Πού να φάω στο Παρίσι: Φαγητό και εστιατόρια για κάθε budget

Τι να πρωτοπεί κάποιος για τη γαλλική κουζίνα και πώς να καθοδηγήσει τον επισκέπτη του Παρισιού στο να πάρει έστω και μια ελάχιστη γεύση από τον πλούτο της; Όπως συμβαίνει σε όλες τις πόλεις με έντονο τουρισμό, οι παγίδες είναι πολλές, κυρίως στις περιοχές που μαζεύουν τον περισσότερο κόσμο, αυτές που κατά πάσα πιθανότητα θα επισκεφθεί κάποιος εάν πηγαίνει στο Παρίσι για πρώτη φορά.

Αρχικά, ας δούμε κάποια από τα πιο φημισμένα παραδοσιακά γαλλικά πιάτα.

Παραδοσιακά γαλλικά πιάτα που αξίζει να δοκιμάσετε

Η γαλλική κουζίνα δεν είναι μία. Είναι όχι μόνον πολλές, αλλά και πολύ ανομοιογενείς μεταξύ τους, πράγμα απόλυτα λογικό αφού η χώρα έχει περιοχές με εντελώς διαφορετικό κλίμα και φύση, επομένως προϊόντα και διατροφικές συνήθειες. Υπάρχει όμως κάτι που τις ενώνει και αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός πως οι Γάλλοι δίνουν τεράστια σημασία στη γαστρονομία με ό,τι αυτό συνεπάγεται: στην ποιότητα της πρώτης ύλης, στην εποχικότητα και την εντοπιότητα και τις άρτιες τεχνικές.

Σε ό,τι αφορά τα παραδοσιακά πιάτα, είναι τόσο πολλά, που η επιλογή είναι πολύ δύσκολη, εάν όχι αδύνατη. Παρόλα αυτά, νομίζω πως για να πάρει κάποιος μια ιδέα για τη γαστρονομική παράδοση της χώρας, θα πρέπει να δοκιμάσει τουλάχιστον δυο-τρία. Σημ.: Καθώς έχει τύχει να έχω δημοσιεύσει τις συνταγές για λίγα από αυτά, σας τις επισημαίνω σε παρένθεση και προσθέτω το link.

Φαγητά

Soupe à l’oignon, η βασίλισσα των ξενύχτηδων: Σούπα με κρεμμύδια σε ζωμό βοδινού, γκρατιναρισμένη στον φούρνο με ψωμί και ώριμη γραβιέρα (δείτε εδώ τη συνταγή).
Quiche Lorraine: Τάρτα με πλούσια γέμιση από κρέμα γάλακτος, αυγά και κύβους καπνιστού χοιρινού. Αντίθετα με ό,τι πολλοί πιστεύουν, η quiche Lorraine δεν έχει τυρί.
Choucroute garnie: Τυπικό φαγητό της Αλσατίας, άκρως χειμωνιάτικο, με ξινολάχανο αρωματισμένο με κεδροκούκουτσα, λευκό αλσατικό κρασί (Riesling), διαφόρων ειδών κρέατα (παστά και καπνιστά) και πατάτες.
Croque-Monsieur/Croque-Madame: Παριζιάνικο έδεσμα/σνακ που είναι σάντουιτς ψημένο στο τηγάνι με βούτυρο, με εξαιρετικής ποιότητας ζαμπόν και γραβιέρα, σκεπασμένο με μπεσαμέλ. Στην κορυφή του croque-madame υπάρχει κι ένα αυγό τηγανιτό (δείτε εδώ τη συνταγή).
Bœuf Bourguignon: Μυθικό πιάτο της Βουργουνδίας με μοσχάρι μαριναρισμένο και μαγειρεμένο με κόκκινο κρασί της περιοχής, καπνιστή παντσέτα, κρεμμυδάκια του στιφάδου και μανιτάρια (δείτε εδώ τη συνταγή).
Coq au vin/Coq au Riesling: Άλλο ένα πιάτο της Βουργουνδίας που μοιάζει πολύ με το προηγούμενο, μόνο που τη θέση του μοσχαριού παίρνει ο κόκορας. Αντίστοιχα, στην Αλσατία το κρασί είναι λευκό (Riesling) και στη σάλτσα προστίθεται κρέμα γάλακτος.
Cassoulet: Πολύπλοκο και μοναδικά νόστιμο τυπικό φαγητό του Νότου της Γαλλίας, με ένα από τα διασημότερα αυτό της Τουλούζης. Πρόκειται για φασόλια που ψήνονται με πολλών ειδών κρέατα όπως πάπια ή χήνα μαγειρεμένα σε λίπος (confit), λουκάνικα και διάφορα άλλα κομμάτια χοιρινού. Η παράδοση απαιτεί το σπάσιμο της κρούστας που δημιουργείται κατά το ψήσιμο, επτά φορές!
Bouillabaisse: Η εμβληματική ψαρόσουπα της Μασσαλίας, πολύπλοκη στην ετοιμασία της, με πολλά είδη ψαριών και θαλασσινών, αρωματισμένη με safran και δάφνη και σερβιρισμένη με σκορδάτα κρουτόν.
Blanquette de veau: Φινετσάτο φαγητό της παρισινής αστικής τάξης του 19ου αιώνα, με νεαρό μοσχάρι και λαχανικά σε λευκή σάλτσα, η βάση της οποίας είναι ο ζωμός από το μαγείρεμα που δένεται κατόπιν με ρου (αλεύρι και βούτυρο).
Ratatouille: Το πιο διάσημο μεσογειακό φαγητό που μοιάζει με μπριάμ αλλά μπριάμ δεν είναι! (δείτε εδώ τη συνταγή για ένα συγγενικό φαγητό από την Προβηγκία).

