ίσως χρειαζόταν μεγαλύτερα κομμάτια για να δέσουν οι ισορροπίες και κάπως άστοχη η επιλογή των σμέουρων. Σειρά είχε το τυρόψωμο στη φωτιά (11€) με ντομάτα και ρίγανη που ήταν μούρλια. Σωστά ψημένο κι αφράτο με πλούσια γέμιση και τα απαραίτητα μυρωδικά ώστε να αναδείξει την γευστική υπεροχή της απλότητας μιας αγαπημένης παραδοσιακής συνταγής.

Aκολούθησαν τα βιολογικά αυγά (13€) με χόρτα εποχής τσιγαριαστά, γραβιέρα Λήμνου και προσούτο προβατίνας σε μια πολύ γενναιόδωρη μερίδα που σε κέρδισε τόσο με την πρώτη ματιά όσο και με την πρώτη μπουκιά. Σωστές οι ισορροπίες και οι εντάσεις των συστατικών με τα χόρτα να είναι εξαιρετικά μαγειρεμένα και το προσούτο προβατίνας να δίνει την έξτρα νοστιμιά που χρειαζόταν για να απογειωθεί το πιάτο.

Ήδη είχαμε μπει σε πολύ καλό mood και με έναν άκρατο ενθουσιασμό περιμέναμε το viral παστίτσιο (18€) του Ασώτου για το οποίο είχαμε δει και διαβάσει ουκ ολίγες αποθεωτικές κριτικές. Εδώ το δοκιμάσαμε σε μια σχεδόν «τουρτένια» εκδοχή του με έξτρα τραγανό χειροποίητο φύλλο, μια βελούδινα λαχταριστή κρέμα από Αρσενικό Νάξου που χάρισε οργασμικές εκρήξεις στον ουρανίσκο μας, τρούφα, μοσχοκάρυδο και κοφτό μακαρονάκι. Δεμένο πιάτο με εξαιρετικές εντάσεις τόσο οικείο και comfort όσο το ταπεράκι που έκρυβες με φειδώ στην τσάντα μετά την επίσκεψη στο σπίτι της γιαγιάς.

Ακολούθησε ένα ανατολίτικης εμπνεύσεως πιάτο όπως είναι ο γύρος iberico εζμέ (27€) με περσικό γιαούρτι και μια καψαλισμένη χειροποίητη πιτούλα βάλσαμο που θα παρακάλαγες να βρίσκεις στη γειτονιά σου. Το χοιρινό iberico ήταν πολύ καλά ψημένο κι έξτρα πικάντικα μαριναρισμένο όπως πρόσταζε η συνταγή με τη σάλτσα εζμέ (ψιλοκομμένα λαχανικά κυρίως ντομάτα, κρεμμύδι, πιπεριά, μαϊντανό και σκόρδο) να δίνει έξτρα μερακλήδικες νότες στο τελικό γευστικό αποτέλεσμα. Όσοι δεν έχουν συνηθίσει τόσο μεγάλη αψάδα, θα έβρισκαν πολλάκις καταφύγιο στη δροσερή και πλούσια γεύση του περσικού γιαουρτιού.

Το σέρβις καθ’ όλη τη διάρκεια και παρά το σολντ άουτ του χώρου (πρόνοησε για κράτηση ειδικά τις peak μέρες και ώρες) ήταν εξαιρετικό και πολύ γρήγορο κι εμείς δώσαμε υπόσχεση ότι θα ασωτέψουμε σύντομα ξανά για να δοκιμάσουμε και το αρνάκι κουσκουσέ με λιαστά ντοματίνια και λεμόνι (42€ για2 άτομα).