Το αριστουργηματικό μυθιστόρημα της Σύλβια Πλαθ ανεβαίνει αυτές τις μέρες στο θέατρο Μεταξουργείο, παρουσιάζοντάς μας μία άγνωστη και περιπετειώδη πτυχή της ζωής της Αμερικανίδας ποιήτριας.
Ένα έργο κατά τι ανεπίκαιρο επιλέγει να σκηνοθετήσει ο Λευτέρης Βογιατζής για το Εθνικό. Εξαιρετική διανομή ρόλων, δυνατές ερμηνείες, έξοχα σκηνικά και κοστούμια τα δυνατά του σημεία, που όμως δεν καταφέρνουν να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι το τέλος.
Την Αθήνα επέλεξε το Εθνικό Μπαλέτο Ισπανίας για να γιορτάσει τα 30 του χρόνια, προσφέροντας τη δυνατότητα στους λάτρεις του χορού να απολαύσουν τρεις μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο Παλλάς, στις 9, 10 και 11 Μαΐου.
Τα χιόνια έχουν λιώσει, οι εποχές αλλάζουν σε χρόνο μηδέν και το ζοφερό τοπίο του Θεάτρου Φούρνος μας προειδοποιεί, με σαρκασμό και καυστικότητα, ότι το μέλλον του πλανήτη απλά δεν έχει... μέλλον!
Μία απολαυστική μαύρη κωμωδία του εξαιρετικού Μάριους φον Μάγιενμπουργκ έρχεται για να καυτηριάσει τις επιδερμικές αξίες της σύγχρονης κοινωνίας και να μας προβληματίσει με την άσχημη πλευρά του... όμορφου, από 9 Μαΐου στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας.
Τέσσερις ηθοποιοί σε 139 (!) ρόλους, έντονο στοιχείο αυτοσχεδιασμού, ρομαντισμός, μυστήριο και χιούμορ. Όλες οι λεπτομέρειες μιας από τις καλύτερες θεατρικές προτάσεις της χρονιάς, μαζί με μια συνέντευξη - έκπληξη.
Όταν η ελληνική παράδοση συναντά τα ιαπωνικά manga και η λιτή παραγωγή εμπλουτίζεται με το παραπάνω από το ταλέντο και το πάθος νέων ηθοποιών, το αποτέλεσμα του έργου Goλfω 2.3 Beta δε θα μπορούσε παρά να μας ενθουσιάσει.
Λίγο θέατρο, λίγο χορός, λίγο κινηματογράφος, λίγο εικονική πραγματικότητα, λίγο αφηρημένο, λίγο μπερδεμένο, το ΑΩ προσφέρει, τελικά, ένα θέαμα ιδιαίτερο, δεν καταφέρνει, όμως, να κερδίσει συναισθηματικά το θεατή.
Μια site specific παράσταση, ένα έργο του Ρόμπιν Σόανς που αντικατοπτρίζει, μέσα από την ιδέα της μαγειρικής, την αραβο-ισραηλινή διένεξη και συμβίωση, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, σε σκηνοθεσία και μετάφραση της Κυριακής Σπανού, για λίγες μόνο παραστάσεις.
Η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου είναι συχνά η αιτία αυτοκαταστροφής μας αλλά και ο δρόμος που θα μας οδηγήσει στο να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας. Ο Γιάννης Μαυριτσάκης και η Μάρθα Φριντζήλα επιχειρούν με το "Τυφλό Σημείο" να φωτίσουν αυτόν τον δρόμο.
