Στο Πεντεσκούφι θα πιείς καλά κρασιά στη σκιά δύο κάστρων

Είναι ιδιαίτερη περίπτωση οινοποιού ο Θοδωρής Κοντογιάννης. Τέταρτη γενιά αμπελουργών, καλλιεργεί στο Πεντεσκούφι της Κορινθίας δέκα διαφορετικές ποικιλίες, μεταξύ των οποίων Ροδίτη, Σαββατιανό, Αγιωργίτικο, ένα Μαυρούδι που δεν μοιάζει με κανένα από τα Μαυρούδια που έχεις πιεί, και Πυργουλιά, ποικιλία γηγενή και σπάνια, που κόντεψε να εξαφανιστεί κι αναβιώνει τα τελευταία χρόνια. Μιλά με πάθος για τα αμπέλια που φύτεψαν εδώ ο παππούς και ο προπάππους του, καθώς ανοίγει το ένα κρασί μετά το άλλο, στο τραπέζι που έχει στήσει για να μας υποδεχτεί, σε ένα τοπίο μαγικό.

Το τραπέζι:

Στη σκιά του Ακροκορίνθου από τη μια και του αντίκαστρού του, που λέγεται Πεντεσκούφι, από την άλλη, οι αμπελώνες της Οικογένειας Κοντογιάννη απλώνονται κάτω από τον ανοιχτό ουρανό που παίρνει, όσο ο ήλιος χαμηλώνει, όλο και πιο ροζ αποχρώσεις.

Από τους ξύλινους πάγκους που καθόμαστε, το βλέμμα αγκαλιάζει διαδοχικά πευκοφυτεμένους λόφους, ελαιώνες, αμπελοτόπια, κάστρα, και την θάλασσα που λαμπυρίζει ως το ακρωτήρι Μελαγκάβι με τον φάρο του, ακριβώς απέναντι. Μπροστά μας, το τραπέζι έχει φορτωθεί με λογιών λογιών τυριά, σταφύλια και άλλα καλούδια της κορινθιακής γης, που παρεμβάλλονται στα τσουγκρίσματα των ποτηριών καθώς αυτά αδειάζουν και γεμίζουν.

Καλά κρασιά (που λέμε και στον τρύγο)

«Φτιάχνουμε κρασί το οποίο επικοινωνεί το πνεύμα του τόπου και των ανθρώπων» μας λέει ο Θοδωρής, μιλώντας για τη βιοδυναμική πρακτική και τις ήπιες έως ελάχιστες παρεμβάσεις που υιοθετεί.

Γιατί μπορεί η γειτνίαση με τον μεγαλύτερο αμπελώνα της χώρας, εκείνον της Νεμέας, να του κλέβει την παράσταση, είναι όμως ακριβώς αυτή η έκπληξη που κάνει συναρπαστική την ανακάλυψη του υπόλοιπου κορινθιακού τερουάρ. Έρχεσαι εδώ, μην ξέροντας τι να περιμένεις.

Να, το λουλουδένιο Πεντεσκούφι από Ροδίτη και Σαββατιανό, ας πούμε, ή το μπριόζικο, συνονόματό του ροζέ από Μαυρούδι, που όπως λέει χαρακτηριστικά ο Θοδωρής, «δεν είναι το Μαυρούδι της Θράκης, δεν είναι το Μαυρούδι της Τρίπολης, είναι το Μαυρούδι της Αρχαίας Κορίνθου». «Το Μαυρούδι του Πεντεσκουφίου» σπεύδω να υπερθεματίσω. «Το Πεντεσκούφι, παρότι γενικά είναι δύσκολο σαν όνομα κρασιού, επέλεξα να το κρατήσω, γιατί ήταν το κρασί που έφτιαχναν οι γονείς μου» εξηγεί.

Μικρή ιστορική παρένθεση

Πεντεσκούφι λέγεται το μικρό καστράκι απέναντι από τον Ακροκόρινθο, προσβάσιμο σήμερα μόνο από μονοπάτι. Το έχτισαν οι Φράγκοι το 1205, στην προσπάθειά τους να πάρουν το κάστρο της Κορίνθου. Τα κατάφεραν, πέντε χρόνια αργότερα, καθότι ο Ακροκόρινθος δεν ήταν από τα κάστρα που παίρνονταν εύκολα. Πεντεσκούφι δεν το έλεγαν, καταπώς μαντεύεις, εκείνοι, αλλά οι ντόπιοι για να τους κοροϊδέψουν κατά την συνήθη πρακτική που έκανε, ας πούμε, και Χλεμούτσι το Clermont στην Κυλλήνη. Mont Escouve ήταν το αρχικό όνομά του.

Και πίσω στα κρασιά

Ένα φρέσκο, ευκολόπιοτο Αγιωργίτικο, το Άγιο Πέταλο, τα δύο μονοποικιλιακά Mangata, ένα Μαυρούδι και ένα Σαββατιανό από παλαιά κλήματα, και μία σπάνια, τοπική Πυργουλιά συμπληρώνουν το ρόστερ της Οικογένειας Κοντογιάννη, που έχει το οινοποιείο της στο γειτονικό χωριό Μαψός.

Ξεναγήσεις, οινογνωσίες, και άλλες δραστηριότητες σαν τη γευσιγνωσία ελαιολάδου από τους ιδιόκτητους ελαιώνες της οικογένειας διοργανώνονται καθημερινά εδώ κατόπιν συνεννόησης.

Αν, πάντως, μας ρωτάς, εμείς λέμε πως τίποτα δεν συγκρίνεται με το μεγαλείο του να δοκιμάζεις κρασιά στην καρδιά ενός αιωνόβιου (και βάλε) αμπελώνα, χαζεύοντας τον ουρανό να αλλάζει χρώματα πίσω από ένα χιλιόχρονο (και βάλε) κάστρο.

Αξία ανεκτίμητη –στην κυριολεξία, καθότι οινογνωσίες και επισκέψεις στο οινοποιείο δεν χρεώνονται. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι ένα τηλεφώνημα στο 6974484658, ή ένα κλικ εδώ για να κανονίσεις την επίσκεψή σου.