Οι αρχαίες ελληνικές ποικιλίες κρασιού που πρέπει να δοκιμάσεις

Το ελληνικό κρασί βιώνει μια πραγματική αναγέννηση τα τελευταία χρόνια, και στην καρδιά αυτής της εξέλιξης βρίσκονται οι «γηγενείς» ποικιλίες που πρωταγωνιστούν στις λίστες σομελιέ και οινόφιλων με τις καλύτερες ετικέτες του κόσμου. Πρόκειται για σταφύλια που επιβίωσαν για χιλιάδες χρόνια στο ελληνικό τερουάρ (terroir), προσαρμόστηκαν στις κλιματικές αλλαγές και σήμερα προσφέρουν κρασιά με μοναδικό χαρακτήρα που δεν μοιάζουν με τίποτα άλλο στον παγκόσμιο οινικό χάρτη.

Προσπαθώντας να ανακαλύψουμε την ψυχή του ελληνικού αμπελώνα, κάναμε ένα ταξίδι στην αρχαιότητα συντροφιά με έξι αγαπημένες ποικιλίες που οφείλεις να δοκιμάσεις.

Μαυρουδί: Το «μαύρο» σταφύλι των μύθων

Το Μαυρουδί, δεν είναι μόνο μια ποικιλία αλλά μια ολόκληρη οικογένεια σταφυλιών που απλώνεται κυρίως στη Θράκη και την Πελοπόννησο. Το όνομά του προδίδει το βαθύ, σχεδόν μαύρο χρώμα των ραγών του.

Ιστορία: Θεωρείται από πολλούς ο απόγονος του κρασιού που έδωσε ο Οδυσσέας στον Κύκλωπα Πολύφημο για να τον μεθύσει στο ομηρικό έπος.

Χαρακτήρας: Πρόκειται για ένα κρασί «στιβαρό». Στη μύτη θα βρεις αρώματα σκούρων φρούτων (μούρα, βύσσινα) και συχνά μια υποψία σοκολάτας ή καπνού αν έχει περάσει από βαρέλι. Οι τανίνες του είναι αισθητές, γεγονός που το καθιστά ιδανικό για παλαίωση.

Γευστικός συνδυασμός: Συνοδεύει άριστα κυνήγι, κόκκινα κρέατα με πλούσιες σάλτσες και παλαιωμένα κίτρινα τυριά.

Αξίζει να δοκιμάσεις το MV Μαυρουδί του Ανατολικού Αμπελώνα που είναι από τις καλύτερες σύγχρονες εκδοχές της ποικιλίας

Λημνιό: Η αρχαιότερη καταγεγραμμένη ποικιλία

Αν υπάρχει ένα σταφύλι που μπορεί να καυχηθεί ότι το έπιναν ο Αριστοτέλης και ο Όμηρος, αυτό είναι το Λημνιό (ή «Λημνία άμπελος»). Αν και κατάγεται από τη Λήμνο, έχει βρει μια δεύτερη πατρίδα στις πλαγιές της Χαλκιδικής και στη Βόρεια Ελλάδα.

Χαρακτήρας: Σε αντίθεση με το Μαυρουδί, το Λημνιό είναι πιο «κομψό». Έχει μέτριο σώμα, χαρακτηριστικά αρώματα βοτάνων (όπως ρίγανη και δάφνη) και κόκκινων φρούτων. Η ιδιαιτερότητά του είναι η υψηλή αλκοόλη σε συνδυασμό με μια μεταλλικότητα που του δίνει νεύρο.

Γιατί να το δοκιμάσεις: Γιατί είναι ένα «ιστορικό» κρασί που καταφέρνει να παραμένει μοντέρνο, προσφέροντας μια εναλλακτική σε όσους έχουν κουραστεί από τα πιο βαριά Cabernet.

Γευστικός συνδυασμός: Ταιριάζει υπέροχα με μεσογειακά πιάτα όπως γεμιστά, ή μελιτζάνες ιμάμ.

Εξαιρετική επιλογή Λημνιού θα βρεις από το Κτήμα Κίκονες στη Θράκη

Σαββατιανό: Η παρεξηγημένη βασίλισσα της Αττικής

Για δεκαετίες, το Σαββατιανό ήταν ταυτισμένο με τη ρετσίνα κακής ποιότητας. Όμως, οι σύγχρονοι οινοποιοί απέδειξαν ότι αυτή η ποικιλία, όταν καλλιεργείται σωστά (ειδικά σε παλιά κλήματα ξερικών αμπελώνων), μπορεί να δώσει λευκά κρασιά παγκόσμιας κλάσης.

Χαρακτήρας: Διακρίνεται για τα αρώματα κίτρινων φρούτων (ροδάκινο, πεπόνι) και λευκών λουλουδιών. Με τον χρόνο στην φιάλη, αναπτύσσει μια υπέροχη πολυπλοκότητα με νότες μελιού και ξηρών καρπών.

