ΤΕΧΝΕΣΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ

Ξενοδοχείο ο Παράδεισος: Aστεία καμώματα στο θέατρο «Πόρτα»

Ένα παράνομο ζευγάρι, δύο απατημένοι σύζυγοι και ένα κακόφημο ξενοδοχείο. Η καλύτερη συνταγή για μία καταιγιστικά αστεία παράσταση γεμάτη ευτράπελα και παρεξηγήσεις και εξαιρετικούς πρωταγωνιστές που δεν χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις.

της Κατερίνας Σφοντούρη

Δυο λόγια για την υπόθεση: Στο Παρίσι της μπελ επόκ δύο αστοί γείτονες και φίλοι, ο κύριος Περλέ και η Μαρσέλ, ερωτεύονται και βρίσκουν καταφύγιο στο κακόφημο «Ξενοδοχείο ο Παράδεισος». Αν και παντρεμένοι και οι δύο, δεν διστάζουν να «ξεφύγουν» από τους συζύγους τους, έστω και για λίγο, προκειμένου να χαρούν τον έρωτά τους. Δεν προλαβαίνουν όμως να ησυχάσουν ούτε για ένα λεπτό, αφού στο ξενοδοχείο καταφτάνουν ο Μπαγιατέ, σύζυγος της Μαρσέλ, αλλά και ο Ματίς, ένας παλιός φίλος του κυρίου Περλέ με τις τρεις -όχι και τόσο συμπαθητικές- κορούλες του. Θα προσπαθήσουν να κρυφτούν, όμως ένα σωρό ευτράπελα γεγονότα θα στιγματίσουν την διαμονή τους.

Η παράσταση: Πάντοτε συνεπής και σοβαρός στη δουλειά του, ο Γιάννης Μπέζος καταπιάνεται φέτος με μία φάρσα, γραμμένη το 1894 από τον Ζωρζ Φεντώ σε συνεργασία με τον Μωρίς Ντεβαλιέρ.

Το «Ξενοδοχείο ο Παράδεισος» είναι ένα θεατρικό έργο απαιτητικό. Οι καταιγιστικοί ρυθμοί του, οι στιχομυθίες, οι ανατροπές και όλα τα παράδοξα που συμβαίνουν απαιτούν έναν θίασο ικανό να αναδείξει όλα αυτά τα στοιχεία.

Ξεκινώντας από τον Σταμάτη Φασουλή, μεταφραστή του έργου, διακρίνουμε την ευστοχία του στην μεταφορά του «Ξενοδοχείου ο Παράδεισος» στην ελληνική γλώσσα. Είναι ένα δύσκολο εγχείρημα, αφού συχνά τα αστεία και η γοργή ροή του λόγου είναι αδύνατον να μεταφερθούν επιτυχώς από την πρωτότυπη γλώσσα. Κι όμως, ο Σ. Φασουλής δημιουργεί ένα κείμενο που επιτρέπει στους ηθοποιούς να «πατήσουν» επάνω του και να «χτίσουν» ρόλους μοναδικούς.

Σκηνοθετικά, ο Γιάννης Μπέζος καθοδηγεί τους ηθοποιούς του με επιδεξιότητα και σκηνική διαύγεια, αφήνοντάς τους άπλετο χώρο να εξελιχθούν. Δημιουργεί όμορφες εικόνες, όπως εκείνη της «επίσκεψης των φαντασμάτων» στο δωμάτιο του Μπαγιατέ. Έξυπνη επίσης είναι η μεταφορά στη σκηνή των τριών, πανομοιότυπων κοριτσιών-κόρες του Ματίς-που πολύ μας θυμίζουν τις «τρεις χάριτες».

Ως κύριος Περλέ, ο Γ. Μπέζος, προσπαθεί να μαγέψει με το μυαλό του και τις πράξεις του την Μαρσέλ, αλλά μάλλον δεν τα καταφέρνει. Σοβαρός, μετρημένος αλλά χρησιμοποιώντας εύστοχες ατάκες, πλάθει έναν χαρακτήρα που του ταιριάζει γάντι. Συχνά μπερδεύει τους γύρω του για να τους αποπλανήσει. Είναι έξυπνος και θίγει ακόμη και θέματα επίκαιρα (όπως για παράδειγμα την παράνομη οικοπεδοποίηση) με αστείο τρόπο.

Στο πλάι του στέκει η έξοχη Ναταλία Τσαλίκη. Στον ρόλο της Μαρσέλ, ντύνεται με ένα κατακόκκινο φόρεμα και είναι πανέτοιμη να δεχθεί τα κοπλιμέντα του κυρίου Περλέ. Διαθέτει εξαιρετική σκηνική παρουσία και με αφέλεια μεταδίδει την συναισθηματική της κατάσταση στο κοινό.