Επιδόρπια/γλυκίσματα/κεράσματα

Tarte Tatin: Η ξακουστή ανάποδη τάρτα με καραμελωμένα μήλα και βουτυράτη σφολιάτα, τη γέννηση της οποίας συνοδεύει ο μύθος ότι το αναποδογύρισμα οφειλόταν σε λάθος των αδελφών Τατέν.
Baba au rhum: Μυθικό επιδόρπιο που στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολο να το βρεις σωστά φτιαγμένο.
Crêpes Suzette: Λεπτές κρέπες με βουτυρένια σάλτσα αρωματισμένη με πορτοκάλι και Grand Marnier. Άκρως θεαματικές, καθώς φλαμπάρονται μπροστά στον πελάτη.
Mille-feuilles: Αν νομίζετε πως έχετε φάει σωστό μιλφέιγ εν Ελλάδι, πλανάσθε πλάνην οικτράν!
Saint-Honoré: Φίνο επιδόρπιο με σου γεμιστά με αέρινη κρέμα και καραμέλα.
Îles flottantes (ή œufs à la neige): Αέρινο επιδόρπιο με μαρέγκες που επιπλέουν σε crème anglaise, γαρνιρισμένες με καραμέλα και καβουρδισμένα φιλέ αμυγδάλου (δείτε εδώ τη συνταγή).
Mousse au chocolat: Η βελούδινη σοκολατένια μους, παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα πλέον αγαπημένα γαλλικά επιδόρπια (δείτε εδώ τη συνταγή για μία από τις πολλές παραλλαγές της).
Profiteroles: Σου γεμιστά με παγωτό βανίλια, περιχυμένα με ζεστή σος σοκολάτας, τα profiteroles είναι επιδόρπιο εστιατορίου και ευτυχώς (!) ουδεμία σχέση έχει με το άκρως κακοποιημένο «πλαστικό» γλυκό που μας πασάρουν εδώ (δείτε εδώ τη συνταγή).
Eclairs, macarons, flans Parisiens, madeleines, chouquettes, canelés, tropézienne, tarte au citron meringuée, clafoutis aux cerises και βεβαίως croissants, pains au chocolat, pains aux raisins, κ.λ.π., είναι γλυκά/κεράσματα που πωλούνται σε φούρνους και ζαχαροπλαστεία. Και όχι, τα macarons Ladurée, που πρόσφατα έφτασαν και εις Αθήνας, είναι πια άκρως βιομηχανοποιημένα και γι' αυτό επιεικώς μέτρια...

Και πού μπορούμε να τα φάμε αυτά και μάλιστα χωρίς να μας πάρουν το σκαλπ; Ιδού κάποια tips.

Πού και πώς τρώμε οικονομικά στο Παρίσι

Στα μπιστρό, τα καφέ, τις μπρασερί και τα εστιατόρια, ων ουκ έστιν αριθμός, όπως είχα γράψει σε ένα προηγούμενο άρθρο μου (διαβάστε το εδώ). Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει μια λίστα με τα πιο ιστορικά μέρη του Παρισιού. Όποιο κι αν διαλέξετε, να είστε σίγουροι πως θα γίνετε κοινωνοί της μακρόχρονης, συναρπαστικής ιστορίας τους. Πολλά από αυτά είναι ακριβά, όμως αν πάτε το μεσημέρι αντί για το βράδυ, θα μπορέσετε να επιλέξετε το προκαθορισμένο μεσημεριανό μενού σε καλή τιμή. Στα πιο ταπεινά μπιστρό και καφέ από τα οποία είναι γεμάτη η πόλη, θα γευματίσετε οικονομικά, επιλέγοντας κι εκεί μενού και πιάτα ημέρας.

