Κλασικό ελληνικό ροκ στο... Πορτοκάλι του Βασίλη

της Φιλουμένας Ζλατάνου

«Στους αλήτες που αγαπήσανε
στους φευγάτους που γυρίσανε
στους φαντάρους που τα παίξανε
στους τρελούς που λογικέψανε

Στους κουρσάρους που σαλτάρισαν
στους προφήτες που σαλπάρισαν
στους παπάδες που κολάστηκαν
στους ροκάδες που κουράστηκαν»

Μπαίνεις στη Μουσική Σκηνή «Πορτοκάλι» προετοιμασμένος, θαρρείς, να ροκάρεις με τον γερόλυκο Βασίλη Παπακωνσταντίνου με τρόπο που μόνο εκείνος ξέρει. Είσαι σίγουρος ότι θα δεις μία σκηνή κλασσική, με τα όργανα παρατεταγμένα έτοιμα να πάρουν φωτιά. Και τότε απλά εκπλήσσεσαι διότι τίποτα από ό,τι είχες στο μυαλό σου δεν πρόκειται να συμβεί. Στη σκηνή βλέπεις ένα μπαρ με χαμηλό κόκκινο γλυκό φωτισμό να χαϊδεύει τα ποτά, που είναι αληθινά και όχι ρέπλικες, και λιγοστά όργανα έτοιμα να δώσουν το σύνθημα. Μπάσο, κιθάρες, βιολί, και ένα αυτοσχέδιο kajon προμηνύουν ότι ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου θα κάνει για ακόμη μία φορά τη διαφορά.

Στη σκηνή ανεβαίνει πρώτη η εκρηκτική ροκ Τάνια Κικίδη η οποία μας χαρίζει ένα εξαιρετικό Boat on the river για να συνεχίσει με το Dust in the Wind, λίγο προτού η σκηνή δονηθεί με τη νεανική τρέλα του Βασίλη, όπως χρόνια τώρα τον λέμε, όταν αναφερόμαστε σε αυτόν. «Χρόνια πολλά» και «Σφεντόνα» έχουν την τιμητική τους και μας καλωσορίζει με το σύνθημα «Αλληλεγγύη, Αξιοπρέπεια και Ανυπακοή».

Ορεξάτος, με ερμηνευτική δεινότητα που ο χρόνος σεβάστηκε και δεν άγγιξε αρνητικά, περνά με ευκολία από τις αισθαντικές μπαλάντες σε πιο ροκ κομμάτια, που όμως η δύναμή τους πηγάζει από τη φωνή του και όχι από δυνατές ενορχηστρώσεις. Αυτές οι τελευταίες λειτούργησαν σαν βάση για να χτίσει με τη φωνή του το «σπίτι» που ήθελε ο ίδιος κάθε φορά, χωρίς μελούρα και υπερβολές, καθιστώντας σαφές ότι «Το παιχνίδι παίζεται ακόμα».

Μας έκανε βόλτα στους ποιητές, ερμηνεύοντας μελοποιημένα τραγούδια του Άλκη Αλκαίου, του Νίκου Καββαδία, του Τάσου Λειβαδίτη –συγκλονιστικός στο «Που είσαι»-, του Κώστα Καρυωτάκη και άλλων. Αναμενόμενα καλές οι στιγμές των «Σεμπάστιαν», «Τσε», «Γεια σου», «Τρίτος παγκόσμιος», «ο Στρατιώτης». Μας έκανε να τραγουδήσουμε δυνατά τα πιο γνωστά του, μην αφήνοντας κανέναν παραπονεμένο.

Στο διάλειμμα δεν έφυγε από τη σκηνή, πήγε στο μπαρ της σκηνής και χαλάρωσε μαζί μας, αφήνοντας τους μουσικούς να παίξουν δύο ορχηστρικά. Στο δεύτερο μέρος έδωσε το βήμα και στους υπόλοιπους μουσικούς του να τραγουδήσουν κομμάτια, για να ολοκληρώσει με τον καλύτερο τρόπο το πρόγραμμα με τραγούδια των οποίων η επιλογή εξέπληξε ευχάριστα, όπως «βρέχει στην φτωχογειτονιά», «το βουνό», «απόψε θέλω να πιω» και άλλα παραπλήσια.

Ένα πρόγραμμα άρτια σκηνοθετημένο, σφιχτοδεμένο και με άποψη. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, σε ένα μαγαζί με εξαιρετική διαρρύθμιση που δημιουργεί πολύ ζεστή ατμόσφαιρα.

Μουσική σκηνή "Πορτοκάλι"
Ιερά Οδός 22, Γκάζι
Παρασκευή-Σάββατο
Τηλ. Κρατήσεων: 210. 3463308
Τιμές: Είσοδος 15 ευρώ