Αγαπημένος στο ευρύ κοινό ο Στέλιος Μάινας, τον ξεχωρίζω για ακόμη μια χρονιά. Με το ιδιαίτερο ψιλόλιγνο παρουσιαστικό του καταφέρνει να «ντύνεται» μια μεγάλη γκάμα ρόλων. Ως απατημένος σύζυγος, ο Μπαγιατέ θα βρεθεί στο κακόφημο ξενοδοχείο έχοντας και μια δεύτερη ιδιότητα, αυτή του διώκτη φαντασμάτων. «Αυτό είναι φάρσα, αυτό είναι κωμωδία, αυτό είναι φαρσοκωμωδία», αναφωνεί με ύφος αθώο ενώπιον των θεατών. Δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του και δεν αγχώνεται για τίποτα.

Η Τζόυς Ευείδη, ως κυρία Περλέ, από την πρώτη στιγμή είναι τσαούσα, γεμάτη μπρίο. Φωνάζει, όλα της φταίνε και διαφέρει κατά πολύ από τον ήρεμο κύριο Περλέ. Μοιάζει λίγο υπερβολική ορισμένες φορές, ωστόσο ο ρόλος της το επιτάσσει.

Ρόλος αστείος είναι αυτός που υποδύεται ο Τάσος Γιαννόπουλος. Είναι ο Ματίς, ο φιλοξενούμενος του κυρίου Περλέ. Κεκεδίζει όταν βρέχει, δεν μπορεί να εκφραστεί σωστά και προκαλεί «πονοκέφαλο» στους Περλέ. Ο Τ. Γιαννόπουλος διαθέτει αξιόλογη υποκριτική ικανότητα και προσφέρει γέλιο στο κοινό.

Όμορφο τρίο αποτελούν επίσης, οι Μαρκέλλα Παπά, Αθηνά Ματσούκα και Λήδα Καπνά. Είναι οι κόρες του Ματίς, που σαν στρατιωτάκια υπακούν στον πατέρα τους. Η Λήδα Καπνά, στον ρόλο της μεγαλύτερης κόρης, Μιμόζα, είναι η πιο «αντιπαθητική» από τις τρεις και ξεχωρίζει με το ύφος της.

Τα σκηνικά του Γιώργου Πάτσα αποτελούν σημαντικό κομμάτι στην παράσταση, καθώς την εξυπηρετούν πλήρως. Τόσο για το σπίτι των Περλέ όσο και για το ξενοδοχείο, ο Γ. Πάτσας έχει βρει έξυπνους τρόπους απεικόνισης της δράσης. Πόρτες, κρεβάτια, παράθυρα, όλα χωράνε στη σκηνή του θεάτρου «Πόρτα» και προβάλλονται τόσο όμορφα. Τα κοστούμια ανήκουν επίσης στον υπέροχο Γ. Πάτσα. Ριγέ κοστούμια και πλούσια φορέματα μεταφέρουν τον θεατή στην εποχή του Φεντώ.

Την μουσική επιμελείται η Ναταλία Τσαλίκη, η οποία συνοδεύει το έργο του Φεντώ με ήχους από γαλλικό καμπαρέ, ενώ ο Λευτέρης Παυλόπουλος φωτίζει έντονα το σπίτι των Περλέ. Αντίθετα, επιλέγει φωτισμό απαλό για το κακόφημο ξενοδοχείο.

Τελικά: Μία ευχάριστη παράσταση που μας «ξυπνάει» με τους έντονους ρυθμούς της.

Tip: Η παράσταση είναι κατάλληλη και συστήνεται για παιδιά, καθώς δεν περιέχει προκλητικούς διαλόγους.

INFO:
Ξενοδοχείο ο Παράδεισος
των Ζωρζ Φεντω-Μωρίς Ντεβαλιέρ
Θέατρο Πόρτα
Μεσογείων 59
Τηλ: 210-7711333
Παραστάσεις: απογευματινή Σάββατο (λαϊκή) 18:30, βραδινή Τετάρτη και Κυριακή 20:00, Πέμπτη και Παρασκευή 21:30, Σάββατο 21:00
Τιμές εισιτηρίων: 23 €, λαϊκή-φοιτητικό 15 €
Διάρκεια: 120΄

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

"Καλύτερα ν’ ανάψεις ένα κερί παρά να καταριέσαι το σκοτάδι."

Κινέζικη παροιμία

  • 1904 - Πτήση του αεροπλάνου «Φλάειρ ΙΙ» των αφών Ράιτ.

    1946 - Διοργάνωση του πρώτου Φεστιβάλ Καννών

© 2002-2019 MEDIA2DAY