Tip: Αναζήτησε ένα Σαββατιανό από «clones» παλαιών κλημάτων. Θα εκπλαγείς από τη δομή και τη διάρκεια της επίγευσής του.

Το Σαββατιανό Fine Lees από το Κτήμα Νικολού είναι must είναι για έμπειρους είτε για αρχάριους οινόφιλους.

Ασύρτικο: Ο παγκόσμιος πρεσβευτής της Σαντορίνης

Αν έπρεπε να διαλέξεις μόνο ένα ελληνικό κρασί για να πάρεις σε ένα έρημο νησί, αυτό θα ήταν το Ασύρτικο. Γεννημένο στο ηφαιστειακό έδαφος της Σαντορίνης, είναι ένα από τα λίγα λευκά σταφύλια στον κόσμο που συνδυάζει υψηλή οξύτητα με υψηλό αλκοόλ και έντονη μεταλλικότητα.

Το Τερουάρ: Τα κλήματα στη Σαντορίνη πλέκονται σε σχήμα καλαθιού («κουλούρα») για να προστατεύονται από τους δυνατούς ανέμους και την κάψα του ήλιου.

Η Γεύση: Φαντάσου να δαγκώνεις ένα λεμόνι πάνω σε μια βρεγμένη πέτρα δίπλα στη θάλασσα. Αυτή η «αλμύρα» και η ορυκτότητα είναι το σήμα κατατεθέν του.

Δυνατότητα παλαίωσης: Το Ασύρτικο μπορεί να παλαιώσει για 5-10 χρόνια, θυμίζοντας μετά από καιρό μεγάλα κρασιά της Βουργουνδίας ή της Γερμανίας (Riesling).

Το Ασύρτικο του Οινοποιείου Ασλάνης από τη Νέα Μηχανιώνα σου προσφέρει την έντασή του από την πρώτη κιόλας γουλιά, αποκαλύπτοντας σταδιακά τις αρετές ενός ώριμου Ασύρτικου που μελώνει χωρίς να χάνει δροσιά και ζωντάνια.

Ρομπόλα: Το «Κρασί της Πέτρας»

Η Ρομπόλα είναι περήφανο τέκνο της Κεφαλονιάς. Οι Ενετοί την ονόμασαν "Vino di Sasso" (κρασί της πέτρας), επειδή τα αμπέλια φυτεύονται στις απόκρημνες, ασβεστολιθικές πλαγιές του Αίνου, όπου το χώμα είναι ελάχιστο.

Χαρακτήρας: Είναι ένα κρασί με τρομερή ενέργεια. Είναι λεμονάτο, νευρικό, με αρώματα εσπεριδοειδών και μια χαρακτηριστική ορυκτότητα που πηγάζει από το πετρώδες έδαφος.

Συνδυασμός: Είναι ο απόλυτος σύντροφος για θαλασσινά, οστρακοειδή και φρέσκα ψάρια στη σχάρα. Αν βρεθείς στην Κεφαλονιά, δοκίμασέ το με την τοπική κρεατόπιτα.

Η Ρομπόλα του Gentilini Winery στην Κεφαλονιά θα σε κάνει φίλο της από την πρώτη κιόλας γουλιά

Λιάτικο: Ο ερυθρός θησαυρός της Κρήτης

Το Λιάτικο είναι μια από τις πιο παλιές και ευγενείς ποικιλίες της Κρήτης. Το όνομά του προέρχεται από τον Ιούλιο (Λιάτης), καθώς ωριμάζει νωρίς. Αν και είναι κόκκινο σταφύλι, έχει πολύ ανοιχτό χρώμα, γεγονός που συχνά μπερδεύει όσους το βλέπουν στο ποτήρι.

Ιδιαιτερότητα: Είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην οξείδωση, αλλά όταν οινοποιείται σωστά, δίνει κρασιά με απίστευτο άρωμα. Στη μύτη κυριαρχούν τα αποξηραμένα φρούτα (σύκο, σταφίδα), τα γλυκά μπαχαρικά και τα βότανα της κρητικής γης.

Δύο εκδοχές: Θα το βρεις είτε ως ξηρό κρασί (ελαφρύ, κομψό, με μαλακές τανίνες) είτε ως γλυκό λιαστό κρασί, όπου οι γεύσεις του συμπυκνώνονται και γίνονται μαγικές.

Γευστικός συνδυασμός: Το ξηρό Λιάτικο πίνεται ευχάριστα και ελαφρώς δροσερό το καλοκαίρι, συνοδεύοντας πιάτα με βάση την ντομάτα (όπως τα γεμιστά) ή αρνάκι στο φούρνο.

Το Λιάτικο του Κτήματος Λυραράκη από το Ηράκλειο της Κρήτης είναι δίχως άλλο από