Λίγοι είναι οι Έλληνες καλλιτέχνες που άγγιξαν τα όρια ενός μύθου μέσα από τη ζωή τους και το έργο που άφησαν παρακαταθήκη στις κατοπινές γενιές. Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν αδιαμφισβήτητα ένας από αυτούς τους λίγους σφραγίζοντας τις μνήμες και τις αναμνήσεις της αδικημένης γενιάς του 60’ που τραγούδαγε κι ο Τζιμάκος κι όχι μόνο.
Ο πρίγκιπας του ελληνικού ροκ εντ ρολ αφού μας σύστησε τον λατρεμένο μας Μπάμπη τον Φλου και μας έμαθε να μην φοβόμαστε να τραγουδήσουμε «Να μ’αγαπάς» νικήθηκε από τους δαίμονές του κι έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 42 ετών στις 6 Δεκεμβρίου 1990. Προηγουμένως είχε κάνει χρήση ηρωίνης.
Ο Παύλος αγαπήθηκε όσο λίγοι κι ακόμη μνημονεύεται από εκείνους που τον έζησαν αλλά και τον αγάπησαν μέσα από τα τραγούδια του. Από τις πρώτες μέρες των Σπυριδούλα μέχρι και την προσωπική του καριέρα, ο Σιδηρόπουλος ήταν εκείνος που μας έβαλε να χορεύουμε ροκ εντ ρολ στο κρεβάτι και να αναπολούμε τον Πρίγκιπα που δεν πρόλαβε να μας αποκαλύψει όσα σπουδαία είχε ακόμη στο συρτάρι του και στο βιβλιαράκι με τους στίχους του.
Η αγάπη μας για τον Σιδηρόπουλο μας έκανε να περιμένουμε με περισσή ανυπομονησία την κυκλοφορία του graphic novel των Κωνσταντίνου Σκλαβενίτη και του Ηλία Κατιρτζιγιανόγλου από τη στιγμή που μάθαμε το νέο για την επερχόμενη κυκλοφορία.
Αντιγράφουμε από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Οι νεκροί δεν μιλούν. Μόνο ηχώ αφήνουν. Αυτή είναι η ιστορία του Παύλου που έμεινε πίσω, το σύνολο όσων έγραψε, συνέθεσε και έζησε. Του Παύλου των συχνά αντιφατικών - αναμνήσεων όσων τον έζησαν. Τα όσα ακολούθησαν του βιολογικού τέλους του, η μετά θάνατον αναγνώριση, οι υποκριτικές αναδιπλώσεις τόσο της ίδιας της δισκογραφικής Βιομηχανίας όσο και των πολιτικών και του Τύπου, είναι μια ιστορία στενάχωρη μέσα στην αλήθεια της. Οι μόνοι τίμιοι σε αυτή την ιστορία παραμένουν οι άνθρωποί του και το κοινό.
Ο «θείος Πουλίκος» δεν θα μπορούσε να το περιγράφει καλύτερα: «Πρεζάκιας εν ζωή. Έλληνας Jim Morrison μετά θάνατον. Τυμβωρυχία κανονική» Το κόμικς αυτό είναι η αποτύπωση ενός ανθρώπου και μιας εποχής που την καθόρισε μουσικά όσα λίγοι. Ακολουθεί τη ζωή και το έργο του «Πρίγκιπα» της ελληνικής ροκ, καταγράφοντας τη διαρκή σύγκρουση ανάμεσα στη δημιουργία και την αυτοκαταστροφή, το φως και το σκοτάδι ενός αλήτη διανοούμενου».
Η σύλληψη της ιδέας να αφηγείται ο Παύλος Σιδηρόπουλος τη ζωή του ήταν αυτή που κέρδισε το παιχνίδι από τα αποδυτήρια, καθώς μας έδωσε πολλές και συγκινητικές αφορμές όσο φυλλομετρούσαμε το κομιξάκι, βουτώντας σε όλες εκείνες τις στιγμές που διαμόρφωσαν τη ζωή του πρίγκιπα της ελληνικής ροκ.
Ο Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου έκανε ενδελεχή έρευνα για τη ζωή του Παύλου μιλώντας με όλους τους ανθρώπους που διαδραμάτισαν ρόλο σταθμό στην πορεία του τόσο την προσωπική όσο και την καλλιτεχνική.
Με λόγο ποιητικό και χωρίς καμία προσπάθεια αγιοποίησης μπήκε βαθιά στην προσωπικότητα του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη φωτίζοντας παράλληλα όλες τις σκοτεινές μάχες που έδινε ο Παύλος με τους δαίμονές του. Την ίδια ώρα το πενάκι του Κωνσταντίνου Σκαλαβενίτη, αφαιρετικό μα δυναμικό κατηύθυνε την ιστορία σε όλες τις σελίδες με μαεστρία.
Είναι εξ ορισμού δύσκολο να μπορέσει κάποιος να αποτυπώσει μέσα σε λίγο χώρο και χρόνο τη ζωή ενός ανθρώπου που έγινε είδωλο για πολλούς. Παρόλα αυτά οι δύο δημιουργοί κατάφεραν να εμβαθύνουν στην αντισυμβατική, ιδιοφυή, πληγωμένη κι επαναστατική περσόνα του Παύλου Σιδηρόπουλου μακριά από ευχολόγια κι αφορισμούς που ανθίζουν δυστυχώς στην εποχή των social media και του άκριτου σχολιασμού επί παντός επιστητού..