Επίσης θα βρείτε εξαιρετικά εστιατόρια στα περισσότερα μουσεία (π.χ. Café Marly στο Λούβρο, Monsieur Bleu στο μουσείο μοντέρνας τέχνης Palais de Tokyo, Halles aux Grains στη Bourse de Commerce) αλλά και στα μεγάλα καταστήματα (π.χ. Le Bon Marché, Samaritaine, Galeries Lafayette), συχνά με πιο μοντέρνα κουζίνα. Όπως συμβαίνει σε όλες τις μεγαλουπόλεις τα τελευταία χρόνια, έτσι και στο Παρίσι, οι ασιατικές κουζίνες διανύουν χρυσές εποχές. Βεβαίως, τα βιετναμέζικα εστιατόρια, αλλά και άλλα εξωτικά, όπως μαροκινά κι αφρικάνικα, αντιγιέζικα, ινδικά, υπήρχαν εδώ από πολύ παλιά, ως επακόλουθο της αποικιοκρατίας. Οι κουζίνες της Μέσης Ανατολής είναι, επίσης, πολύ αγαπητές στους Γάλλους. Η ιαπωνική κουζίνα, όπως παντού στον κόσμο, γνωρίζει μεγάλες δόξες, ενώ η rue Saint-Anne μεταξύ του 1ου και του 2ου διαμερίσματος ονομάζεται Little Tokyo. Οι Κινέζοι, που έχουν πολυάριθμη παροικία στο Παρίσι, έχουν δύο Chinatowns, το πρώτο στο 13ο διαμέρισμα και το δεύτερο στη Belleville μεταξύ 10ου, 11ου, 19ου και 20ου διαμερίσματος. Στη Rue des Rosiers στο Marais είναι μαζεμένα και όλα τα εβραϊκά εστιατόρια και ντελικατέσεν, όπου αξίζει να δοκιμάσετε κάποιες από τις σπεσιαλιτέ τους.

Tο street food ήταν από πάντα μέσα στις συνήθειες των Παριζιάνων, με αδιαφιλονίκητη βασίλισσα την κρέπα. Σε απόσταση αναπνοής ακολουθούν τα δεκάδες ντελικατέσεν – traiteurs στα γαλλικά – που πωλούν κάθε είδους μαγειρεμένο φαγητό, πολύ συχνά εξαιρετικής ποιότητας, αλλά και οι boulangeries, δηλ. οι φούρνοι, από τους οποίους αγοράζεις καταπληκτικά σάντουιτς και, βεβαίως, τις υπέροχες viennoiseries, ενώ συχνά έχουν και πολύ αξιόλογα γλυκά και κεράσματα.

Εάν, λοιπόν, πήγαινα για πρώτη φορά στο Παρίσι, τα μεσημέρια άλλοτε θα έτρωγα σε κάποιο μπιστρό ή μουσείο ή μεγάλο κατάστημα, άλλες μέρες street food, το απόγευμα θα έπινα καφέ, ζεστή σοκολάτα, τσάι ή απεριτίφ σε κάποιο καφέ. Το βράδυ θα διάλεγα μια ιστορική μπρασερί ή ένα κλασικό γαλλικό εστιατόριο. Θα πήγαινα σίγουρα και σε κάποιο από τα αναρίθμητα έθνικ εστιατόρια. Εάν άντεχε το πορτοφόλι μου, θα δοκίμαζα κι ένα εστιατόριο υψηλής γαστρονομίας. Πολλά από αυτά ακολουθούν την τακτική που περιέγραψα πιο πάνω, αυτή δηλαδή του να προσφέρουν μεσημεριανό γεύμα σε προσιτές τιμές.

Καθώς από την πιο πρόσφατη επίσκεψή μου στο Παρίσι δεν έχει περάσει καν ένας μήνας, σας δίνω μια μικρή λίστα κάποιων από τα εστιατόρια στα οποία πήγα.

Café de la Paix / 5 Place de l’Opéra, Paris 9e
Ιστορικό και πανέμορφο καφέ/εστιατόριο το οποίο ναι μεν έχει πολλούς τουρίστες, αλλά το αγαπούν πολύ και οι Γάλλοι. Το εστιατόριο είναι ακριβό αλλά όχι απλησίαστο, ενώ στο καφέ που λειτουργεί από το πρωί σερβίρουν πρωινό, brunch/μεσημεριανό, καφέ και τσάι, απεριτίφ και κοκτέιλ.