Στη Μυρτιά θα φας κρεατάρες και μπιφτέκια σε αρχοντικές μερίδες

Ταβέρνες υπάρχουν πολλές. Λίγες όμως καταφέρνουν να κρατούν σταθερά την ποιότητα ψηλά και τις τιμές σε λογικά επίπεδα, ακόμα και σήμερα που όλα έχουν ακριβύνει. Η Μυρτιά είναι μία από αυτές.

Η ιστορία της ξεκινά το 2003, όταν η κυρία Μαρία και ο κύριος Νίκος, με καταγωγή από τη Μυρτιά κοντά στη Λίμνη Τριχωνίδα, αποφάσισαν να φέρουν στην Αθήνα κάτι από τη φιλοσοφία του χωριού τους.

Μια ταβέρνα απλή, αυθεντική, με καλά κρέατα από παραγωγούς της περιοχής τους, μεγάλες μερίδες και τίμιες τιμές. Και ο κόσμος ανταποκρίθηκε: ήρθε, έφαγε, ξανάρθε και έφερε και φίλους.

Έτσι, με τα χρόνια, η Μυρτιά έγινε στέκι. Ένα από τα πιο σταθερά σημεία αναφοράς στη Νέα Σμύρνη, σε μια γειτονιά όπου μαγαζιά ανοίγουν και κλείνουν, αλλά εκείνη παραμένει σταθερή αξία για όσους αγαπούν την παραδοσιακή, τίμια ταβέρνα.

Σήμερα, στο τιμόνι βρίσκεται η δεύτερη γενιά, που συνεχίζει με το ίδιο μεράκι. Σχάρα στα κάρβουνα, πληθωρικές σαλάτες, τίμια ορεκτικά και μερίδες σε γενναίες ποσότητες, σε τιμές που παραμένουν φυσιολογικές για την εποχή.

Με το που θα καθίσεις στη μεγάλη καλυμμένη αυλή, θα νιώσεις σαν στο σπίτι σου. Το σέρβις είναι γρήγορο, ευγενικό και οργανωμένο, χωρίς περιττές τυπικότητες. Ο κατάλογος έρχεται σε μπλοκάκι, σημειώνεις με Χ τι θες και μέσα σε λίγα λεπτά έχεις ήδη μπροστά σου το ψημένο ψωμάκι με λαδορίγανη που μοσχοβολά. Μην το παρακάνεις όμως, γιατί μετά δεν θα έχεις χώρο.

Στα κυρίως, η μοσχαρίσια μπριζόλα, 500 και βάλε γραμμάρια, έρχεται ζουμερή με φρεσκοκομμένες πατάτες τηγανιτές, ενώ το μοσχαρίσιο μπιφτέκι γεμιστό με ρεγκάτο είναι από τα best seller και λογικό. Είναι από καθαρό μοσχαρίσιο κιμά με τόσο όσο μπαχαρικό. Το μπιφτέκι κοτόπουλο είναι πιο ελαφρύ, αλλά εξίσου χορταστικό. Προτείνουμε να το ζητήσεις με πατατοσαλάτα, αν έχει. Το συκώτι, τραγανό απ’ έξω και ζουμερό μέσα, είναι επίσης από τις δυνατές επιλογές.

Στα κοψίδια, τα αρνίσια παϊδάκια ψήνονται όπως πρέπει, ενώ το φιλέτο κοτόπουλο ακολουθεί κι αυτό τον κανόνα της μεγάλης μερίδας, καλύπτοντας με το παραπάνω την πείνα σου.

Από τα ορεκτικά, δεν χρειάζεται να το παρακάνεις, αλλά αξίζει να δοκιμάσεις κεφαλοτύρι σαγανάκι, τυροπιτάκια με φέτα, τυροκροκέτες και κολοκυθοκεφτέδες. Η ανάμεικτη σαλάτα είναι δροσερή και πάντα φρέσκια.

Ειδική μνεία αξίζει στο τζατζίκι. Χειροποίητο, σωστά σκορδάτο, από αυτά που δεν κάνουν εκπτώσεις στη γεύση. Επιτέλους, ένα τζατζίκι που θυμάσαι. Η τυροκαυτερή επίσης δυνατή, με φέτα και πράσινη πιπεριά, ενώ αν –για κάποιο λόγο– θες ψάρι, υπάρχει και μπακαλιάρος ή γαλέος με σκορδαλιά.

Και εκεί που λες «δεν πάει άλλο, έσκασα », έρχονται οι λουκουμάδες κερασμένοι. Από την αρχή της, η Μυρτιά έχει κάνει το κέρασμα θεσμό, φέρνοντας στο τέλος μερίδα λουκουμάδες με μέλι ή πραλίνα. Εναλλακτικά, υπάρχει και σιμιγδαλένιος χαλβάς, αν θες να το παίξεις διατροφικός.

Ο λογαριασμός, με κρασί (ροζέ από Νεμέα ή λευκό/κόκκινο), παίζει γύρω στα 25-30 το άτομο, και πολύ πιθανό να φύγεις και με πακετάκι.

Σημείωσε πως η Μυρτιά έχει και «αδερφάκι» στο Περιστέρι (Αγίας Παρασκευής 24), με την ίδια φιλοσοφία και τις ίδιες γενναιόδωρες μερίδες.